Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2009

Στο τελος καθε χρονιας αρεσκομαι στο να κανω εναν μινι απολογισμο των οσων εζησα.Και αυτα θα παραθεσω παρακατω.Σε ολους τους τομεις της ζωης μου..Υγεια,Σχεσεις,Επαγγελματικα,Μαργαριτα.Ξεκινω λοιπον:

ΥΓΕΙΑ:

Φυσικα μειζον θεμα εδω ειναι η πορεια της ανορεξιας μου και γενικοτερα της υγειας μου.Όταν μπηκε το 2009 ήμουν 47,5-48 κιλά.Τώρα που φεύγει είμαι 50.Τα κατάφερα μέσα στη χρονιά (προς το τέλος ομολογώ) να φω το 50 στη ζυγαριά και να μην τρελαθώ απο τη στεναχώρια μου.Ήταν βαρύ για μένα, είχα να δω αυτό το νούμερο πολύ καιρό, αλλά σκεπτόμενη τα όσα κατάφερα αυτή τη χρονιά, έλεγα πως δεν είναι και τόσο ταγικό.Πρέπει να πω πως η χρονια εξελίχθηκε ως πολύ δύσκολη για μένα.Αφού για ενα διαστημα σταματησα τον χορο.Τα κιλα μου δεν ανεβαιναν με τιποτα!47, 47,5, 48 το πολυ.Ωσπου ήρθε ο Πανος στη ζωή μου κα ολα έγιναν καλύτερα.Τα κιλά έμειναν εκει αλλα η ψυχολογία ανεβηκε κατακόρυφα.Το ένα έφερε το άλλο και μετα το καλοκαιρι ειχα καταφέρει να τρωω γλυκα, μακαρονια και ψωμι (τις λατρεμενες μου τροφες) χωρις να θελω να πεθανω μετα.Καταφερα να φαω τηγανητο κολοκυθοκεφτε μετα απο τουλαχιστον 4 χρονια.Για μενα ήταν μεγάλη νικη.Σιγα σιγα το βάρος μου αυξηθηκε.Πρωτα στα 49 κιλα οπου εμεινε κανα 2μηνο και επειτα στα 50.Τρωω πολλες φρίκες αλλα ξερω πως θα τα καταφερω.Για το καλο μου πρωτιστως.Εκανα εξετασεις οστικης πυκνοτητας και δεν ηταν καλες.Ο γιατρος μου ειπε ξεκαθαρα πως αν δεν αυξηθει το βαρος μου το κοκαλο μου δεν θα γινει δυνατο οπως πρεπει να ειναι.Επειδη λοιπον δεν θελω να παθω οστεοπορωση στα 30 μου,κι επειδη σιγα τα αυγα με 2-3 κιλα παραπανω, ειπα: "ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ".Κι ετσι προχωρω.Με πισωγυρισματα του μυαλου, αλλα ουσιαστικα μονο βηματα μπροστα!Και ειμαι περηφανη.

ΣΧΕΣΕΙΣ:

Ερωτευτηκα!Ναι τα καταφερα!Ηταν ένα απο τους στοχους, ή μαλλον τις ευχες για το 2009!Και ήρθε.Τον Φλεβαρη.Και είμαι πολύ ευτυχισμένη ακόμη!Δεκα μηνες μετα..Ειχα πολυ καιρο να νιωσω τοσο ομορφα με καποιον, και με τοση διαρκεια.Οποτε απλα ευχαριστω την τυχη μου που ο Πανος εκεινο το πρωινο του Σαββατου ξυπνησε στις 10 το πρωι (Ακουσον ακουσον) και ηρθε στη Λεσχη να διαβασει Αριθμητικη Αναλυση.
Με τις φίλες μου επισης τα πραγματα πηγαν τελεια.Μπορεσα και τους ανοιχτηκα οσο ποτε, και ειδα ποσο νοιαζονται κι εκεινες για μενα.Ειδα τη χαρα τους οταν με ειδαν το καλοκαιρι να ειμαι ενα φυσιολογικο χαρουμενο κοριτσι, ακουσα αυτα που ειχαν να μου πουν και ξερω πως θα ειναι εκει για μενα.Οπως κι εγω για εκεινες.Γιατι δεν περασα μονο εγω ζορικα.Η Νικη πχ ειχε πολλα ζορια φετος.Πιστευω πως σταθηκα κοντα της και πως ξερει πως ειμαι εκει για αυτην.
Με την αδερφη μου θεωρω πως ειμαστε ακομα περισσοτερο πιο κοντα.Σε φαση να λεμε τα παντα οποιαδηποτε στιγμη.Καλα και κακα.Η χαρα μου οταν η αδερφη μου "τα εφτιαξε" με τον Πετρο ηταν απεριγραπτη, οπως και η ανησυχια μου για διαφορα θεματα.Ευτυχως οταν της μιλουσα ακουγε.Σκοτωνομασταν.Και μετα μελι γαλα.Απο την αλλη και εγω ακουσα τις ανησυχιες της για εμενα.Σκοτωθηκαμε ή κλαψαμε (Εγω δηλαδη) και μετα μελι γαλα.Και της ζηταω και ευχαριστω για τα ατελειωτα βραδια που την επριξα με καθε ειδους ανασφαλειες,για τις αμετρητες φορες που στριμωχτηκαμε στο κρεβατι της, για τις τελειες βολτες με κουλουρι και καφε, για ολο το παραλληλο συμπαν!:-Μ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ:

Μεχρι τον Μαϊο η σχολή πηγαινε σκατα.Χρωσταγα 14 μαθηματα και καταφερα να περασω μονο 1 στην εξεταστικη του φλεβαρη.Υπολοιπο 13.Η δουλεια καλα κρατουσε στονΧ.Ο και δεν την παλευα.Κουραζομουν παρα πολυ, δεν ειχα ορεξη για τιποτα.Ουτε για μπαλετο , ουτε για βολτες, ποσο μαλλον για διαβασμα.Καθομουν στις αθλιες συνθηκες της εταιρειας για ποιο λογο?Μάλλον γιατι περιμενα να μου ανακοινωσουν οτι η συμβαση μου θα γινοταν επιτελους αοριστου χρονου.Όμως αυτο δεν εγινε.Και η χαριστηκη βολη ηρθε τον Απριλη.Οπου ελειξε μια 6μηνη συμβαση και ανανεωση εγινε για 1 μηνα.Εκανα πολλή υπομονη.Και όταν τον Μαιο μου ειπαν πως η επομενη θα ηταν 3μηνη,συνειδητοποιησα πως δεν αξιζε καν τον κοπο να χανω χρονο απο τη ζωη μου και απο τις σπουδες μου για να δουλευω σαν σκυλι για ανθρωπους που δεν εκτιμουν τιποτα.Για 2 χρονια έτρεχα σαν τον Βεγγο στην εταιρεια, ειχα θυσιασει αρκετα, δεν ειχα κατεβει σε απεργια για να κρατησω τη θεση μου.Αλλα τιποτα καλυτερο δεν ηρθε.Σιγα μην ερχοταν.Όταν λοιπον στις 24 Μαιου εληξε η μηνιαια συμβαση μου, τους ειπα αντιο.Ολο το καλοκαιρι και το φθινοπωρο συγκεντρωθηκα στη σχολη.Καταφερα να περασω τα 11 απο τα 13 μαθηματα μου, αναμεσα στα οποια και καποια μεγαθηρια, και πλεον οδευω ολοταχως προς το πτυχιο.Που θα ερθει το 2010.Εν αναμονη λοιπον του πτυχιου και στο ψαξιμο για μεταπτυχιακο.Θα δουμε.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ:
Η Μαργαριτα ειναι καλα.Καταφερε πολλα απο αυτα που ηθελε για το 2009.Και περασε καλα.Εκανε πολλες ξεκουραστες διακοπες, πηγε και στο Λονδινο μετα το Πασχα.Ολα πηγαν καλα, και γεματη αισιοδοξια περιμενει το 2010.Και ευχεται να ειναι το ιδιο ομορφο με το 20069..Μη σου πω και καλυτερο..

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

hello..goodbye..Που λενε και οι beatles

Εν τέλει δεν με πείραξε ιδιαίτερα.Μάλλον έχει πάψει αρκετό καιρό τώρα να με πειράζει.Έχω βρει κι εγώ τον εαυτό μου.Είμαι πολύ καλά τον τελευταίο καιρό και ευτυχισμένη.Αυτό βέβαια είναι κάτι που σε αφήνει παντελώς αδιάφορο.Αλλά και μένα με αφήνει αδιάφορη το γεγονός ότι σε αφήνει αδιάφορο.
Μάλλον δεν με πείραξε και πολύ.Αλλά αν δεν με πείραξε γιατί σου γράφω κάτι που δεν θα διαβάσεις ποτέ;Έτσι.Γιατί μπορώ.
Το καλοκαίρι έμαθα.Και στιγμιαία ένιωσα τσιμπηματάκια ζήλιας.Μόνο στιγμιαία.Και απλώς αναρωτιόμουν με ποιον τρόπο εκείνη τα κατάφερε.
Και τώρα έλειψε το τσιμπηματάκι.Σταρχιδισμός κυριάρχησε.Αλλά και πάλι αναρωτήθηκα.Με ποιον γαμημένο τρόπο;Κοίταξα τη φωτογραφία.Ο λόγος σίγουρα δεν ήταν εκεί.
Ξέρεις κάτι όμως.Διαπιστώνω ότι στην πραγματικότητα δεν με ενδιαφέρει καθόλου μα καθόλου.Και τσάμπα αναλώνω τις σκέψεις μου σε σένα αυτό το τελευταίο δεκάλεπτο.Δε νομίζω ότι αξίζει καν τον κόπο.Άλλωστε ο καθένας έχει βρει τον δρόμο του μια χαρά.Και μπορεί εμένα να με ένοιαζε και για τον δικό σου δρόμο αρκετό καιρό, εσένα όμως αντίστοιχα δεν σε ένοιαξε ποτέ.Γι αυτό λοιπον σταματώ εδώ.Ένα όμορφο , βροχερό, κυριακάτικο πρωινό αξίζει να συνοδέψω το ζεστό μου τσάι με τη σκέψη άλλων πραγμάτων και άλλων αθνρώπων.Που θα κάνουν το ίδιο τώρα..ή μετα..

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

..the end of an era..

ΟΛΟΙ ΣΕ ΦΩΝΑΖΑΝ ΑΡΧΗΓΟ..


franki


Photobucket


Photobucket

Photobucket


Photobucket



ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ..ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

ΟΜΟΡΦΗ


Μερες γεματες χορο ξανα..Επιτελους..Μπαλετο, συγχρονο,jazz..Κι εγω νιωθω καλυτερα απο ποτε σε ενα διαστημα 3 ετων..Ζω φυσιολογικα και παλι..100% φυσιολογικα.Με τις φρικες μου και ολα μου, αλλα ωραια..Ζεστα.Ηρεμα.
Κοιταξα τον εαυτο μου στον καθρεφτη σημερα.Αλλα οχι οπως καθε μερα.Πολυ διαφορετικα.Οχι φευγαλεα.
Σταθηκα εκει μπροστα για κανα 10 λεπτο.Παρατηρουσα.Αλλαγες που μαλλον μονο εγω καταλαβαινω, αλλα μου φαινονται ουσιαστικες..Το στηθος μου πιο "αφρατο" που λεει κι η Ελενη..Αυτο ειναι καλο.Η κοιλια μου σαν να ειναι λιγο πιο μεγαλη..Ξενερωνω αμεσως στη σκεψη, οποτε το παιρνω αλλιως."Μαλακα,1,5 κιλο δεν μεγαλωνει τοσο την κοιλια σου..Εξαλλου κοιτα..Ειναι χαριτωμενη.."..Μου αρεσω ξανα..Προσωπο τωρα..Ομορφη ειμαι.Κι αβαφτη..Μου αρεσει που το λεω παλι.Ειχα καιρο να μου το πω και να το εννοω..Και τα μαλλια μου..Μακρυναν παλι..Γεμισαν οπου ειχαν αραιωσει..Ειχα καταντησει "5 τριχες ολες κι ολες"..Μου κοστιζε αυτο.Τωρα συνερχομαι απο παντου.Και νιωθω πιο δυνατη σωματικα.Ενεργεια!!!!
Και τι μας νοιαζει θα πει καποιος...Εμενα με νοιαζει..Αγαπαω παλι την Μαργαριτα!!!!

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Εικονες απο το ημερολογιο μιας (πρωην) ανορεχτικης..


Δεν φανταζομουν οτι θα ηταν τοσο δυσκολο..ενα κιλο ειναι.Ενα γαμημενο κιλο..Απο τα 48 στα 49.Πως ειναι δυνατον να γαμησει τοσο την ψυχολογια; Κι ας ξερω πως ειναι μονο για καλο.Κι ας ξερω πως δεν φαινεται καν.Βλεπω τη κοιλια μου να πεταει.Πατσακια να εξεχουν απο το παντελονι μου.Ελεος.Ακομα μου πλεει.Αλλα το νιωθω στενο.Πρισμενη." Το μυαλο σου ειναι πρισμενο" μου ειπε αφοπλιστικα η Ελενη.Και το δεχτηκα, γιατι μετα ο Πανος μου ελεγε ολο οτι ειμαι ομορφη..Και εγω δεν μπορουσα να το πιστεψω.Και θελω να το πιστεψω.Και φοβαμαι.Φοβαμαι που φοβαμαι να παρω αυτα τα 2-3 ακομη γαμημενα κιλα.Φοβαμαι γιατι ξερω πως αν τα παρω η υγεια μου θα ειναι ακομη καλυτερη.Θα στρωσω.Ομως ξερω και ποσο αβασταχτα ειναι.Και αυτο με φοβιζει.Οτι δεν θα αντεξω να τα παρω και θα κανω παλι καμια μαλακια.Γαμωτο.Για το καλο μου ειναι.Το εχω βαλει καλα στο μυαλο μου αυτο.Το ξερω.Το χω νομιζω.Και εχω κοντα μου τοσα ατομα να με αγαπανε,να με στηριζουν.
Ξεκολλα ρε παιδι μου το κεφαλι σου.Αυτο λεω στον εαυτο μου,.Ειναι κριμα στα 24 μου να μην ειμαι απολυτα υγειης.Εχω ολη τη ζωη μπροστα μου.Θα την καταστρεψω σαν καμια ηλιθια;ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!(που θα ελεγε κι ο Λακουλης).
Για αρχη αγνοω αυτο το ενα κιλο και συνεχιζω κανονικα τη ζωη μου, σαν να μην υπαρχει.Σαν να ανεβηκα στη ζυγαρια κι εκεινη να εδειξε 46, οχι 49.Γιατι ετσι πρεπει.Γιατι δεν ειμαι 2 αριθμοι.Ειμαι εγω.Και αξιζω τα καλυτερα.Και πρεπει να μου τα δωσω απλοχερα.Γιατι μπορω.Κι ας ποναω λιγο τωρα.Κι ας ζοριζομαι.Θα περασει.Σιγουρα.Κι οταν περασει θα το σκεφτομαι και θα λεω απο μεσα μου "ουφ!!!!ας φαω ενα παγωτο"..





Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΡΙΑ(ακαταλληλο για κεφατους!δεν θα ειναι πια, μετα απο την αναγνωση)

Τον τελευταιο καιρο νιωθω οτι μιζεριαζω παρα πολυ.Και δεν μου αρεσει καθολου να γινεται αυτο.Ολο γκρινια ειμαι ομως.Και κοιταω τι μου φταιει.Το θελει το ψαξιμο του.
Το καλο ειναι οτι το φαι δεν αποτελει πλεον μερος της μιζεριας αυτης.Βασικο.Και ωραιο.Με κανει και αισθανομαι καλα πολλες φορες.Αμα το σκεφτω.Γιατι περα απο το μιζεριασμα και τη γκρινια εχω και εναν αρνητισμο στο να σκεφτομαι τα ομορφα.ΑΑΑΑ.
Η εξεταστικη φταιει αραγε;Απο τον Μαιο διαβαζω καθημερινα πολυ.Με διαλειμα 3 εβδομαδων για διακοπες.Που μου φανηκαν τοσο μα τοσο συντομες.Και κοντευει ο Οκτωβρης.Και δεν περασα ολα μου τα μαθηματα..Αρα μεχρι τον Φλεβαρη θα ειμαι φοιτητρια.Αυτο με κουραζει προσθετα.Αν και απο μια πιο αισιοδοξη οπτικη μου αρεσει.Σκεφτομαι οτι το τελευαταιο εξαμηνο μου στην ΑΣΟΕΕ δεν θα δουλευω και θα μπορω να ειμαι κανονικη φοιτητρια.Τωρα που το σκεφτομαι 6 χρονια εκει μεσα μονο στο 2ο ετος εζησα λιγο αυτο το "φοιτητικο"..και λιγο στο 3ο..Ολο δουλευα ή κατι αλλο εκανα..
Τεσπα.Ηθελα να καταληξω στο οτι εχω κουραστει.Και ολο γκρινια ειμαι.Και εχω και αγχος και οι ορμονες μου κανουν παρτυ.Και δεν ξερω καν γιατι τα λεω αυτα εδω.Γιατι τα γραφω.Ενα ακομη ποστ χωρις λογο υπαρξης κυριες και κυριοι.Αλλα και τι με νοιαζει;
Το μονο που σκεφτομαι ειναι οτι για τις επομενες 6 ωρες θα πρεπει να διαβαζω Διαχειριση Εργων Πληροφορικης.Και δεν μου αρεσει ΚΑΘΟΛΟΥ η προοπτικη τουτη.Βεβαια δεν μου αρεσει και η προοπτικη του να μην το περασω, οποτε θα το βουλωσω και θα παω για διαβασμα.Κι αφου απλωσα και διαδικτυακα την μιζερια μου σας αφηνω..Οποιος αγνοησε την συμβουλη και διαβασε το ποστ, καλα να παθει..

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

φ->(ψ->φ)

Δεν ειναι ωραιες μερες οι τελευταιες...Εχω σιχαθει την Λεσχη.Αλλα δε μπορω να διαβασω πουθενα αλλου.Εχω σιχαθει το διαβασμα.Αλλα δεν υπαρχει αλλος τροπος να παρω πτυχιο.Εχω σιχαθει εμενα που μιζεριαζω με το παραμικρο..Με ανεχομαι ομως και ελπιζω να την βγαλω καθαρη.
Ειμαι στη Λεσχη λοιπον, και κανω διαλλειμα.Γραφω στις 7 , εχω κανει το ανθρωπινως δυνατον με ενα μαθημα το οποιο επιασα πρωτη φορα στα χερια μου πριν 5 μερες.Ασχετη νιωθω.Αλλα θα το παλεψω γιατι μπορει και να ειναι η τυχερη μου μερα.Αν περασω κερναω μπυρες.
Θελω να τελειωσει η εξεταστικη, να φυγουν τα μαθηματα ολα..Να παω μπαλετο, να χορευω..Να νιωσω παλι το σωμα μου..Εχω πολυ καιρο να νιωσω το σωμα μου..Και ειναι μαλακια.Το εχω κακομεταχειριστει πολυ τα τελευταια χρονια, και τωρα που εχω αρχισει να το αγαπω παλι, θελω να το νιωσω...Θελω να πονανε τα ποδια μου απο το μπαλετο, και να ματωνουν τα δαχτυλα μου απο τις pointes.
Θελω..
Πολλα θελω τωρα που το σκεφτομαι.Το θεμα ειναι βεβαια τι μπορω να εχω απο ολα αυτα που θελω..Ξεκιναω με κατι απλο.Ηρεμια.
Η Ελενη θα φυγει μετα τα χριστουγεννα απο το σπιτι.Περασε στα Γιαννενα και θα παει.ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ????Μου φαινεται απιστευτο,δεν μπορω καν να το σκεφτω πως θα ειναι.Ελπιζω να ειναι απλα.Αλλα δεν το πολυπιστευω.

ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΩ ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙ?Χρειαζομαι δουλεια.Αλλα προυποθεση για να βρω δουλεια ειναι να τελειωσω τη σχολη.Και μεταπτυχιακο που ηθελα?Πως θα γινουν ολα;
Γιατι ειναι ενα βουνο μπροστα μου;Πως το περνανε;Πως φτανεις στην κοτυφη για να αρχισεις να κατεβαινεις;
ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Υ.Γ:Τι ωραια που τα ειπε η Αλεκα χθες!

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2009

31 πραγματα που μου αρεσουν μαζι σου

  1. Μου αρέσει να ανοίγω τα μάτια μου και να είσαι η πρώτη εικόνα κάθε πρωί
  2. Μου αρέσει να τρώμε μαζί πρωινό
  3. Μου αρέσει να τρώμε μαζί γενικά και να μου λες ότι δεν θα χοντρύνω όταν με παίρνει από κάτω
  4. Μου αρέσει να κάνουμε βόλτες μαζί, χωρίς να έχουμε κάπου να πάμε
  5. Μου αρέσει να ακούμε μουσική στο αυτοκίνητό σου
  6. Μου αρέσει να με λες τσαπατσούλα και να με μαλώνεις όταν λερώνομαι
  7. Μου αρέσει να μαγειρεύω για σένα
  8. Μου αρέσει να βλέπουμε "Φιλαράκια" αγκαλιά και να χαζογελάμε
  9. Μου αρέσει να μας παίρνει ο ύπνος αγκαλιά στον καναπέ
  10. Μου αρέσει να μου μιλάς
  11. Μου αρέσει να πηγαίνουμε σινεμά
  12. Μου αρέσει να πηγαίνουμε για μπύρα και Σουρωτή
  13. Μου αρέσει να κάθομαι στην αγκαλιά σου και να τρώμε παγωτό από το ίδιο μπολάκι
  14. Μου αρέσει να είναι η ώρα περασμένη και να ψάχνουμε ψιλικατζίδικο ανοιχτό για να πάρω γάλα
  15. Μου αρέσει να με πειράζεις όταν λέω χαζομάρες
  16. Μου αρέσει να με λες πιτσιρίκι σου
  17. Μου αρέσει να διαβάζουμε μαζί στη Λέσχη.Σε απέναντι τραπέζια.
  18. Μου αρέσει να βγάζουμε φωτογραφίες
  19. Μου αρέσει να κοιμόμαστε μαζί και να κουλουριάζομαι στην αγκαλιά σου
  20. Μου αρέσει που όσες φορές κι αν ξυπνήσουμε στη μέση της νύχτας πάντα με φιλάς
  21. Μου αρέσει να μου γκρινιάζεις
  22. Μου αρέσει να χτυπάει το τηλέφωνό μου και να αναβοσβήνει το όνομά σου στην οθόνη
  23. Μου αρέσει να με αγκαλιάζεις
  24. Μου αρέσει να με φιλάς
  25. Μου αρέσει να βλέπουμε μαζί αγώνες (κι ας χάνει πάντα ο Παναθηναϊκός όταν βλέπουμε μαζί)
  26. Μου αρέσει να μαλώνουμε
  27. Μου αρέσει να με ρωτάς επίμονα για τα πάντα
  28. Μου αρέσει να κολυμπάμε μαζί
  29. Μου αρέσει όπως μου κρατάς το χέρι
  30. Μου αρέσει όπως λες το όνομά μου
  31. Μου αρέσει που είμαστε μαζί

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

ΧΟΜ ΑΛΟΟΥΝ

Στο δωμάτιό μου.Διαβάζω.Λύνω ασκήσεις.Δίκτυα και συνδυαστική βελτιστοποίηση.Βαριέμαι φρικτά και θα προτιμούσα 1000 φορές να είχα άπειρες δουλειές να κάνω μέσα στο σπίτι
-Περνάει ο μανάβης.Έχει ροδάκινα,νεκταρίνια, πεπόνια και καρπούζια!Κι εγώ έχω.-
Χθες το βράδυ βρήκα άλλη μια κατσαρίδα μέσα στο σπίτι.Έξω από το δωμάτιό μου.Όπως είχα υποσχεθεί, είχε πολύ άσχημο τέλος.Κι εγώ το ίδιο.Αναστατώθηκα τόσο που δεν το πίστευα ούτε εγώ.Μετά δεν κοιμήθηκα στο δωμάτιό μου. Πήγα στο κρεβάτι των γονιών μου.Λες κι εκεί θα ήμουν πιο ασφαλής.Σαν παιδάκι μικρό που φοβάται τον μπαμπούλα.Ακριβώς.Κι όμως.Εκεί ένιωθα πιο ασφαλής.Κι ας ήμουν ολομόναχη.
-Τελικά ένα άδειο σπίτι τον 15αύγουστο σε αγριεύει-
Ύστερα ήρθαν άλλα συναισθήματα.Ανησυχία πάλι και ανασφάλεια, αλλά διαφορετική.Άκουγα κάποιον ήχο του σπιτιού και πεταγόμουν όρθια να δω τι είναι.Σαν γιαγιά.Δεν ξέρω τι με είχε πιάσει.Αλλά αυτή η μετάβαση από ηλικία σε ηλικία με εξάντλησε.
Άνοιξα την τηλεόραση να δω μήπως είχε καμιά ταινία να χαζέψω.
Τσόντα είχε στο Nova.Με έπιασαν γέλια και λίγο αηδία ταυτόχρονα.Σκεφτόμουν πώς μπορεί κάποιος να την βρίσκει με κάτι τόσο ψεύτικο.Και άλλαξα κανάλι.
-Η ελληνική τηλεόραση είναι ΓΕΜΑΤΗ σκουπίδια.Και δεν μετανιώνω καθόλου που σπάνια την ανοίγω-
Δεν την πάλευα πάντως.Είχε Κόκκινο Κύκλο στον Alpha και με αγριέυε υπερβολικά εκείνη τη στιγμή.Πάτησα το κουμπάκι, την έκλεισα.Μοναξιά με πλάκωσε.Ήθελα να βάλω τα κλάμματα.
Δεν μπορούσα να ακούω οποιονδήποτε ήχο μέσα στο σπίτι.Άνοιξα ξανά την τηλεόραση.Έβαλα MAD.Χαμήλωσα την φωνή, ίσα για να νιώθω ότι έχω παρέα και αποκοιμήθηκα.Ανήσυχα.Και ανυπομονούσα να ξημερώσει.
-Την αντιπαθώ την τηλεόραση, αλλά ομολογώ πως η παρέα της ήταν ανακουφιστική.Ίσως επειδή δεν την κοίταγα.Απλώς την ένιωθα.-
Ξημέρωσε.Ξύπνησα με ξυπνητήρι.Διάβασμα εν όψη.Πείναγα πολύ.Είχα φάει νωρίς χθες.
Πρωινό.Πονοκέφαλος.Η μαμά μου γιορτάζει.Σε λίγο θα της τηλεφωνήσω..Να πάει 9.30-10..
ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ.
-Παρακαλώ; (είπα)
-Αγάπη μου!!! (είπε η Ελένη)
-Μπα;
-Έμαθα πως ξυπνάς νωρίς!(ξαναείπε η αδερφή μου)
-Εγώ ναι.Πάντα!Εσύ πως κι έτσι;(είπα εγώ, κάπως εκνευρισμένη που με πρόλαβαν πρωτού τηλεφωνήσω εγώ)
-Πάμε στη Βόννη , εκδρομή!
-Τέλειαααα!!Μου λείπεις!(Μελό Μαργαρίτα)
-Κι εμένα!Τι κάνεις;(Γλυκειά Ελένη)
-Κααααλά..Μου δίνεις τη μαμά..;
-Ναι πάρε την.Φιλιά από μένα!Σε αγαπώ!( Λένια μου υπέργλυκεια)
.
.
.
.
.
.
Ακολούθησε συζήτηση με τη μαμά και λίγο μετά συζήτηση με τον Παναγιώτη και τη Μιμίκα που μας κάλεσαν αυριο για φαγητό , μαζί με τον Πάνο..Είδωμεν.
.
.
.
.
Ήπια 3πλό ελληνικό καφέ.Μου πέτυχε.Επιστροφή στις ασκήσεις Συνδυαστικής Βελτιστοποίησης!
Αντίο.

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ

Home alone!Γυρισα απο Κρητη.Τελεια ηταν!Θελω κι αλλο.
Περασα Βασεις Δεδομενων (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ)!Με 6!Αριστευσα δηλαδη!
Διαβαζω για την επομενη εξεταστικη τωρα η οποια φιλοδοξω να ειναι η τελευταια μου...Η φιλη μου το Φυστίκι πηρε πτυχιο.Αντε και στα δικα μου.Να παρω τα πανω μου.
Βρε αυτον τον "πλανοδιο πωλητη".Συνεχεια μπροστα μου το προβλημα του.Και ειναι και δυσκολο.Αμ ο "Κυκλος Euler";..Καλα τα ελεγα εγω..Αναθεμα τον Turing..
ΕΝΤ ΟΦ ΣΤΟΡΙ!

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2009

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΠΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑΣ

Η ωρα εχει παει 9:30.Χουζουρευω ηδη κανα τεταρτο.Ησυχια στο σπιτι.Η μαμα μου ετοιμαζεται να παει στο μαγαζι.Ακουω κατι "χριτσι χριτσι" και γυρναω το κεφαλι μου.Πανω που αναρωτιομουν αν ειναι ο αερας ή η αφισα του Bob Marley που ειναι ετοιμη να πεσει εντελως, βλεπω ενα αηδιαστικο ,γλυστερο, πελωριο τερας να ξεπροβαλλει μεσα απο μια σακουλα ZARA που ειχα πισω απο την πορτα μου...

katsarida eleini kai trisathlia

Ορθια πια, της πεταω την μια σαγιοναρα μου και αυτη δεν καταλαβαινει ΧΡΙΣΤΟ!Αρχιζω να φωναζω "ΜΑΜΑΑΑΑΑΑ..Γρηγορα!!!!" ..Η φανταστικη μητερα πιανει το νοημα, καταφτανει με το τεζα, αλλα ουσα περισσοτερο φοβιτσιαρα απο μενα απλως μου το δινει, μου κλεινει την πορτα και μου λεει "ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΨΕΚΑΣΕ ΤΗΝ"..
Δεν τα πολυλογω..Η πορνη η κατσαριδα βγηκε μεσα απο τη χαραμαδα αποο το δωματιο μου και αρχισε να τρεχει πανω στον τοιχο!Της πεταω την εναπομεινουσα σαγιοναρα μου, πεφτει κατω και χωνεται στο δωματιο της αδερφης μου (η οποια ΕΥΤΥΧΩΣ απουσιαζει-αλλιως θα ειχαμε εμφραγματα)..Μπαινουμε κι εκει, την ψεκαζουμε, τη ξαναψεκαζουμε, την στριμοχνουμε, ξανα ψεκασμα..Ε ζαλιστικε!!!Εν το μεταξυ ειχα αρπαξει παλι την σαγιοναρουλα μου την δεξια..Και την πατησα ανελειτα!ΤΗΝ ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΑ!ΜΕ ΜΙΣΟΣ!!!!!

Ας προσεχε..

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΩ!!!!Οποια κατσαριδα ξαναμπει εδω μεσα, θα εχει ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΟ ΤΕΛΟΣ!!!!!

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

thank you

if the sun refused to shine,
I would still be loving you.
When mountains crumble to the sea,
There will still be you and me.

Kind woman, I give you my all,
Kind woman, nothing more.
Little drops of rain whisper of the pain,
Tears of loves lost in the days gone by.
My love is strong, with you there is no wrong,
Together we shall go until we die.
My, my, my, an inspiration is what you are to me,
Inspiration, look see.
And so today, my world it smiles,
Your hand in mine, we walk the miles,
Thanks to you it will be done,
For you to me are the only one.
Happiness, no more be sad,
Happiness....Im glad.

If the sun refused to shine
I would stil be loving you..
When mountains crumbe to the sea
There will still be you and me..

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

Μια στιγμη,.Σαν να ηξεραν..

"Μια στιγμή.Τόσο ήθελε για να συμβεί.Ένα σήκωμα των ματιών από τις σημειώσεις ήταν αρκετό. Εκεί καθόταν.Στο διπλανό τραπέζι.Ήταν πανέμορφος. Τον είδε και ταράχτηκε.Αλλά χαμογέλασε.Σαν να ήξερε..
Κι έπειτα, λίγο αργότερα, δυο ματιές συναντιούνται.Και χαμογελούν ταυτόχρονα. Σαν να ξέρουν..
-Γεια!Τι λέει;
-Καλά, εσύ;
Οι πρώτες κουβέντες.Κι όλα ξεκίνησαν.."

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

ε-ε-ερχεται

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.Ρε νταξ είμαστε ηδη στη μεση του και δεν εχω παρει μυρωδια.Με την πρωην δουλεια, την εξεταστικη, το διαβασμα και τα τρεχαματα τι να καταλαβω..3 μπανια ολα κι ολα στον "μαγευτικο" αγιο Νικολαο στο Λαγονησι.Μα πως να χαρεις το μπανιο σου σε ενα νησι γεματο λαγους; Γι αυτο κι εγω αυριο την κανω..Πρωτου την κανω ομως εκανα και σκεψεις.Ω ΝΑΙ!Το κανουμε κι αυτο ενιοτε κυριες και κυριοι!!!!
Εχω χασει πολυ χρονο.Γενικα,σε διαφορους τομεις της ζωης μου.Κι αυτο με πλακωνει και με πιεζει.Ωρα ειναι λοιπον να σταματησει.Μια και καλη.Μια για παντα.Δεν ξερω πως και τι..Εχω βαλει σε εφαρμογητο "σχεδιο" μου.Με ζοριζει αλλα το χω.Παντα πιστευα οτι ειμαι πολυ δυνατη.Σαν ανθρωπος.Η πιστη τουτη κλωνιστηκε αρκετα την περασμενη χρονια.Αλλα οι τωρινες καταστασεις μου εδειξαν οτι ΕΥΤΥΧΩΣ μπορω να σταθω στα ποδια μου.Δυσκολα.Αλλα το μπορω.Και ηρθε η ωρα.
Δεν εχει καν λογο υπαρξης αυτο το ποστ.Οπως και πολλα αλλα.Αλλα δεν ειναι σιγουρα χαμενος χρονος.Ποτε ξανα χαμενος χρονος στη ζωη μου.ΤΕΛΟΣ.THE END!

Καλο Καλοκαιρι!!!

Υ.Γ .Μ'αρεσε η κληρωση της Παναθας με την Σπαρτακ Πραγας!

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

χα

Σήμερα λοιπόν σιγουρεύτηκα..Ένιωθα εδώ και καιρό ότι ο πρώην μου(και μέγα κόλλημά μου) είναι με κάποια.Σήμερα λοιπόν το έμαθα και επίσημα..Ένιωσα περίεργα.. Βασικά δεν ξέρω αν "ένιωσα" ακριβώς.Απλώς για κανα μισάωρο μου είχε καρφωθεί στο κεφάλι.Μετά ήμουν με τον καλό μου και πέρναγα τέλεια οπότε δεν το σκεφτόμουν και τώρα που ξανάρθα σπίτι προβληματίζομαι που είναι ακόμα στο κεφάλι μου.
Είναι "κάπως" αυτή η αίσθηση.Είναι περιέργεια περισσότερο.Είναι όμορφη;Είναι λεπτή;Τι μουσική ακούει;Μαζί της κάνει "έρωτα" ή "σεξ";(πάντα ξεχώριζε αυτές τις δυο λέξεις..κι εγώ δηλαδή)Βάζει Floyd εκείνες τις στιγμές;Τι κάνει εκείνη που εγώ δεν έκανα τότε;...Και άλλα τέτοια χαζά...Σκέψεις που είχαν μπει στο μυαλό μου και για τον προ-πρώην μου..Θαρρώ πως είναι μια κακιά ,ανούσια συνήθεια...Απλώς μαζεύτηκαν οι σκέψεις..

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Ο Ιουνιος παει καλα

Εδωσα ενα μαθημα κι εγραψα ωραια.Βγηκαν και οι βαθμοι των πανελληνιων και η αδερφη μου γαμησε!!!!Ειμαι ερωτευμενη.Τρωω με μεγαλυτερη ευκολια απο ποτε (στα τελευταια 2 χρονια)!
Η εξεταστικη μου νιωθω πως θα παει καλα και οι διακοπες ειναι εν οψη..Ολα βαινουν καλως!!!Ας συνεχιστουν ετσι!!!!

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

asdf

ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΩ ΓΑΜΩΤΟ.

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Du calme

Και καποια στιγμη σαν να ηρεμεις.Ολα μπαινουν σε εναν ρυθμο ηρεμο και φυσιολογικο.Και τοτε ξυπνας.Ανοιγεις τα ματια και βλεπεις πως εχεις μπροστα σου ακριβως ο,τι ζηταγες.Προφανως και ηταν καιρο εκει.Εσυ ομως δεν ειχες ουτε τον χρονο,ουτε την διαθεση ισως ουτε και τη δυναμη να το δεις.Τωρα ομως;Τωρα το βλεπεις.Πεντακαθαρα.Και σε πλημυριζει ευτυχια.Αναγκη,χαρα!Μονο ομορφα συναισθηματα!Μα πως;Αναρωτιεσαι..Απλως επρεπε να ηρεμησεις..Μονο..


Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

..Καθε μπαλκονι εχει αλλη θεα;;ε;;..

..Νομιζω πως τελειωνει.Μετα απο 2 χρονια στην εταιρεια, ηρθε η ωρα να φυγω.Μετα απο αμετρητες συμβασεις ορισμενου χρονου-αλλες φορες για 6 μηνες, αλλες για 1(!!!)-I've had enough..Μιλησα σημερα με την προϊσταμενη και μου ειπε οτι η επομενη συμβαση θα ειναι 3μηνη..Κι εγω εχω μια σχολη που ΠΡΕΠΕΙ να τελειωσω.Και πολλη πιεση, και κουραση, και καμια διαθεση για διαβασμα μετα τη δουλεια.Αρα υπαρχουν 2 δρομοι.

1)Μενω μεχρι τον Αυγουστο, χανοντας διακοπες, και πιθανοτατα μαθηματα.Καθυστερω κι αλλο να τελειωσω το Πανεπιστημιο, και φουνταρω απο κανα μπαλκονι (αν γλυτωσω την υπερκοπωση).Επισης νιωθω μεσα μου μιση διοτι δεν υπαρχει πλεον προσωπικη ζωη (καθως τυρεχω σαν το Βεγγο να προλαβω τα παντα) και δεν προλαβαινω να παω μπαλετο.

2)Φευγω τωρα.Καθομαι και διαβαζω.Περναω 6 μαθηματα τον Ιουνιο κι αλλα 6 τον Σεπτεμβρη.Παιρνω πτυχιο.Παω και διακοπες.Νιωθω για λιγο 24 κι οχι 35.Το καλοκαιρι κανω και προετοιμασια και δινω τον Σεπτεμβρη εξετασεις στην ΚΣΟΤ.Θα λειπουν τα χρηματα, θα υπαρχει ενα ζορι.Αλλα κανεις δεν χανεται.Δεν θα πεινασω κιολας.

Ειναι νομιζω ξεκαθαρο τι θα κανω.Στεναχωριεμαι που φευγω.Θα μου λειψουν πολλοι απο εδω μεσα.Και η ολη φαση δουλειας-ανεξαρτησιας.Αλλα η προτεραιοτητα μου δεν αλλαζει μ αυτο.Εξακολουθει να ειναι το πτυχιο.Γιατι μενω πισω οσο δεν τελειωνω.Γιατι μπαινω σε εναν φαυλο κυκλο, σπουδαζοντας κατι που δεν γουσταρω.Μολις παρω πτυχιο θα εχω ολο το καιρο μπροστα μου και για δουλεια και για δημιουργια...
Καθε μπαλκονι εχει αλλη θεα..Αλλα ξερω ποια προτιμω..

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Οικιοθελης Αποχωρηση

Καθενας στον κοσμο του,καθενας τη δουλεια του.Διαφορετικες κινησεις για τις ιδιες δραστηριοτητες.Διαφορετικες σκεψεις για τις ιδιες περιστασεις.Διαφορετικα "θελω".Αντιθετα "πιστευω".Ομαδα; Ή απλώς συνυπαρξη;
Ειδα τεσσερα αδεσποτα το περασμενο σαββατο στη γειτονια μου.Μου θυμισαν συμμορια.Ηταν μια μικρη αρρικτη ομαδα.Καποια στιγμη ο ενας σκυλος-αντρακι σωστο- σταματησε για λιγο εξω απο τον φουρνο.Οι αλλοι δεν προχωρησαν.Απλως περιμεναν.Με υπομονη,κοιταζοντας τριγυρω.Μολις ο φιλος τους πλησιασε ξανα, φυγανε.Παρεα..Ομαδα..
Σκεφτομαι τα παιχνιδια στη γειτονια καθε καλοκαιρι στην Κρητη, οταν ημαστε μικρα.Ημαστε μια ομαδα παιδιων απο 5 εως 12 ετων.Και ΟΛΟΙ ειχαμε εναν κοινο στοχο.Το παιχνιδι.Και πως θα καταφερουμε να παιξουμε περισσοτερη ωρα.Κι επειδη ημαστε ομαδα, το πετυχεαιναμε.Κι ας φωναζε ο παππους να παμε να φαμε το μπιφτεκι μας.Κι ας φωναζε η μαμα της Χρυσουλας πως επρεπε να βοηθησει στις δουλειες..Εμεις εκει..
Αρα οι ομαδες πετυχαινουν.Οι ομαδες με την ουσιαστικη εννοια ομως.
Αρα εδω..στον 4ο οροφο..δεν παιζει αυτο με τιποτα.Συνυπαρξη απλη.Αρα..Την κανω με ελαφρα;Τα παραταω ή απλως αποχωρω απο καπου που δεν παιρνω τιποτα ουσιαστικο;
Φευγω.Αυτο εχει σημασια.Αντε γεια και μια ελια χωριατικη.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

Μεγαλη Παρασκευη και σκεψεις που ανεβοκατεβαινουν στο ομορφο κεφαλι μου περι της χθεσινης ημερας.

Χθες ηταν Μ.Πεμπτη (προφανως) και ηταν η τελευταια μερα στη δουλεια, πριν το Πασχα.Και οι "απο πανω" τουτ'εστιν οι διευθυντες Ανθρ.Δυναμικού αποφασισαν να μας δωσουν ενα δωρο και να μας αφησουν να παρουμε πουλο λιγο νωριτερα..Στις 3 λοιπον και μετα απο ενα γεματο τεταρτο οπου αγκαλιαζομασταν ολοι με περισσια αγαπη και ευχομασταν καλο Πασχα και καλη Ανασταση και καλα κρασια, διαβηκαμε το κατοφλι της εταιρειας και ο καθενας πηρε το δρομο του.Εγω δεν ηθελα να παω σπιτι μου.Ειχε ωραιο ηλιο και ζεστα και ηθελα βολτα.Και οχι σκεψεις μελαγχολικες στο σπιτι.Κατεβηκα λοιπον κεντρο.Πρωτος σταθμος το καινουριο (?) ZARA στην Κοραη.Μετα απο ενα μισαωρο πανω κατω και ενα 10' στα δοκιμαστηρια αποφασισα οτι η τζιν φουστα μου ηταν απαραιτητη και ΠΡΕΠΕΙ-ΕΧΩ ΧΡΕΟΣ να την αγορασω καθως ουτε πολυ κοντη ειναι, φοριεται χειμωνα-καλοκαιρι, παει με all star αλλα και με μποτες και αλλους 9321748917348764824634 λογους.
Μετα μπηκα στον Παπασωτηριου, που γενικα μου την σπαει, αλλα νταξ..Σκεφτομουν λοιπον το αισθημα κουλτουρας που πλυμηριζει καποιους ανθρωπους με το που μπαινουν σε ενα τετοιο μερος.Σε φαση "διαβαζω..ειμαι λατρης των βιβλιων"..Εχουν λοιπον τετοιο υφος και κορδωνονται σαν παγωνια μολις βγουν απο το καταστημα με μια τσαντουλα που μεσα μπορει να εχει ενα ηλιθιο Best seller με περισπουδαστο τιτλο, που ο συγγραφεας καταναλωσε περισση ενεργεια για να εντυπωσιασει με παπαριτσες τον αναγνωστη, ο οποιος μαλλον δεν θα το διαβασει ποτε, απλως θα το τοποθετησει με δοξα και τιμη στην βιβλιοθηκη του.
Μεγαλη και μη κατανοητη προταση η παραπανω.
Σκεφτομαι λοιπον σε εκεινη την φαση ποσα απειρα ψεμματα μπορει καποιος ανθρωπος να πει σχετικα με βιβλια που εχει διαβασει, η ταινιες που εχει δει για να εντυπωσιασει τον αλλο.
Παρε σαν πχ ενα πρωτο ραντεβου.Οι δυο συμμετεχοντες αρχιζουν και αραδιαζουν ενα σωρο α) ψεμματα κουλτουρας (ναι..μου αρεσει κι εμενα πολυ η ποιηση..)
β)υπερβολες (εχω διαβασει ΟΛΑ τα βιβλια του Cohelo-που σιγα ας πουμε..σε λιγο θα γραφει την θεωρεια του και η Σουπερ Κατερινα-κι ας εχει ριξει μια ματια μονο στον Αλχημιστη)
Και μετα ευτυχισμενοι γινονται ζευγαρι οποτε υπαρχουν οι εξης επιλογες.
1)Να αφησουν σιγα σιγα να αποκαλυφθει ο πραγματικος εαυτος του καθενα (χμ..)
2)Να συνεχιζουν να ζουν κι οι δυο σε αυταπατες ("Το μωρο μου βλεπει μονο γαλλικο κινηματογραφο..Η αφισα του Σταλονε στο δωματιο του ειναι του αδερφου του")
Γιατι ομως ασχολουμαστε τοσο πολυ με το πως θα εντυπωσιασουμε τον αλλο; Και γιατι δεν ειμαστε απλα ο εαυτος μας; Γιατι να μην πεις στον εκαστοτε γκομενο οτι δεν εχεις διαβασει τα απαντα του Καβαφη και οτι οι Ανατριχιλες ηταν το πιο συναρπαστικο βιβλιο που εχει πεσει ποτε στα χερια σου!Γιατι να μην πεις οτι σε επιασε υπνος στην ταδε ταινια του Woody Allen αλλα εχεις δει 64192387462387642384 φορες το "Ο γαμος του καλυτερου μου φιλου"!
Συνεχιζω λοιπον την περιηγηση στον ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, αγοραζω και ενα βιβλιο που ηταν σε smile price και φευγω..Παω κι απο το Public.Βλεπω κατι αγορακια να χαζευουν βιντεοπαιχνιδια.Εγω δεν παιζω βιντεοπαιχνιδια.Μονο πακ-μαν στο κινητο.Παλια επαιζα τετρις και Σουπερ Μαριο στο Game Boy και αργοτερα Sims.
Και λεγαμε με την Ελενη πώς θα εξελιξω τα Sims οταν θα γινω μεγαλη και τρανη προγραμματιστρια (δηλαδη ποτε) και θα φτιαξω τη νεα version των Sims (Sims4844).
Και μου ηρθαν νεες ιδεες..Τα Sims μου λοιπον θα ονομαζονται (Sims4844-no limits) οπου θα μπορεις να φτιαξεις ανθρωπους ακριβως σαν εσενα με σπιτια ακριβως σαν το δικο σου και δουλεια ακριβως σαν τη δικη σου.Πανω κατω ο,τι κανεις και τωρα δηλαδη.Μονο που στην δικια μου εκδοση δεν θα υπαρχει η εννοια των οριων και των συνεπειων των πραξεων σου.
Θα μπορεις πχ να πηγαινεις στην δουλεια και να πετας το συραπτικο στο κεφαλι της ενοχλητικης συναδελφου.Ή να τρως 54 πιτσες χωρις να παρεις κιλο.Ή να κανεις σεξ με τον πανεμορφο γκομενο της κολλητης σου χωρις εκεινη να την πειραζει.Κι αλλα τετοια γραφικα.
Ξερετε τι θα γινοταν τοτε; Θα υπηρχε πλεον ενα γαματο και εκτονωτικο παιχνιδι και κανενας δεν θα αρπαζε την καραμπινα να σκοτωσει οποιον βρει μπροστα του. Ηρεμοι ανθρωποι..Θα ειχε δηλαδη και ανθρωπιστικο χαρακτηρα η ενεργεια μου αυτη.Θα γινομουν η νεα Μητερα Τερεζα-χωρις τις αγαθοεργειες κτλ.
Απο το Public βγηκα με αδεια χερια.Και γυρισα σπιτι.Οπου επαιξα κιθαρα οπως ειπα και χθες.
Και το βραδυ ειδα το "P.S I love you" και εκλαιγα απο την αρχη ως το τελος.Και μετα σαπισα στον υπνο μεχρι σημερα το πρωι.Που το ξυπνητηρι μου χτυπησε χωρις να υπαρχει λογος.Κι εγω εφαγα Special Κ (δημητριακα,οχι ναρκωτικο) και συνεχισα τον υπνο μου στο κρεβατι της μαμας μου..Και μετα με πηρε τηλ η φιλη μου.Και ειπαμε να παμε για ποτα το βραδυ.Και μετα πηρα τον Πανο τηλ.Και χεστηκατε για τα υπολοιπα.
Αυτα.

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

..η ζωη μονο ετσι ειναι ωραια..

Ρε..επιασα πριν λιγο στα χερια μου την κιθαρα μου.Κι αρχισα να παιζω αγαπημενα μου κομματια.Ελληνικα.Γιατι ετσι ενιωθα.Ο Καζουλης ηρθε πρωτα στα δαχτυλα..Και μετα ο Δεληβοριας..Και ενιωσα..Η Κικη καθε βραδυ..Ο Πανος πηγε στο χωριο του.Και επιτελους νιωθω να μου λειπει καποιος που του λειπω κι εγω..
Και ρε..Η ζωη μονο ετσι ειναι ωραια..θαρρω..

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Απριλη μου ξανθε

Ή και μελαχρινε..Δεν εχω θεμα με το χρωμα..Ο Απριλης ομως ειναι ο ωραιοτερος μηνας του ετους..Η Ανοιξη σε ολο της το μεγαλειο.Μυρωδιες, αρωματα..Λουλουδια..Ζουζουνια..
Μεγαλωνει η μερα..Ηλιος και ενας πανεμορφος γαλαζιος ουρανος..Μια βολτα στη λιακαδα αρκει για να κανει μια απλη μερα συναρπαστικη...Στεκεσαι και ρουφας τον ηλιο μεχρι την τελευταια του αχτιδα..Τον νιωθεις σε καθε κυταρρο σου..Να μπαινει ολος μεσα σου, και να σε ζεσταινει ουσιαστικα..Στην ψυχη..Συναισθηματα απειρα γεννιουνται αυτον τον μηνα..Ομορφα κατα κυριο λογο..Αγαπες και λουλουδια..Ευχαριστη διαθεση..Γελιο..Καμια φορα και μελαγχολια..Αλλα σπανια..Μονο αν υπαρχει κενο στην ψυχη..
Το τραγουδι εκεινο του Θοδωρακη ελεγε "Απριλη μου, Απριλη μου Ξανθε και Μαη μυρωδατε.." κλπ κλπ..Γιατι ο Απριλης να ειναι ξανθος δηλαδη; Γιατι να μην ειναι μελαχρινος; Ή κοκκινομαλλης εστω;
Παντως ειναι ο ομορφοτερος μηνας..επιμενω..

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Ωδη σε μια μυγα

Μια μυγα.Αλογομυγα.Πανω στο καγκελο του μπαλκονιου.Την παρατηρω.Ψαχνεται η τυπισα.Στις ομορφιες της ειναι κιολας.Πρασινογυαλιστερη.Κανει κυκλακια γυρω απο το καγκελο.Οταν γυρνα αναποδα τη ζηλευω λιγο.Θελω να πιαστω απο το καγκελο και να κανω κυκλακια κι εγω.Σαν το Βλαση Μαρα ξερω γω.Μυριζουν πορτοκαλι τα χερια μου παρ'ολο που τα 'πλυνα.Ρουφαω τον ηλιο.Εισρεει ολος μεσα μου.Σε καθε κυταρρο.Δεν αφηνω ουτε αχτιδα..Κλεινω τα ματια.Τα ανοιγω παλι.ΜΠΑΚ ΤΟΥ ΡΙΑΛΙΤΙ!!!!

Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

my pet peeves..(ή μικρα καθημερινα πραγματα που μπορουν να σπασουν τα νευρα μου)

  1. Οσοι στεκονται αριστερα στις κυλιομενες σκαλες στο μετρο.Ειδικα το πρωι..Οταν ολοι σχεδον (εκτος απο εκεινους,που ειναι αργοσχολοι) βιαζονται.Ρε φιλε, το λενε απο τα μικροφωνα..Να στεκεστε ΔΕΞΙΑ!!!Σκορδο-κρεμμυδι..Στο νηπιο μαθαμε να τα ξεχωριζουμε.Μην μπαινεις μες την μεση!!!!
  2. Οι ανοητοι "καμακιδες" στον δρομο που παντα βρισκουν κατι πολυ ευφανταστο να πουν για να σε ριξουν..Αληθεια ρε παλληκαρι μου..Οταν με βλεπεις να τρωω το μηλο μου ή ο,τιδηποτε τελοσπαντων, κ εσυ ριχνεις την ατακα "kali oreksi" κοιτωντας τα βυζια μου πιστευεις οτι εχεις κανει strike? 'Η εσυ λεβεντη μου που προσφερεσαι να με πεταξεις καπου με την αμαξαρα σου (χωρις εξατμιση παντα-για να κανει θορυβο), στελνοντας μου φιλακια, αληθεια νομιζεις πως θα ερθω; ΝΑΙ ΡΕ..Για να ακουσουμε και Βολανη απο τα γαματα ηχεια σου στο δρομο.
  3. Οι οδηγοι που σταματανε πανω στην διαβαση ΠΕΖΩΝ.Ε τι να πω παραπανω;
  4. Οι ιδιοκτητες σκυλων που αφηνουν τα κακακια του "μπουμπη" τους ατο πεζοδρομιο...Και μετα ολο και καποιος ατυχος θα τα πατησει και θα βρωμαει απο χλμ.
  5. Οι περιεργοι ανθρωποι,που παρακολουθουν με καθε λεπτομερια τι κανεις, ποτε και γιατι.Και το σχολιαζουν.Και θελω τοσο πολυ να ριξω μια μπουφλα σ'αυτην απ τη δουλεια που μολις ακουσει να κινησαι κοιταει που πας,τι θα βγαλεις απο την τσαντα σου κλπ κλπ.
Και πολλα αλλα ισως.Αλλα φτανει για σημερα.Αρκετα γκρινιαξα.

Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

Νυχτωσε Νυχτα

Ειναι κατι σταυροδρομια μαγεμενα που συναντιομαστε και υστερα χανομαστε
Ποσες φορες δεν εκλαψα για σενα που ζησαμε μαζι τοσα πολλα και πια δεν γνωριζομαστε

Συναντιομαστε.Ε και;Ενα και το αυτο.Δεν ξερω γιατι μου λειπεις και γιατι ερχεσαι τοσο συχνα στο μυαλο μου.Δεν ειναι οτι δεν ειμαι γεματη.Ουτε οτι υπαρχεις ακομα.Αλλα ερχεσαι.Μονο στο μυαλο μου.Απο την ζωη μου απουσιαζεις.Και ισως να ειναι και καλυτερα ετσι..Τουλαχιστον αυτον τον καιρο.Ομως θελω να σου πω..Τα νεα μου, να μαθω τα δικα σου.Και οχι να τα φανταζομαι.Αληθεια ξερεις μεσα απο τι ζορι περναω; Και τι σκεφτομαι γι αυτο;Ξερεις την Μαργαριτα;Γι αυτο σου λεω..πια δεν γνωριζομαστε..Και ποναει λιγουλακι αυτο.

Μαργαριταρενια μου φεγγαρολουσμενη, δεν ηξερες, δεν ηξερα και μπερδευτικαμε
Αυτο που μας ανηκει το κανουμε κομματια.Δεν εφτανε η αγαπη που ορκιστικαμε.
Χαθηκαμε...

Ναι.Αυτο που μας ανηκει το κανουμε κομματια.Δεδομενο ημουν για σενα.Σε ολα.Λαθος; Σωστο; Αληθεια.Πια δεν με ενδιαφερει.
Χαθηκαμε..Στο ειπα και πριν.Αυτο ειναι που ποναει.Κι ας ειπαμε τοτε..Οτι σε λιγο καιρο θα ειμαστε "φιλαρες".@@.Το ξερεις,ε;


Καινουριους φιλους και παρεες προπαθησαμε.Πως θα ναι ολα πιο δυσκολα πρεπει να αποφασισω.Μα απο ολα περισσοτερο αυτο που με πειραζει, ειναι την απουσια σου πως παω να συνηθησω.

Εγω τουλαχιστον προσπαθω.Γιατι αλλιως δεν γινεται.Γιατι η ζωη συνεχιζεται.Η απουσια σου μενει.Και συνηθιζεται.Κι αυτο sucks.Αληθεια.
Πολλες αληθειες ομως σημερα.Φτανει.


Νυχτωσε νυχτα,νυχτωσε και σκεπασε με..Νυχτωσε νυχτα, νυχτωσε και παρηγορησε με..

Ορκιζομαι οτι δεν θα ξαναπιω

Το hangover δεν παλευεται..Που να φανταστω οτι 5 ποτηρακια κρασι στο ταβερνοκουτουκιο,ενω παραλληλα ετρωγα, θα μου εκαναν τετοια ζημια.
Χθες ημουν απλως εν πληρη ευθυμια!Μεχρι και τουρτα εφαγα..
Σημερα ξυπνησα υπερ του δεοντος νωρις..και εχασα τον κοσμο.Ανακατοσουρα,ζαλαδα,ξερατα..Μπλιαχ κατασταση.
Η ωρα ειναι 16.39 και τωρα ειμαι καλυτερα.Εφαγα και λιγο κρεας και στηλωθηκα!
Σκατα..Δεν ξαναπινω..
Αφου δεν το σηκωνω...Τι το παλευω..

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

Ειναι η φωνη μου ενα σημα απο καπνο..

Δεν εχω τι να πω..Ειμαι καπως.Τσαντισμενη,ξενερωμενη..Δεν ξερω ακριβως.Ομως εκει μεσα μου τη σπανε ολοι πια..Δεν αντεχω κανεναν τους.
Ειμαι εκει 1,5 χρονο..Εχω αλλαξει 3 τμηματα..Απο το πρωτο, οπου δουλευα part time με πηραν επειδη θα το καταργουσαν, με καναν full time και με στειλαν στο δευτερο..Εκει στον 4ο οροφο.Διαχειρηση αγορας.Κι οταν ειχαν πολυ δουλεια στον δευτερο οροφ με στειλαν δανεικη για 2 βδομαδες..Και ειμαι εκει ενα χρονο..Και τρεχω απο το την ωρα που μπαινω εκει, μεχρι την ωρα που βγαινω..Για να βοηθησω οπου χρειαζεται, για να εξυπηρετηω την "υπευθυνη" μου.."Κανεις εναν κοπο Μαργαριτουλα;" "Εννοειται!" "Ρε συ, πηγαινε λιγο βρες τον Χ και πες του να σου κανει αναθεση" "Ναι μισο λεπτο να τελειωσω αυτη τη σελιδα"..Και υπερωριες απληρωτες, και Σαββατα δουλειας ενω οι φιλοι μου ηταν για μπανιο κλπ κλπ..
Και φυσικα δεν περιμενω να κανω καριερα εκει μεσα..Αλλα τουλαχιστον οτι καποιος βλεπει την προσπαθεια θα ηθελα να το ξερω..Ομως βγαινω μαλακας.
Διοτι και η Μαρια ειναι εκει 1,5 χρονο..Χωρις να εχει τρεξει καθολου.Με υφος 1000 καρδιναλιων ομως τωρα, εγινε ξαφνικα "βοηθος" της υπευθυνης μας..εξουσια φιλε..Και οχι..Δεν περιμενα να παρω μια θεση που η προκατοχος της σκοτωνοταν στην δουλεια και ειναι 8 χρονια στην εταιρεια..Οχι..Αλλα αναρωτιεμαι γιατι εγινε αυτη η επιλογη τοσο απροκαλυπτα,,Και γιατι εμεινα τοσο επιδεικτικα στην απ εξω..Γιατι επιδεικτικα εγινε.
Και παιζουν τα νευρα μου οταν το Μαρακι μου λεει.."θα κανω κι αλλες δουλειες τωρα εγω, δεν θα μπορω να ασχολουμαι με τα συμβολαια.."
Και ειναι και οι αλλες οι ηλιθιες τριγυρω..Χριστε μου πως ειναι δυνατον να μην υπαρχει ουτε τσικ μυαλου πανω τους; Και πως γινεται απο τα 40 ατομα να ειναι συζητησιμα τα 4;
Πνιγομαι εκει μεσα.
ξερω πως παντου ετσι θα ειναι.Το βουλωνω απλως.Και ασχολουμαι με την δουλεια μου.Εξαλλου δεν χρειαζεται να κανω κολλητους εκει μεσα.Αλλα με πιανει το παραπονο και γκρινιαζω.Και εχω δικιο θαρρω.
Αυτα.Συγγνωμη για το πριξιμο, αλλα σημερα κοντευα να σκασω..

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Σκεψεις και ιστοριες και τετχοια

Σημερα ηρθα απο τη δουλεια νωρις στο σπιτι.Η Ελενη ελειπε αλλα οι γονεις μου ηταν εκει..Και οι δυο..Ημουν λιγο σκασμενη απο τη δουλεια, μυριζε και ανοιξη..Απριλης.Δεν αντεχα να μεινω μεσα.Τηλεφωνο στον Πανο και δρομο..Συνταγμα..Καθησα στα σκαλακια..Ημουν ελαφρια ντυμενη..Μακο και ζακετακι.Δεν κρυωνα!Και ποσο μου αρεσεεεε..Μονο η ψυχρουλα απο το αερακι..Απριλης..
Βολτα μετα..Ερμου..αδεια..Ομορφη.Πλακα μετα..Σαν σε νησι ηταν..Πανεμορφα ολα!Γλυκια βραδια.
Τηλεφωνο ο Σωτηρης.Ο,τι θυμαται χαιρεται, αλλα χαρηκα κι εγω γιατι επιτελους θα τον δω μετα απο κανα 2μηνο.Τι σκατενιο που ειναι να βλεπεις τοσο αραια τους καλυτερους φιλους σου..Τα πιο αγαπημενα σου προσωπα.
Και τον αλλον..Εχω να τον δω απο τα Χριστουγεννα νομιζω..Ισως και λιγο μετα;Ή οχι; Εχω χασει μπαλα..Αλλα δεν μπορω πια να στεναχωρηθω.Αμα ηθελε να με δει θα με επαιρνε ενα τηλεφωνο.Ολο λεει.."Με ξερεις..δεν παιρνω ποτε.."..ναι ΟΚ..χεσε με.Μου λειπεις, αλλα βαρεθηκα να κινω εγω τα νηματα.
Το Σαββατο θα βγουμε οξω για τα γενεθλια της φιλης.Θελω να πιω πολυ.Δεν ξερω γιατι.Και τωρα θα επινα μια μπυρα.Ή δυο.Αλλα δενεχω.Και δεν ντυνομαι να παω να παρω.
Ανοιξη..Εχω αισιοδοξια και ορεξη..Οχι για φαγητο συτυχως..Αλλα θα ερθει κι αυτη.Γιατι ειμαι αισιοδοξη..Εφαγα και παγωτο σημερα..Το πρωτο για φετος..Με γεια..

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

stress (biological)


Stress is a biological term which refers to the consequences of the failure of a human or animal body to respond appropriately to emotional or physical threats to the organism, whether actual or imagined.[1] It is "the autonomic response to environmental stimulus."[citation needed]

It includes a state of alarm and adrenaline production, short-term resistance as a coping mechanism, and exhaustion. It refers to the inability of a human or animal body to respond. Common stress symptoms include irritability, muscular tension, inability to concentrate and a variety of physical reactions, such as headaches and accelerated heart rate.



Αγχος!Τι ειναι ακριβως;Γιατι καθοριζει τοσο τη διαθεση μας;

Το γυρναω στο Α' ενικο και στις επιπτωσεις του αγχους σε μενα..

Επιπτωση 1: Νευρα.Πολλα νευρα.Συναισθημα τυπου θελω να τα σπασω ολα τριγυρω μου.Τα ξεσπασματα του ευτυχως δεν ειναι το σπασιμο.Ευτυχως για τους αλλους.Γιατι εμενα μενει μεσα μου.

Επιπτωση 2: Θυμος!Με ολο τον κοσμο.Γιατι στο μυαλο μου αυτο που με απασχολει-αγχωνει ειναι το σημαντικοτερο προβλημα ολου του συμπαντος.Αυτοματα ολοι οι αλλοι γινονται μαλακες που ασχολουνται με αλλα "ασημαντα" θεματα.

Επιπτωση 3: Ανησυχια.Καρφια στον κωλο που λεμε.Κατασταση απαλευτη.

Επιπτωση 4: Κλαμα.Ενα απο τα ξεσπασματα.Ευτυχως που υπαρχει.

Επιπτωση 5: Ανορεξια..Και οχι με την εννοια της ψυχογενους ανορεξιας.Κοβεται η ορεξη ρε παιδι μου.Κομπος το στομαχι.

Επιπτωση 6: Σε περιπτωσεις εξαιρετικου αγχους εχουμε και ζαλαδες,ναυτιες κλπ.ΤΡΑΛΑΛΑ.Κεφι.

Ωραια..Κατεγραψα τις επιπτωσεις.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το αγχος με κανει ψυχοτικη,νευρικη,ανορεχτη μαλακω.
Και ενω γενικα ειμαι λογικη, με τετραγωνο κεφαλι, δεν το ελεγχω το αγχος.Και αφηνω τα γαμημενα συναισθηματα να με κυριευουν.
Θελω να δειρω πολλους.Μαλλον ειμαι αρκετα αγχωμενη σημερα.
Ηρεμιααααααα...




Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

lost

Σαββατο επιτελους..Μια απαισια βδομαδα εφτασε στο τελος.Αγχος πολυ..Κουραση.Αρνηση..Εν τελει τελειωσε..
Απο το πρωι σημερα το μυαλο μου ειναι σε υπερενταση..Ολο σκεφτομαι..Ισως και χωρις ουσια.
Αδιαθετησα και ποναει η κοιλια μου..Δεν ελεγα τιποτα αλλο;
Τρωω μακαρονια με κοκκινι σαλτσα αλλα χωρις τυρι.Νετα σκετα.Αλλα οχι ειπαμε εχουν σαλτσα.Αρα οχι σκετα.Με σαλτσα.Τελος.
Ακουω το Dogs.Λυτρωση το σολο.Λυτρωση ολο το κομματι.Αλλου.Μακρια.Μπροστα.
Νιωθω μιαν ανασφαλεια τουτη τη στιγμη η οποια δεν ξερω απο που πηγαζει.Αλλα το σκεφτομαι πολυ εντονα.και δεν ξερω και πως ακριβως να το αντιμετοπισω κι αν μπορω κιολας..Μαλακιες..Στανταρ μπορω.Ε;
Μολις τελειωσαν τα μακαρονια.Τα σπασανε.Ηταν και λιγο αλ ντεντε οπως μου αρεσουν.Ο μπαμπας μου δεν θα τα ευχαριστηθει και πολυ θαρωω.Και θα εχουμε γκρινιες και δεν μπορω καθολου.Αμαν πια.
Σημερα δεν ηθελα να μεινω σπιτι μου το βραδυ.Και χθες λεγαμε με τα κοριτσια μηπως παμε ολη μερα Νεα Μακρη βολτα αν εχει καλο καιρο.Αυτοκινητο,ταβερνουλα για φαγητο, παγωτο και πιω.Ομορφα θα ηταν.Δεν ξερω αν θα γινει αλλα αμα γινει θα ειναι τελεια.Θα δουμε.
Αυτα.Δεν εω εμπνευση.Ακυρο ποστ.
Αλλα δεν σβηνει.Ο,τι γραφει δεν ξεγραφει που λεμε.
Γεια.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

ΕΛΑ ΕΙΠΑ

Έλα να μας πιανει η ανοιξη και να φευγουν οι κακομουτσουνιες και τα αγχη!!!!!!!!!

ΠΑΟ ΟΛΕ.


Ενα θα πω και θα σωπασω.

ΠΙΝΚ ΦΛΟΥΝΤ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ-ΕΡΩΤΑΣ-ΑΓΑΠΕΣ&ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ.

Πολλα ειπα.

Σωπαινω τωρα.

Αυτα (και αλλα πολλα στα νεα του ΑΝΤ1 στις 8)

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009

dream a little dream of me..



Stars shining bright above you
Night breezes seem to wisper I love you
Birds singing in a sycamore tree
Dream a little dream of me..

Say "nighty night" and kiss me
just hold me tight and tell me you'll miss me
while I'm alone,blue as can be
Dream a little dream of me..

Stars fading but I lingr on, dear
still craving your kiss
I'm longing to linger till dawn, dear
just saying this..

Sweet dreams till sunbeams find you
sweet dream that leave all worries behind you
But in your dreams, whatever they be,
Dream a little dream of me..



Ετσι απλα..Ονειρεψου ενα μικρο ονειρο για μενα..
Ποσο αληθινο και ομορφο..Σκεψου..
Ζητας σε καποιον μονο αυτο..Να σε ονειρευτει οσο θα κοιμαται γλυκα..
Κι εσενα σου φτανει..
Και βεβαια σου φτανει..
Αφου τα ονειρα ειναι οι σκεψεις μας και το υποσυνειδητο μας..Αφου ο,τι σκεφτομαι βλεπω στον υπνο μου.Γιατι οχι κι εσυ;
Ονειρεψου με.Θα νιωσω οτι με σκεφτεσαι εστω λιγο..Με οποιον τροπο.
Δεν θα πω τιποτα.Δεν θα κανω τιποτα.Δειλιαζω.Και δεν εχει και νοημα μαλλον.
Αλλα θα ξερω οτι υπηρχε μια σκεψη.

Εσυ δηλαδη γιατι να ερχεσαι οποτε γουσταρεις στην σκεψη μου;Γιατι να προσπαθω να σε διωξω κι οταν τα καταφερνω να ξαναερχεσαι; Και στη ζωη μου τα ιδια κανεις.Εμφανιζεσαι απο το πουθενα οταν δεν σε περιμενω και τα γαμας ολα.Πλατωνικα.Εμεσα.Αλλα οι μερες τις αφθονιας σας ειναι μετρημενες αγαπητε μου.

Κι αυτο ηταν δηλωση.

Δεν θα φοβαμαι πια.Ζουμε τωρα λεμε.Με ολες μας τις αισθησεις.Οχι πια πλατωνικα.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

fairytale gone bad (not)

Μια φορα κι ενα καιρο ζουσε σε μια ονειρουπολη πολυ μακρια απο εδω μια ομορφη πριγκιπισσα, η Μελενια. Η Μελενια ειχε ενα υπεροχο βασιλειο, ολο δικο της, τεραστιο και παραμυθενιο.Ειχε ολα τα καλα του κοσμου, ομως ηταν λυπημενη.Καποιος πριγκιπας την ειχε στεναχωρησει παρα πολυ και την ειχε κανει να λυπαται αφανταστα. Επειδη λοιπον ο πονος την κομματιαζε αποφασισε να μην ξαναεπιτρεψει κατι τετοιο και να παρει τα μετρα της.Εδιωξε λοιπον ολους τους αντρες απο το παλατι.Δεν αφησε ουτε αρσενικο σκυλακι.Οι μερες περνουσαν ομως αντι η Μελενια να ηρεμει, ειχε αρχισει να βαριεται.Καλες οι πριγκιπισσες και οι κυριες των τιμων, μα την εκαναν να πλητει.Επρεπε να βρει μια λυση και γι αυτο.Εφτιαξε λοιπον εναν πριγκιπα μονη της.Ακριβως οπως τον ηθελε εκεινη.Και ηταν ενας πριγκιπας κανονικος, φτιαγμενος απο αβγα,γαλα, αλευρι και ζαχαρη..Και η καρδια του ηταν απο σοκολατα γαλακτος.Στην αρχη ολα φαινονταν πολυ ομορφα, ομως μετα απο λιγο καιρο η Μελενια αρχισε παλι να βαριεται.Και καταλαβε πως βαριοταν τοσο πολυ επειδη ηξερε τα παντα για τον πριγκιπα της.Δεν ειχε τιποτε αινουριο να ανακαλυψει, τιποτα στραβο να ισιωσει η να δεχτει..Ηξερε ακομη και απο τι ηταν φτιαγμενη η καρδια του..Οι σκεψεις τη εκεινες την οδηγησαν στον κηπο..Βγηκε να δει λιγο τον ηλιο..Μολις ανοιε την πορτα ειδε μπροστα της ενα ξανθο αγορι που εκοβε τριανταφυλλα απο τον κηπο της.Εκεινος μολις την ειδε της χαμογελασε και της προσφερε το πιο ομορφο τριανταφυλλο.Και ζησαν αυτοι καλα.
Εμεις δεν ξερω.

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

What makes hapiness?

"Happiness is a state of mind or feeling such as contentment, satisfaction, pleasure or joy"



Photobucket

  • Μια χειμωνιάτικη μέρα με άφθονο ήλιο
  • Μια βόλτα στην θάλασσα
  • Ένας καφές με τις φιλενάδες μου, μαζί με πολλά νέα και κουτσομπολιά
  • Μια αγκαλιά την στιγμή ακριβώς που την χρειάζεσαι
  • Μια αγκαλιά την στιγμή που δεν την χρειάζεσαι
  • Ένα καινούριο φόρεμα
  • Ένα σαββατιάτικο μεσημέρι μέσα σε ένα βιβλιοπωλέιο
  • Ένα ξαφνικό χαμόγελο στον δρόμο
  • Ένα δροσερό καλοκαιρινό βράδυ στην βεράντα
  • Ένα καινούριο cd και η πρώτη ακρόασή του
  • Μια συναυλία που τόσο επιθυμούσα
  • Ένα βροχερό κυριακάτικο πρωινό αγκαλιά με το βιβλίο μου στην πολυθρόνα, ενώ λείπουν οι πάντες απο το σπίτι
  • Ο πόνος και η φουσκαλίτσα από ένα ολοκαίνουργιο ζευγάρι pointes που είναι τόσο υπέροχα καθαρές, ροζ και έτοιμες για πιρουέτες
  • Μια επιβράβευση
  • Ένας ελληνικός καφές το σάββατο το απόγευμα όταν ξυπνω απο τον μεσημεριανό υπνάκο
  • Ένα γκολ του Παναθηναϊκού στο Champions League μια χειμωνιάτικη κρύα νύχτα στο γήπεδο
  • Ένα τρίποντο του Frankie και ο πανηγυρισμός του ενώ προηγούμαστε στο σκορ με 10+ πόντους εναντίον του "τρισκατάρατου"
  • Μια χαζοκουβέντα με την Ελένη λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος
  • Μια όμορφη ταινία σε dvd
  • Μια βραδυά στο σινεμά
  • Τα γέλια μέχρι να δακρύσω (ή να κατουρηθώ)
  • Να χοροπηδάμε ουρλιάζοντας με την Ελένη όταν κάτο "καλό" συμβαίνει
  • Ένα αναπάντεχο μήνυμα στο κινητό
  • Ένα χαρούμενο e-mail το πρωί μόλις ανοίγω το inbox μου στην δουλειά
  • Μια επιτυχημένη τριπλή πιρουέτα
  • Οι tours piques, τα grandes jetes, και ολα τα grandes alegros από την γωνία στο τέλος του μαθήματος
  • Το χειροκρότημα στο τέλος της παράστασης-η τελική πόζα
  • Το τρέμουλο πριν ανέβω στην σκηνή
  • Μια ζεστή κούπα αρωματικό τσάι όταν είμαι κρυωμένη
  • Μια έντονη ματιά απο αυτόν που μου αρέσει
  • Ένα παιχνιδιάρικο φλερτ
  • Ένα σκληρό μήλο ή ένα γλυκό πορτοκάλι
  • Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα τον Μάη
  • Ένα λιβάδι με λουλούδια
  • Ο ήχος της κιθάρας μου
  • Μια πρωίνη κυριακάτικη βόλτα στην εξοχή τον Απρίλιο
Γιατι να αφήνουμε να μας προσπερνάνε όσα μας κάνουν ευτυχισμένους έστω και για λίγο;
Photobucket

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Ορκομωσια :|

Σημερα ορκιστηκε στη σχολη ο καλος μου φιλος ο Κωστας.Οταν ειχα ερθει στην ΑΣΟΕΕ ηταν απο τα πρωτα ατομα που γνωρισα κι απο τα ατομα που ειχα συμπαθησει περισσοτερο..Ξερεις τωρα..Μακρυ μαλλι, κιθαρα , ΚΚΕ και τα ρεστα..Τεσπα..Ο Κωστακης μεσα σε ενα χρονο εδωσε ο,τι χρωσταγε και δεν χρωσταγε και πηρε πτυχιο..Και χαρηκα απειρα γι αυτον και τετοια..Αλλα με επιασε μια καταθλα αλλο πραμα.Μια απογνωση τυπου "Εγω ποτε θα γινω μανα" μεταλλαγμενη σε "Εγω ποτε θα παρω πτυχιο"..Και πανω που ημουν μεσα στη δυναμικοτητα και την αυτοπεποιθηση οτι φετος θα ρθει κι αυτο..Σκατα τωρα..απογοητευση και αχρηστοσυνη.
Γαμω τον Αλη Μπαμπα και τους 40 κλεφτες.
Αυτα.


Υ.Γ Παλι καλα που εφαγε 3 χθες ο γαυρος γιατι αλλιως δεν θα την παλευα.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Remember when I was young

Σημερα κατα την επιστροφη μου σπιτι, και αναμεσα στις 1002 καθημερινες σκεψεις, ηρθε στο μυαλο μου και η επαγγελματικη αποκατασταση.Ας γελασω τεσσερις.Χαχαχαχα.Και λιγο πριν με πιασει η κριση πανικου (σαν εκεινη την πρωινη μολις καθησα να διαβασω) αρχισα να σκεφτομαι ολα τα επαγγελματα που ηθελα κατα καιρους να κανω..Απο πιτσιρικι (απαντωντας στο "Τι θελεις να γινεις οταν μεγαλωσεις;") μεχρι και τωρα (Απαντωντας στο "Τι δουλεια σκεφτεσαι να κανεις;")..Για μενα βεβαια παντα υπαρχει στο κεφαλι μου το "Τι θες να γινεις οταν μεγαλωσεις;"..Και γιατι ονειρευομαι να "γινω" κατι που ΘΕΛΩ , και γιατι..sorry αλλα δεν εχω μεγαλωσει ακομα..ακομα γινομαι..Ξεκινω λοιπον..

1.Τα πρωτα χρονια της ζωης μου ,κι οταν δεν ειχα ακομη συνειδητοποιησει οτι η δουλεια ειναι κατι το αναγκαιο (no job no mam) εκανα το κλασσικο ονειρο της μπαλαρινας..Χορευα παντου, γραφτηκα και στο μπαλετο, ηθελα να γινω μπαλαρινα..ή δασκαλα μπαλετου..Κλασσικο ονειρο για κοριτσακια..Εμενα μου εμεινε μετα..Αλλα θα φτασω εκει αργοτερα
2.Λιγο πριν παω νηπιαγωγειο ηθελα να γινω ταβερνιαρισα..Να εχω δικια μου ταβερνα και να μαγειρευω και να σερβιρω..Οικογενειακη επιχειρηση φαση..Αυτο βεβαια ονειρευομουν να το ξεκινουσε ο πατερας μου τοτε..Ξερεις, για να βρω στρωμενη τη δουλεια.Ειχα βρει και εμψυχο δυναμικο..Ο μπαμπας μου θα αναλαμβανε τα ψητα, ο νονος μου τα κοκορετσια και τα κοντοσουβλια, η γιαγια Μαργαριτα τις πιτες, η γιαγια Ελενη τα μαγειρευτα..Η μαμα μου θα ηταν στις σαλατες και ο θειος Στελιος στη λατζα..λολ!Κι εγω με τα ξαδερφια μου στο σερβις!
3.Οταν πηγα νηπιαγωγειο ομως αλλαξα γνωμη..Ηθελα να γινω περιπτερου.Ή γιατρος. Πανομοιοτυπα επαγγελματα σαφως!..Η περιπτερου ηταν μαλλον καταλοιπο απο ενα περιπτερο που ειχαμε στην αιθουσα και παιζαμε ανα τακτα χρονικα διαστηματα..Ενθουσιαζομουν στην ιδεα να δινω καλουδια στον κοσμο και αυτοι να μου δινουν στρογγυλα κερματα απο χαρτονι ..Δεν ειχα ιδεα οτι στη ζωη δεν ειναι και πολυ χαρτονενια αυτα τα στρογγυλα!
4.Το θεμα του γιατρου οπως ηρθε εφυγε κιολας..Νομιζω απλως μου αρεσαν τα εργαλεια τους και που μπορουσαν να παρουν οποιο φαρμακο ηθελαν.Γιατι εμενα δεν μου εδιναν οποτε ηθελα το σιροπακι για τις μυξες με γευση σταφυλακι; (απο μικρη αναζητουσα τα σιροπια..λολ)
5.Καποια στιγμη πηγα και σχολειο.Θελησα λοιπον να γινω δασκαλα..Νομιζω για πολλα χρονια το ηθελα αυτο..Επαιζα την δασκαλα ατελειωτες ωρες..Μου αρεσε να διορθωνω τετραδια, να μαλωνω τα "κακα παιδια", να γραφω στον πινακα, να εχω αυτη την εξουσια ρε παιδι μου..Συγκεκριμενα ηθελα να γινω δασκαλα αγγλικων..Μιας και το χα με τα αγγλικα!Ειχα και τα κλασσικα μαυροπινακακια με την κιμωλια, αλλα μετα απο καποιο σημειο δεν φταναν.Ειχα βιωσει και την εμπειρια του white board στο φροντιστηριο Αγγλικων (αυτους τους τεραστιους ασπρους λειους πινακες που γραφεις με μαρκαδορο και σβηνεις με ειδικο σφουγγαρι)..Εγω σπιτι τετοιον δεν ειχα..Ειχα ομως χρωματιστους μαρκαδορους..Και τζαμι..Για σφουγγαρι ειχα χαρτι υγειας.Λερωνε λιγο..αλλα δε βαριεσαι!
6.Τραγουδιστρια.Ναι μου αρεσε κι αυτο.Αλλα μονο σαν ονειρο.Ντρεπομουν μωρε λιγο..Αλλα εκανα πολλα ομορφα ονειρα..
7.Στο γυμνασιο και το λυκειο ηθελα να γινω προπονητρια ή γυμναστρια ή κατι τετοιο..Να σπουδασω στην τοτε Γυμναστικη Ακαδημια.Κατα τα 16 μου σκεφτηκα πως δεν θα μου εδινε ψωμι αυτο.Αρα επρεπε να βρω και πιο ρεαλιστικο.
8.Αποφασισα να σπουδασω πληροφορικη.Γιατι ειχε πολλα αστερακια στην επαγγελματικη αποκατασταση..Δεν ηξερα βεβαια πως μετα ολοι στο ιδιο καζανι βραζουμε και στανταρ θα υπαρξει και η ανεργια και οι απωλησεις και ολα τα καλα.Και φυσικα δεν ηξερα καν πως ειναι.Μπηκα λοιπον στην γαμωσχολη και ακομα παλευω να τελειωσω.Γιατι δεν μου αρεσει.Μεγαααααλο χ λοιπον.
9.Φτασαμε στο τωρα.Και η Μαργαριτα θελει ακομα να γινει μπαλαρινα.Ή χορευτρια..Ή δασκαλα χορου..Ονειρο...Μονο αυτο με γεμιζει γαμω τη τρελλα μου.Και η μουσικη, ενταξει..Μαλλον δεν θα γινω αυτο..Δεν θα εχω λεφτα και τετοια..Αλλα μ'αρεσει τουλαχιστον που ξερω σιγουρα τι θελω πιο πολυ..Και πως αξιζει να το κυνηγησω λιιιιγο ακομα..

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

τα επακολουθα ενος 3ημερου σαπισματος

Τρεις μερες μονη στο σπιτι.Σαπιζω ανελεητα.Και γουσταρω.Αυτο ειναι το περιεργο της υποθεσης.Κανει κρυο και καθομαι στην απολυτη ησυχια του σπιτιου; Να ανησυχω; Να νιωσω ενοχες;Ενταξει , βεβαια τωρα Κυριακη βραδοαπογευμα το κεφαλι μου εχει καει εντελως..Δεν υπαρχει καν δομη στην σκεψη μου.
Το πρωι εκανα την μαλακια να παρω το σιδηρο μου με αδειο στομαχι.Αποτελεσμα, μολις εφαγα να εχω μια αναγουλα φρικτη..Γαμωστομαχι..Αλλα αυτο φταιει;Η δικια μου χαζιλα.
Το στομαχι παντως ειναι ο επαναστατης του σωματος μας θαρρω..Αν το σκεφτεις, παντα εκεινο αντιδρα πρωτο σε καθε αλλαγη καλη ή κακη..Ας πουμε, ερωτευομαστε..Ποιος κοβει την ορεξη; Ή ποιος δημιουργει το πανεμορφο εκεινο σφιξιμο;Εχουμε αγχος..Παλι αυτο γαμιεται και μας χαλαει και μας.Hungover; Ποιος επαναστατει παλι; Τρως βλακειες; Εκεινο ξανα θα παρει πρωτοβουλια και θα βγαλει τα παντα ή θα αρχισει να τα ανακατωνει για να εκδικηθει..Εμεις λοιπον, απλως το βριζουμε..Επειδη εκεινο εχει τ'αρχιδια να επαναστατησει.Εμεις οχι.Γενικα.Καναπες φορ εβερ.
Ποση μαλακια μπορει να μας δερνει;Μπροστα στα ματια μας χαλαει ο κοσμος.Μας λενε καταμουτρα πλεον οτι ο "φτωχος φτωχοτερος και ο πλουσιος πλουσιοτερος" κι εμεις αρκουμαστε στο "ε..και τι να κανω..;Σαμπως αν βγω εγω στον δρομο θα αλλαξει κατι;".."ΑΑΑ..εγω δεν παω σε πορειες...".."Τιιιι??Θα πας στην πορεια για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ;..Μη σε δουμε μπαγλαρωμενη.." και αλλα τετοια γραφικα..Και μετα βριζουμε τους κυβερνωντες...Και μετα ερχονται οι εκλογες και ψηφιζουμε ΠΑΛΙ ολους οσους μας εκμεταλευονται..Και λεμε.."ΑΑΑ..εγω ειμαι αριστερος..Ψηφισα Τσιπρα"..Ναι ρε μαλακα;Ετσι σου ειπαν;Αξιε της μοιρας σου..Το κομμα του Τσιπρα και τα αλλα 2 μεγαλα σε κανουν να δουλευεις 65 ωρες.Ακους;..Και φυσικα μετα τις εκλογες βριζουμε παλι την κκυβερνηση.Αλλα ο καναπες καναπες...Ειτε για να δουμε ειδησεις και να κουνησουμε το κεφαλι με αποστροφη για τις πορειες που μας καθυστερουν απο τη δουλεια μας και κλεινουν τους δρομους, ειτε για να δουμε το ταδε σιριαλ που ειναι βγαλμενο απο τη ζωη(ναι σου λεω..), ειτε για να δουμε τον Παναθηναικο να παιζει στο Champions League(γιατι αλλη ελληνικη ομαδα δεν παιζει να δει κανεις)..Ε λοιπον..Κατσε στον καναπε σου ανθρωπακο (που ελεγε και ο Βιλχελμ Ραϊχ)..Και μεινε να παραπονιεσαι..Ασε μονο το στομαχι σου να επαναστατει..Και οποιον εχει λιγο νου..Και τον παει παραπερα..

ΝΕΥΡΑ

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

cold water

Βαζω σαν τιτλο το κομματι που ακουω αυτη τη στιγμη..Cold water λοιπον.Tom Waits εννοειται..
Λοιπον, σημερα ειναι μια υπεροχη ημερα ετσι οπως εχει εξελιχθει.Αν και ξεκινησε καπως μελαγχολικα..Με συννεφια, μισο κιλο παραπανω στη ζυγαρια, βαρεμαρα για δουλεια, και μια Μαργαριτα εντελως αναποφασιστη μεχρι και για το τι θα φορεσει..
Στη δουλεια τελικα η μερα περασε τρομακτικα γρηγορα (μ'αρεσει να το κανω αυτο-λεξη με αρνητικη ας πουμε σημασια να την χρησιμοποιω για να πω κατι θετικο)..Με την Κατερινα ακουγαμε μουσικη και τραγουδαγαμε σαν τρελα, στα διαλλειματα ημασταν ολοι μαζι και ποναγε η κοιλια μας απο τα γελια..Μπορει να εφταιγε το οτι ελειπαν ολοι οι ανωτεροι σημερα..Και βρηκε εφαρμογη και πληρη επαληθευση το "Οταν λειπει η γατα.." κλπ κλπ..
Μετα γυρισα σπιτι, και η μαμα μου εφυγε για Κρητη..Καλο ταξιδι μανουλα, φιλακια στον μπαμπα και στους συγγενεις κατω, αλλα η χαρα μου που θα εχω ενα ΥΠΕΡΗΣΥΧΟ σαββατοκυριακο δεν περιγραφεται..Χωρις παρεξηγηση παντα!!!
Και τωρα εχει παει 11 το βραδυ..Η Ελενη γυρνοβολαει και γω απολαμβανω την ησυχια..Ακουω μουσικη και απλως ΧΑΖΕΥΩ.Απρακτη τελειως..Και ποσο με χαλαρωνει και με ξεκουραζει και με αναζωογονει αυτο..Καιρο ειχα να το κανω..
Θα μ'αρεσε να ειμαι και ερωτευμενη..In return παντα..Γιατι νταξ..ολο και κατι νιωθω ρε παιδι μου...αλλα δεν ξερω αν ερχεται πισω..Μαλλον οχι.'Η μπορει και ναι..Αρκουμαι στους Beatles για την ωρα..I'm happy just to dance with you...Αν και δεν εχουμε χορεψει ποτε μαζι..Μπορει να το ονειρευτω αποψε..Ειναι ωραιο να εισαι στα ονειρα μου...

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

my life without music???????

Ζωη χωρις μουσικη γινεται; Προσπαθω να σκεφτω καμια φορα αν υπαρχει αυτό το ενδεχομενο. Εστω λοιπον ότι μουσικη δεν υπηρχε..Ξυπνω το πρωι..Πως Ξυπνω?Με καποιο μπιπ-μπιπ ή ντριν –ντριν..Η με καποια ανθρωπινη φωνη..του μπαμπα μου ενδεχομενως..Τρωω πρωινο και ανεβαινω στο δωματιο μου..Ανοιγω το ραδιο και…Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη!

Ντυνομαι κακοκεφη (αφου δεν εχω τραγουδακια να ακουσω)..Ξεκινω για την δουλεια..Βαζω τα ακουστικα σα αυτια και.. Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη!

Φτανω στην δουλεια..Βαριεμαι ηδη πολύ..Η ωρα στο μετρο και στον δρομο μεχρι την εταιρεια εχει περασει απελπιστικα αργα..Χωρις σχεδον καθολου σκεψεις και «ταξιδια»..Και ξεκινω να δουλευω..Ανοιγω τον Υπολογιστη και το Windows Media Player αλλα Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη!

Ξενερωμα και βαρεμαρα..αντε να περασουν οι ωρες,..8 ολοκληρες ωρες…Απελπισια…Αντε να βγω λιγο εξω στο μπαλκονι με τους αλλους..Μονο ο Β. εκει..Θα μιλησουμε τωρα… Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη! Αρα δεν τον ξέρω και τοσο καλα καθως δεν εχουμε γνωριστει και δεν εχουμε μιλησει και τοσο πολύ..Αρα δεν εχω τι να πω..Δεν πειραζει..Θα σπασω τον παγο..Θα τον ρωτησω τι ακουει.. Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη! Ξανα δουλεια και η ωρα κακην κακως περναει..και παει 5…

Παμε μπαλετοοοοο γιουπιιιιιι!!!! Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη! Σπιτι…Ανοιγω τον υπολογιστη μου…last fm.. Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη! Φφφφ…ιντερνετιαζομαι λιγο, αλλα βαριεμαι …Πιανω την κιθαρα μου… Ουπς!Στοπ..Δεν υπαρχει μουσικη! Σκατα..Παω για υπνο..Δεν βλεπω ονειρα..αφου.. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ!

Ασε φιλε…Δεν παιζει..

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

before we fall asleep

Νομίζω ο καθένας το έχει νιώσει..Αυτή τη στιγμή..Πριν σε πάρει ο ύπνος..Που έρχονται όλες οι σκέψεις μαζεμένες.Και όλα φαντάζουν εύκολα κι απλά..
"Να, αύριο θα πάω και θα του πω το και το!".."Σιγά..θα της τηλεφωνήσω..".."Θα πλησιάσω το αφεντικό και θα του ζητήσω αύξηση..αφου το αξίζω".."Ναι..αυτά θα πάω να του πω..Σε αγαπω και μου λείπεις..Και εκείνος θα με αγκαλιάσει"..
Συμβαίνει..Τα σκεφτόμαστε κι όλα είναι όμορφα και εύκολα.Και έρχεται το πρωί και η πρώτη σκέψη πριν πραγματοποιήσεις τα βραδυνά σχέδια είναι.."WTF?Τι σκεφτόμουν;;;;"

Αναρωτιόμουν λοιπόν γιατί συμβαίνει αυτό..;

Βρήκα την απάντηση που με βολεύει..
Το βράδυ -και δη όταν είμαστε κουρασμένοι/έτοιμοι να αποκοιμηθούμε- το μυαλό υπολειτουργεί..Μαζί μ αυτό και η λογική.Και τη σκυτάλη παίρνει η καρδιά μας..Και οι επιθυμίες μας..
Τι όμορφο..

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

dress up in you

Ο τίτλος ψιλοάσχετος..όμως είναι ένα υπέροχο τραγούδι.

Σήμερα είναι μια μουντή, βροχερή μέρα..Το πρωί κοίταξα έξω απο το παράθυρο και είχα την απίστευτα έντονη επιθυμία να μείνω στο κρεβάτι μου.Να μην βγάλω τις πυτζάμες μου, και να μείνω εκέι-μεταξυ ύπνου και ξύπνιου- με μια ζεστή κούπα τσάι και το βιβλίο μου..Όμως το πρόγραμμά μου και η εξεταστική είχαν άλλη αποψη..Έτσι έσυρα το κουρασμένο μου (λέμε τώρα) κορμί, στο αναγνωστήριο στην Ιπποκράτους..Για να διαβάσω Δομές Δεδομένων..Με μόνη σκέψη..Ε ρε πούστη μου..Δεν θα το πάρω το πτυχίο;Να δεις πόσα πρωινά τέτοια θα μένω στο κρεβάτι.Εν πάση περοπτώση..Μιας κι έφτασα στο αναγνωστήριο, έπρεπε με κάποιο τρόπο να κάνω πιο ευχάριστη τη διαμονή μου εκεί..Πήρα ζεστό καφέ λοιπόν, βρήκα μια γωνίτσα δίπλα στο καλοριφέρ, και εκμεταλευόμενη το γεγονός ότι δεν είχε πολύ κόσμο ακόμα, βούτηξα μια καρέκλα ακόμη και απλώθηκα..Πέρασαν έτσι 5 ώρες..Διαβάζοντας, και κοιτώντας που και που έξω όπου το μόνο που έβλεπα ήταν τοίχος και μουντάδα..
Ε κάποιοα στιγμή βάρεσα διάλυση και πριν επιστρέψω σπίτι βόλταραι λίγο στο Κολωνάκι.Αυθόρμητα εντελώς με πήγαν προς τα εκέι τα βήματά μου..Και απόλαυσα τόσο πολύ αυτή τη βόλτα..Ψιλοέβρεχε..Όμως δεν με ενοιαζε.Φόραγα το σκουφί μου plus μετά θα γυρνούσα σπίτι-άρα σκασίλα μου αν θα γίνουν αφάνα τα μαλλιά μου..Το πρωί δε, υπήρξα τρομερά προνοητική και έβαλα ένα τζιν που είναι και στο νούμερό μου, και στο ύψος μου..Αποτέλεσμα; Δεν βράχηκαν καν τα μπατζάκια μου..
Γυρνώντας σπίτι μελαγχόλησα κάπως σκεπτόμενη πως έχω κι άλλο διάβασμα..όμως έχω αποφασίσει να απολαμβάνω όλες μου τις στιγμές όσο πιο πολύ γίνεται..Ακόμη και τα δευτερόλεπτα που είμαι μέσα στο ασανσέρ(άλλο που δεν το χρησιμοποιώ συχνά).
Είμαι λοιπόν στο δωματιάκι μου αυτή τη στιγμή..Θα βάλω υπέροχη μουσική και θα διαβάσω.
ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ!

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Μουσικές και στίχοι

Σας αρέσει να ταυτίζεστε με ένα κομμάτι; Με τους στίχους του..Ή και τη μουσική του..Εγώ το λατρεύω αυτο..Και συνηθίζω να το κάνω σε κάθε περίοδο της ζωής μου..Άσχημη ή όμορφη..
Αυτές τις μέρες ταυτίζομαι με το Echoes..των Floyd ρε παιδί μου..

Overhead the albatross hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
The echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine.

And no-one called us to the land
And no-one knows the wheres or whys
But something stirs and something tries
And starts to climb towards the light

Strangers passing in the street
By chance two separate glances meet
And I am you and what I see is me
And do I take you by the hand
And lead you through the land
And help me understand the best I can

And no-one calls us to move on
And no-one forces down our eyes
And no-one speaks and no-one tries
And no-one flies around the sun

Cloudless everyday you fall upon my waking eyes
inviting and inciting me to rise
And through the window in the wall
Come streaming in on sunlight wings
A million bright ambassadors of morning

And no-one sings me lullabies
And no-one makes me close my eyes
And so I throw the windows wide
And call to you across the sky

Δεν μπορώ με τίποτα να εξηγήσω την ταύτιση ή το είδος αυτής..Νιώθω έτσι νομίζω όμως..

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Ενας αντρας και μια γυναικα στο κρεβατι στις 10 το βραδυ

/* ενιωσα κατι οτα διαβασα αυτο το ποιημα του Μπουκοφσκι..Γι αυτο το παραθετω εδω*/


Νιωθω σαν κουτι σαρδελες,ειπε
Νιωθω σαν τσιροτο, ειπα
Νιωθω σαν σαντουιτς με τονο, ειπε
Νιωθω σαν φετα τοματα , ειπα
Νιωθω σαν να 'ρχεται βροχη , ειπε
Νιωθω σαν να 'χει σταματησει το ρολοι , ειπα
Νιωθω σαν να 'ναι ξεκλειδωτη η πορτα , ειπε
Νιωθω σαν να προκειται να εισελθει κανενας ελεφαντας, ειπα
Νιωθω σαν να πρεπει να πληρωσουμε το νοικι, ειπε
Νιωθω σαν να πρεπει να βρουμε καμια δουλεια,ειπα
Νιωθω σαν να πρεπει να βρεις καμια δουλεια , ειπε

Νιωθω πως πρεπει να δουλεψω, ειπα

Νιωθω σαν να μη νοιαζεσαι για μενα , ειπε
Νιωθω σαν να πρεπει να κανουμε ερωτα , ειπα
Νιωθω σαν να 'χουμε παακανει ερωτα, ειπε
Νιωθω σαν να πρεπει να κανουμε κι αλλο, ειπα
Νιωθω σαν να πρεπει να βρεις δουλεια,ειπε
Νιωθω σαν να πρεπει να βρεις κι εσυ δουλεια, ειπα
Νιωθω σαν να θελω ενα ποτο , ειπε
Νιωθω σαν να θελω ενα ουισκι , ειπα
Νιωθω σαν να 'πρεπε να τελειωσουμε το κρασι ,ειπε
Νιωθω πως τωρα εισαι σωστη , ειπα
Νιωθω σαν να κλαταρω, ειπε
Νιωθω σαν να μου χρειαζεται ενα μπανιο, ειπα
Νιωθω σαν να σου χρειαζεται ενα μπνιο, ειπε
Νιωθω σαν να πρεπει να μου τριψεις την πλατη, ειπα

Νιωθω σαν να μη μ'αγαπας , ειπε
Νιωθω σαν να σ'αγαπω , ειπα
Νιωθω αυτο το "πραγμα" μεσα μου, ειπε
Νιωθω αυτο το "πραγμα" μεσα σου, ειπα
Νιωθω σαν να σ'αγαπω τωρα, ειπε
Νιωθωσαν να σ'αγαπω περισσοτερο απ'οσο εσυ, ειπα
Νιωθω υπεροχα,ειπε, θα ουρλιαξω
Νιωθω σαν να μπορουσα να το κανω αιωνιως, ειπα
Νιωθω πως μπορεις , ειπε
Νιωθω πως ερχεται , ειπα
Νιωθω πως ερχεται,ειπε.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

το τοστ

Σημερα στη δουλεια βιωσα τη μεγαλη αληθεια "Το τοστ απ'εξω ειναι ΠΑΝΤΑ πιο νοστιμο απο αυτο που φτιαχνεις σπιτι σου".
Δεν τρωω τοστ.Ουτε τρωω απ'εξω.Γνωστο στους γυρω μου τα τελευταια χρονια.Οχι για το τοστ.Για το απ'εξω.Εδω και κατι μερες ομως σκεφτομαι πως το τοστ, ειναι μια καπως σωστη επιλογη κολατσιου, καθως ειναι πληρες και σχετικα ακινδυνο γευμα.
Σημερα λοιπον, μιας και ειχα ξεχασει να παρω μαζι μου και φρουτο και κουλουρι,και δεν ειχα πιει ουτε καν καφε,πιναγα αρκετα και κατα τις 11 εφαγα ενα τοστ στο κυλικειο.Και συνειδητοποιησα αυτο που ειπα παραπανω.Οτι δηλαδη ,αν και αδιαφορο, ειναι σιγουρα πιο νοστιμο απο αυτο που φτιαχνω σπιτι μου.

Απο τα νεοτερα μου χρονια εχω να θυμαμαι καποια τοστ.Αξιομνημονευτα θα ελεγα.

1)Το τοστ στο Σταδιο.Στο καφενεδακι του Αντωνη.Σε παλιοτερο ποστ ειχα μιλησει για την κυριακατικη πορτοκαλαδα χωρις ανθρακικο-μπλε-που πιναμε με τον μπαμπα μου.Δηλαδη αυτος ουζο, πορτοκαλαδα εγω.Ε. Στο καφενεδακι αυτο πηγαιναμε και βραδακια πολλες φορες.Μαζι με την μαμα ή και κανενα φιλικο τους ζευγαρι που ειχε παιδια.Τον νονο μου ας πουμε.Τα παιδακια λοιπον τρωγαμε παντα τοστ.Ενα υπεροχο τοστ ομως!!!

2)Το τοστ στην καντινα του Αντωνη (αλλος Αντωνης ειναι αυτος) στο Στομιο. Το Στομιο (ή αλλιως Γεροποταμος) ειναι μια γαμηστερη παραλια στην Κρητη.Οπου συνηθως κανουμε μπανιο τα καλοκαιρια.Εχει μια καντινα εκει, η οποια τωρα εχει εξελιχθει σε μεγα ταβερνιο,τελοςπαντων οσο την θυμαμαι καντινα ηταν.Κι εφτιαχνε φοβερο τοστ.Δεν ξερω ποσο βουτυρο μπορει να ειχε, αλλα τραβιοταν τ'ατιμο..Ετσι κατα τις 12 το μεσημερι στη θαλασσιτσα..Μαζι με ΑΜΙΤΑ ΜΟΣΙΟΝ!!!!!!

3)Το τοστ στο σπιτι της Ιωαννας Μπατσουλη (ξανθια συμμαθητρια στο δημοτικο).Ρε νταξ.. μανα της ειχε δωσει ρεστα εκεινο το Σαββατο!Τυρι και παριζα!ΟΥΑΟΥ!Πρεπει να μην ειχα ξαναφαει παριζα ως τοτε!

4)Το τοστ της Μιμικας (Μιμικα=αδερφη της μαμας μου/η λεξη θεια δεν της παει καθολου)!Ειδικα ενα συγκεκριμενο που ειχε φτιαξει ενα βραδυ παραμονης 15αυγουστου στην Κρητη!Μονο με τυρι.Και τα ειχε κοψει σε τριγωνακια!Και ηταν υπεροχο.Παιζει να ειχα φαει 5 τριγωνακια.Αυτο μας κανει 2,5 τοστ!!!!


Απο τα παραπανω βγαινουν καποια συμπερασματα:
  • Οι Αντωνιδες φτιαχνουν καλο τοστ.
  • Κατι εχει το τυρι στην Κρητη (μπορει και οι τοστιερες) και συντελει στο να ειναι γαματο το τοστ.
  • Το ξενο ειναι πιο γλυκο-πιο νοστιμο στην περιπτωση μας.
  • Ιδανικη ωρα για τοστ δεν υπαρχει.Ειναι παντα.
  • Τα τοστ κομμενα σε τριγωνακια μετρανε!!!!
Και ιδου το πορισμα με το οποιο και ξεκινησα:
ΤΟ ΤΟΣΤ ΑΠ'ΕΞΩ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΟΣΤΙΜΟΤΕΡΟ ΑΠΟΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

ποιημα

Νυχτερινα
σωματα
καθως αναβουν και σβηνουν
οι δρομοι
τα ματια
σβηνουν κι αυτα
ενω τα συννεφα ανακατευονται
και κατεβαινουν
κλειστα καφενεια
δυο ανθρωποι μαζι
πιο κατω τρεις ανθρωποι μαζι
και πιο κατω τεσσερες ανθρωποι
ενα προσωπο ξεχασμενο
εν'αλλο χθες απαντημενο
ατονο
απελπισμενο
δεν το θελω
ενα στομα
που ξερει να βρισκει
την πληγη της ψυχης
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ
πρεπει να καψουμε τα χερια μας
τη νυχτα αυτη
των φαντασματων
και της μαυρης πικρας.

Μιλτος Σαχτουρης-Με τα ματια κλειστα

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Κυριακή γορτή και σχόλη να ταν η βδομάδα όλη

'Ανοιξα το παραθυρο.Λιακάδα.Νύσταζα ακόμη αλλά η μέρα δεν ήταν για να μείνει καποιος στο κρεβάτι. Κυριακή. Στο μυαλό ήρθε το πασίγνωστο άσμα "Ωραία που είν' η Κυριακή..Μα να 'ταν πιο μεγάλη" κλπ κλπ.Την συνέχεια όλοι την ξέρουν. Ποτέ δεν μου άρεσαν οι Κυριακές νομίζω..Τουλάχιστον απο τότε που άρχισα να συνειδητοποιώ τη διαφορετικότητα της Κυριακής απο τις υπόλοιπες μέρες. Δεν με συγκινούσαν εξάλλου ιδιαίτερα αυτά τα get together της οικογένειας.Μάλλον με εκνευριζαν..Αν και για να πω και του στραβού το δίκιο, υπήρξε περίοδος της ζωής μου που η Κυριακή ήταν η καλύτερη μέρα..Τότε που ήμουν ακόμη μικρούλα πολύ και κάθε Κυρική είχαμε με τον μπαμπά μου ένα είδος ιεροτελεστίας..
Πηγαίναμε στον "ΚΗΠΟ"..δηλαδή στο Ζάππειο,για όσους δεν κατάλαβαν.Και εκεί είχαμε την συγκεκριμένη πορεία και τα στανταρ πραγματάκια που κάναμε..Πρώτα στάση στις πάπιες, όπου τις τάιζα κιόλας..Μετά σειρά είχε ο λύκος, τα ζαρκάδια,τα κοτόπουλα μαζί με κάτι ακόμα πάπιες, τα ελάφια, τα παγώνια,οι μαϊμουδίτσες, τα λιοντάρια (ναι είχα προλάβει τα λιοντάρια),και τέλος τα παπαγαλάκια..Μετά ήταν μια γιαγιούλα στα σ.καλάκια που πουλούσε λαχεία.Και κάθε φορά ο μπαμπάς μου μου αγόραζε ένα.Ποτέ δεν είχαμε κερδίσει αλλά εμένα δεν με έννοιαζε και τόσο..Καθόλου.Γρασίδι μετα.Παιχνίδια,κολοτούμπες..Εννίοτε και φωτογραφίες ( syd barrett style ) και μπάλα..Και το απαραίτητο για μένα ήταν να θερίσω..Δηλαδή με ένα ξυλαράκι να ανακατέψω το καθαρό νερό που έτρεχε εκεί στο ρυάκι..Μέχρι που το ανακάτευα τόσο πολύ που γινόταν θολό από τα χώματα και δεν είχα όρεξη πια να "θερίσω"...Οπότε και πηγαίναμε στις κούνιες..Παιχνίδι και χαρά.Και όταν βαριόμουν εκεί πάλι, φεύγαμε..Και βγαίναμε από ένα πέτρινο μονοπάτι-δεν ξέρω πως το λένε-με μια κλιματαριά από πάνω.Το λάτρευα.Εκεί παιζαμε με τον μπαμπά μου κάτι σαν κοκκινοσκουφίτσα σε παράνοια, αλλά γουστάραμε..Εγώ ειδικά..Και μάλλον κι αυτός..Την βρίσκαμε με το να κρύβομαι και εκείνος να μην με βρίσκει-και καλά-..Χαρά και κέφι εγώ.Και όταν έληγε κι αυτή η παράνοια είχαμε συνέχεια..Πηγαίναμε στη άλλη παιδική χαρά..Πιο κάτω,απέναντι από το Ζάππειο Μέγαρο.Εκεί ο daddy cool μάζευε όσα παιδάκια τριγυρνούσαν εκεί και παίζαμε όλοι μαζί..Σαν μαλακισμένα εμείς χαιρόμασταν..Και επαναλαμβάνω, εκείνος καραγούσταρε!..Ε,λίγη ακόμα κούνια και τσουλίθρα..Και μετά πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακίκο-μπλε- στο Καλλιμάρμαρο.Στον Αντώνη που έλεγε ο μπαμπάς μου.Πορτοκαλάδα λοιπόν.Εννίοτε και τοστ.Και ο μπαμπάς ουζάκι.Μετά επιστροφή στο σπίτι με στάση στο ζαχαροπλαστείο για να πάρουμε οικογενειακό παγωτό που λάτρευα.
Σπίτι μετά, φαγητό με την μανούλα (που ήταν πολύ χαρούμενη γιατί την είχαμε αφήσει στην ησυχία της να κάνει τς δουλειές της), και μετά ύπνος..Και όταν ξύπναγα μπάνιο με "πολλά νερά" με τον μπαμπά..Γεμίζαμε την μπανιέρα και παίζαμε.Και μετά βλέπαμε "Τα παιδάκια που παίζουνε μπάλα" -αυτό ήταν η Αθλητική Κυριακή επί εποχής Διακογιάννη-..Παρέα..Έτσι θαρρώ μου κόλλησε το γήπεδο, τώρα στα γεράματα.
Αυτές ήταν οι Κυριακές που μου άρεσαν.Και λέω με σιγουριά πως μου άρεσαν γιατί θυμάμαι και το απίστευτο ξενέρωμα όταν άλλαζε το πρόγραμμά μας..
Γενικά πάντως, από τότε που σταμάτησε ο κήπος και γενικά οι κυριακάτικες βόλτες, άρχισα να μην χωνεύω και πολύ τις Κυριακές.Μελαγχολία και τέτοια..Άρα με σιγουριά λέω πως δεν θα ήθελα "Κυριακή γιορτή και σχόλη να 'ταν η βδομάδα όλη".

εχουμε και λεμε

Πρεπει να ξεκινησω διαβασμα για την εξεταστικη αν θελω να παρω πτυχιο ever. Και για να ξεκινησω θελω και χρονο.Οπου δεν υπαρχει αρκετος.Ουτε καν.Και ξεκουραση.Χαχα.Εδω γελαμε.Ειρωνικα παντα.Γιατι οταν το σκεφτομαι δεν ειναι καθολου μα καθολου αστειο.Τελειωνω απο τη δουλεια στις 5 το νωριτερο, κι αν δεν εχω 54623483274 πραγματα να κανω μετα, οταν γυρναω σπιτι, το τελευταο πραγμα που θελω ειναι να διαβασω.Μαλλον θα πρεπει να παρω αδεια γι αυτο.Μαλλον.Χμ.
Ρε μηπως εχω μπει απο μικρη στα βασανα?Μηπως επρεπε να δουλευω part time σε κανα μπαρακι και την υπολοιπη μερα να κανω οτι γουσταρω σαν φοιτητρια?Μαλλον.Αλλα απο την αλλη ετσι οπως εχουμε γινει η ευκαιρια της "κανονικης" δουλειας, σε εταιρια, δεν πετιεται και τοσο ευκολα.Δεν την αφηνεις.Γιατι σκεφτεσαι τι θα κανεις μετα, την προυπηρεσια σου, το βιογραφικο, γενικα την οποιαδηποτε εμπειρια που θα εχεις αποκομισει.Επομενως μπρος γκρεμος και πισω ρεμμα.Γιατι εχεις απο τη μια δουλεια-"ασφαλεια" (λεμε τωρα)-καποια χρηματα..Κι απο την αλλη εχεις ξενυχτια, χαβαλε, ανεμελια φοιτητικη.Με μονη εννοια την εξεταστικη του εκαστοτε εξαμηνου.Σκατα.
Αλλα επειδη ειμαστε φωτεινα ατομα και χαρουμενα (ενιοτε και χαζοχαρουμενα) βλεπουμε το θετικο ολου αυτου.Τραλαλα.Ποιο ειναι δεν ξερω ακριβως.Αλλα καποιο θα υπαρχει.
Αυτα για σημερα..

(Φιλε ποση φασαρια κανουν οι γονεις μου σπιτι!!!!Ακομα και σημερα που ειναι ηρεμη Κυριακη!!!!Ευτυχως ειναι καλεσμενοι για φαγητο σε μια φιλη τους..Αντε..Γρηγορα..Πηγαινετε..Να ηρεμισουμε λιγακι..Μηπως πρεπει να παω σε δικο μου σπιτ?Το νιωθω επιτακτικη αναγκη τωρα τελευταια)