Insomnia και εξεταστικές.

Ε δεν έχω ύπνο, και σκέφτομαι και τόσα πάλι,και ακούω και Black Heart Procession πάλι (άφησα τον Γερμανό λίγο στην άκρη-στο χαρουμενιάρικο πλέιλιστ παρέα με τους λαθρεπιβάτες και τους Χατζηφραγκέτα) και it was a crime I never told you about the diamonds in your eyes και είναι αλήθεια πως πολύ θα ήθελα να κοιμηθώ τώρα , αλλά ξέρω πως θα ξαπλώσω και θα γυρνάω πάλι γύρω γύρω και δεν θέλω.

Τέλειωσε ο Μάης πάλι.Δηλαδή άλλη μια μέρα και καλοκαίρι.Και μένει ένας μήνας ακόμη μέχρι τις διακοπές.Πλησιάζει και η εξεταστική και άστα να πάνε.Γαμώτο, γιατί οι εξεταστικές ήταν τόσο πιο ευχάριστες στην Αθήνα;Κυρίως οι 3 τελευταίες. Ξύπνημα το πρωί, λέσχη, Ιπποκράτους, καφές-φραπές τεράστιος- διαλλείματα με ψιλοκουβέντα με Μ, Ε,Μ, Γ και τους λοιπούς, ερχόταν κι ο Π. μετά, πάντα καθυστερημένος,αφού δεν ξύπναγε αν δεν έπαιρνα 30 περίπου τηλέφωνα (-ρε μωρό μου..δίνεις μεθάυριο...σήκω... - έχει θέσεις; -ε λίγες...- θα έρθω πιο μετά..) , πέρναγε και η Ε. μου να τα πούμε και να ξεβαρεθούμε, κι άλλος καφές, και σοκολάτα ή παγωτό, και ταπεράκι με φαγητό το μεσημέρι στα σκαλάκια, και η Σ. να λέει τα δικά της και να μας αφήνει μαλάκες.. Και να δίνεις μάθημα την επόμενη, και κατά τις 9 παρά (το βράδυ) που έχεις κλείσει το 12ωρο, αλλά έχεις πάρει και το κολάι συνάμα, ντριιιιιν το κουδούνι για να φύγεις..ε και που να πας; Σπίτι; Δεν έπαιζε. Παρκάκι ή μπύρα στον Χασαν, ή τελοσπάντων σύντομη εξαρχειοβόλτα ,ο Π. με κρατάει από το χέρι σφιχτά..Και το επόμενο πρωί γράψιμο και μετά πάλι λέσχη, άσχετα με το αν έχεις διάβασμα, έτσι για να πεις ένα γεια και να πιεις έναν καφέ ή να φιλήσεις τον Π..Και κάπου εκεί θα χτυπήσει και το κινητό και θα είναι ο μπαμπάς για να δει πώς έγραψες..και θα χαρεί που όλα πήγαν καλά.

Και έτσι βγήκαν 3 εξεταστικές χωρίς ούτε καν να τις καταλάβω.Οι τρεις τελευταίες, και να νομίζω ότι μου αρέσει πολύ να διαβάζω τελικά.

Ε όχι.Εδώ δεν είναι το ίδιο.Εδώ δεν υπάρχει ούτε Μ. να λες μαλακίες και να γελάς όλη την ώρα ούτε κανείς από τους άλλους.Υπάρχει ο Π. αλλά δεν με κρατάει πια από το χέρι, δεν είναι το αγόρι μου. Δεν υπάρχει φραπές , ούτε ταπεράκι της μαμάς για να φας το μεσημέρι, και στις 9 παρα τέταρτο δεν βαράει κουδουνι. Το κουδούνι χτυπάει στις 11.30 και τότε ούτε όρεξη για βόλτα έχεις, αλλά και να είχες, δεν έχεις εξάρχεια.Και το επόμενο πρωί μετά το γράψιμο, δεν θα θες να πας στην βιβλιοθήκη, γιατί θα είναι ο ρομποτάκης Ολλανδός μόνο, που δεν θες καθόλου να δεις, και τον Π.δεν έχεις πια το "δικαίωμα" να τον φιλήσεις,και ούτε το κινητό θα χτυπήσει. Κι αν χτυπήσει δεν θα είναι ο μπαμπάς..και τίποτα γενικά δεν είναι ίδιο.

Δύσκολες μέρες μας περιμένουν τον Ιούνη λοιπόν.Αλλά γουστάρουμε να σκεφτόμαστε παλιές εξεταστικές..:) χαμόγελο.

θύμησε χειμώνα..

Αλλά δεν ήταν.Ευτυχώς δηλαδή έχουμε ακόμα μπροστά μας το καλοκαιράκι.
Περίεργο βράδυ το χθεσινό.Δεν ήμουν στα καλά μου, δεν την πάλευα κάστανο, είχαν σκάσει όλα μαζί.Και όσο περνάνε οι μέρες, όλο και περισσότερο είμαι έτσι.Μαλλόν το παραείχα δει αισιόδοξα όταν σκεφτόμουν ότι δεν θα μου σκάσει καθόλου..Ναι καλα..
Είμαστε λοιπόν Bommel και καθόμαστε έξω και δεν κάνει κρύο, και πίνουμε τα κρασάκια μας και τα τζακ και τις μπύρες και γελάμε και λέμε μαλακίες.Και έχω ξεχαστεί αρκετά και είναι όμορφα.Και κατα τη 1 κάποιοι λένε να πάνε σε ένα πάρτυ, εγώ και η Θ. δεν είμαστε για πολλά και γυρνάμε σπίτι της για άραγμα.Και αράζουμε με μια ακόμα μπουκάλα κρασί και ακούμε Χατζηφραγκέτα και είναι όπως τον χειμώνα.Ίδιες συζητήσεις, ίδια ονόματα, ίδια θέματα, ίδια πρόσωπα πανω κάτω..όμορφα όμως..Πάει η μπουκάλα, την κατεβάσαμε.Έχει πάει και 3 ώρα Ολλανδίας και έχουμε ζαλιστεί.Αδύνατο να πάω σπίτι. "Μέινε εδώ ρε χαζό, θα σε βάλω στο κρεβάτι του Δ.". Και έμεινα.Και έστειλα και ένα μήνυμα σε κάποιο ελληνικό κινητό.Μαλακία.Αλλά μπορεί και όχι.Αστοδιάλο πια.

καρναβάλι

Νομίζω ανέφερα πως εδώ, στην Αιντχόφα, έχουμε καρναβάλι τώρα..
Εδώ λοιπόν, όπως πληροφορήθηκα, τις ημέρες του καρναβαλιού (όπου κλείνει μέχρι και το πανεπιστήμιο-βάλε με το νου σου το μέγεθος του εορτασμού), γίνεται ο χαμός από κόσμο και όλοι πίνουν και μεθούν, ωχ αμάν, μέρα νύχτα τραγουδούν.Κυριολεκτικά. Χθες βράδυ γινόταν της τρελής από κόσμο στην Stratum (ο δρόμος με τα πολλά μπάρ-διασκέδαση τύπου Χερσόνησος), ντυμένοι όλοι με ό,τι να 'ναι, ολομέθυστοι..Μας προειδοποίησαν δε,αν δεν είμαστε ντυμένοι να μήν προσπαθήσουμε να μπούμε σε κάποιομ μαγαζί διότι θα φάμε πόρτα..Σήμερα, Σάββατο, από το πρωί υπάρχει η ίδια κατάσταση..Κατέβηκα στο κέντρο για λίγο και τα μάτια μου αντίκρισαν αυτό που σημαίνει ολλανδικό καρναβάλι.
Εγώ αλλιώς τα είχα στο μυαλό μου ρε παιδιά τα καρναβάλια..Ακόμα κι όταν στο δεύτερο έτος είχαμε κατέβει την Πάτρα, στον Α., δεν μπορώ να πω ότι ήταν έτσι..Έμοιαζε, δεν λέω, αλλά..χμ..ήταν αλλιώς...Εν πάση περιπτώση, όπως είπα , εγώ αλλιώς τα είχα στο μυαλό μου.Όταν ήμουν πιτσιρίκι και ήταν απόκριες, έβαζα την στολή μου,και ο μπαμπάς μου με πήγαινε βόλτα στο Ζάππειο..Εκεί ήταν κι άλλα παιδάκια ντύμενα όλα πειρατές, καουμπόιδες, νεράιδες, βασίλισσες,σπανιόλες κλπ κλπ..Κι εγώ κάτι με φουστάνι ντυνόμουν συνήθως..Βασίλισσα της νύχτας ήταν η μεγάλη μου επιτυχία..Και παπαρούνα είχα ντυθεί κάποτε , και πολλά άλλα..Έτσι ήταν όμως..Στολές, παιδάκια, Ζάππειο, παιχνίδι, γέλιο, οι γονείς μάλλον να σκυλοβαριούνται αλλά να ασχολούνται και να παίζουν μαζί μας..Σήμερα εγώ άλλα είδα..Είδα παιδάκια ντυμένα πειρατές, καουμπόιδες, νεράιδες, βασίλισσες,σπανιόλες ναι παίζουν στο δρόμο με τα μπαρ.Και τους γονείς από δίπλα ολομέθυστους. Πιο κάτω ένα κοριτσάκι με μακριά μαλλιά και ένα αποκριάτικο φόρεμα πουά (δεν ξέρω τι ήταν), περπάταγε δυσανασχετώντας, ενώ η μαμά του κράταγε ένα μεγάλο ποτήρι μπύρα και ψιλοπαραπάταγε..Σόρυ..Προτιμώ τα δικά μας καρναβάλια..
Σήμερα υποτίθεται χαμός θα γίνεται πάλι.Και από ό,τι έχω καταλάβει μάλλον και εμείς θα βγούμε και θα μασκαρευτούμε κιόλας.Λολ.Ό,τι να 'ναι θα βάλω , θα ζωγραφίσω και τίποτα στη μούρη και έτοιμη η δικιά σου..
Εμένα ένα με προβληματίζει.Πόυ θα βρω χταποδάκι να φτιάξω την καθαρά Δευτέρα.Ή κάτι νηστίσιμο , να κάνουμε κούλουμα ρε αδερφέ.
Άντε και του χρόνου να είμαστε καλά..

ακούω την αγαπη

Αλήθεια σας λέω.Φωνάζει.Επιστρέφει.Θα δούμε.
Είμαι για ακόμη μια φορά στην βιβλιοθήκη.Σκέφτηκα πως ο μόνος τρόπος να διώξω τον σταρχιδισμό που με έχει πιάσει, και να διαβάσω λίγο είναι να έρθω εδώ.Έχει ησυχία, διαβάζουν όλοι..
Τους παρατηρώ λίγο..στο οπτικό μου πεδίο 4 ολλανδοί. Μαλλί καστανόξανθο και οι 4. Χμ..Ο ένας λίγο πιο ανοιχτό..Βουτηγμένο στο τζελ.Φίλε ΠΟΣΟ βάζουν.Αν είναι δυνατόν.Οι δύο , εχουν ταπεράκι δίπλα τους με φέτες ψωμιού. Μαλακία το people watching εδώ μέσα.Τίποτα το ενδιαφέρον.
Λοιπόν, μιας και είπα φέτες ψωμιού.Εδώ λοιπόν , έχουν μια μανία να πουλάνε το ψωμί κομμένο σε φέτες. Αυτό εμένα μου την σπάει πάρα πολύ, διότι οι φέτες τους είναι πολύ λεπτές και δεν το φχαριστιέσαι το ψωμάκι σου.Σαν αυθεντική ψωμού, κόβω χοντρές φετάρες, ή ακόμη και κομμάτια ολόκληρα.Πήγα λοιπόν από το σούπερ μάρκετ σήμερα, να πάρω τα υλικά για τόστ (εκεί μάλιστα..κόψε την φέτα) και το κανόνικό μου ψωμί.Έχω σταμπάρει ένα καρβελάκι που συνήθως το πουλάνε αυτούσιο!ουάου!θυμίζει λίγο ελληνικό ψωμί από τοιν φούρνο!Πάω λοιπόν εκεί στα ψωμιά και τι να δω..Το είχαν κομμένο κι αυτό.Νταξ ξενέρωσα.Ρώτησα και το ολλανδό που ήταν πίσω από τον πάγκο αν του χε μείνει κανένα μη κομμένο , μπααα...Γαμώ το τζελ στα μαλλιά σου παλικάρι μου! Θα μου πείτε ότι υπερβάλω..Αλλά είναι αυτά τα pet peeves οπως τα λέμε.. Πραγματάκια που σε ενοχλούν..Διαπιστώνω πως αυτά αλλάζουν κατά καιρούς.Οι νέες εμπειρίες διαμορφώνουν αυτά που σου την σπάνε.Είχα κάνει ένα παλιότερο ποστ.Θα το ανανεώσω και θα επανέλθω στο ζήτημα.
Χθες ήταν Πέμπτη.Σήμερα προφανώς είναι Παρασκευή. Το μυαλό μου μόνο στο ICT Architectures δεν είναι, πρέπει να σταματήσω το μπλογκάρισμα για την ώρα και να στρωθώ, σκέφτομαι και τον Π. (αλοίμονο) που μου μιλάει πολύ τρυφερά 3 μέρες τώρα και μου λείπει απελπιστικά, η αδερφή μου χώρισε και δεν νιώθει καθόλου άσχημα, μια χαρά είναι και χαίρομαι γι αυτήν αλλά ζηλεύω.Μακάρι να μην στεναχωριόμουν κι εγώ. Καλά , πολλά μακάρι υπάρχουν, αλλά άσε τα ήσυχα.
Ήρθε και το δέμα από τη μανούλα και τον μπαμπά..Πολύ φαί μέσα, φακλάνα θα γίνω. Κουλουράκια, ένα πράγμα που έμοιαζε με κέικ, πορτοκάλια από την Κρήτη, φασόλια, κριθαράκι.Ολέ! Στραπατσαρίστηκε το κέικ, λιώσαν κάτι κουλουράκια, κάναν το δέμα κώλο. Αλλά χαρά μεγάλη εγώ που το έλαβα.
Σήμερα έιναι Παρασκευή είπαμε και θέλω να βγω έξω το βράδυ για μια μπύρα, για κάτι.Και ο Φ. που είναι η στάνταρ γυρίστρα, και όλο έξω είναι ,ψήνεται στον πυρετό.Χάνονται οι ελπίδες μου.Ο Γ. μπορεί να θέλει. Αν δεν έχει διάβασμα.Θα τονε πείσω.
Ανυπομονώ για πολλά...Roger Waters τον Απρίλιο , και μόλις σήμερα είδα ότι 6 Απρίλη θα είναι στην Ουτρεχτη οι Noah and the Whale που η Α. του ς πρότεινε και τους ερωτεύτηκα.14 ευρά μόνο.Αμαρτία να μην πάμε.Ανυπομονώ να έρθει ο Μάρτιος και να έχω εδώ την αδερφή μου.Μετά θα έρθουν και τα φιλεναδάκια μου και επίσης κωλοχαίρομαι..Και ανυπομονώ να έρθεις κι εσύ επιτέλους. Ουσιαστικά.Σε μένα.
Και αυτά τα λίγα είχα να πω.
Μπούρδες ώς συνήθως..Αντίο.

I've got a bike -you can ride it if you like

Ήρθα σπίτι και έδεσα το ποδήλατο μου στο κάγκελο. Τις τελευταίες μέρες δεν ξέρω γιατί , αλλά δεν το έπαιρνα μαζί μου.Λίγο που είχε λιακάδα και ήθελα να περπατάω, λίγο που έχει χαλάσει το μπακλόκ και βαριόμουν να το κλειδώνω όλη την ώρα, λίγο το ένα , λίγο το άλλο, λίγο που ήμουν σαν γαμώ το κέρατό μου αυτές τις μέρες, το είχα ρίξει στο περπάτημα.Και σήμερα για έτσι το πήγα..Αλλά όταν το μεσημέρι ήρθα από το σπίτι για να δώσω θερμόμετρο στον Φ. το είδα παραπονεμένο να κάθεται μόνο του και είπα να το πάω βόλτα.Μέχρι το N-Laag το κτίριο..Και αποφάσισα να του πάρω δώρο ένα καλαθάκι όμορφο, και να του το βάλω.Πάντα ήθελα να έχω καλαθάκι στο ποδήλατό μου. Ποτέ δεν το έκανα.Στην Αθήνα γιατί μου φαινόταν μέινστριμ και "συριζιώτικο" , άσε που το Dahon μου δεν ευνοούσε.Εδώ δεν ξέρω γιατί δεν έβαλα ποτέ.Τώρα όμως το πήρα απόφαση.Θα πάρω δώρο στο ποδήλατό μου ένα όμορφο καλαθάκι.
Πήγαμε μετά το μάθημα με τον Γ. στο σπίτι του Φ., και έφτιαξα κοτόσουπα να φάμε, και μετά ψήσαμε και ρακόμελο.Και ήταν πολύ ωραία, και χειμωνιάτικα, και μου άρεσε. Αλλά γύρισα μετά πάλι στο κουτί μου.Και ήταν νύχτα, και ήμουν μόνος Μανώλη, φώναζέ με καριόλη, οοοο, και μου ήρθε λίγο να κλάψω. Αλλά δεν έκλαψα. Έβαλα πυτζάμες και άραξα μπροστά στο πισί.
Θα ήθελα να ερχόσουν κι εσύ και να χαζεύαμε παρέα και να είμασταν αγκαλιά..Χθες ένιωθα τόσο όμορφα στην αγκαλιά σου..Και μου λείπεις..Πολύ..Είσαι ακόμα εδώ.Και θέλω να είμαστε πάλι μαζί..Και θα γίνει γαμώτο.
Παρένθεση.
Ιντερμίσιον.
Αυτά.
Ταινία και νάνι τώρα.Νύχτααααα

το πιοτί Νο 2

ή αλλιώς "Μαρούσκα!Το τσίπουρο!".
"Να σε πω, τι θα κάνουμε;"
"Τι να κάνουμε; Εγώ μέσα ό,τι κανονίσετε"
"Δεν έρχεστε από εδώ να πιούμε κανά τσίπουρο;"
"αμέ!"
Η συζήτηση με τον Φ. ήταν μικρή, περιεκτική και δεν σήκωνε αντιρήσεις.Και πήγαμε, όλοι, και ήπιαμε το τσίπουρο και φάγαμε και φυστίκια.
"Φ.!!!Τσίπουρο!"
"Ρε, βάλε μου λίγο ακόμα"
Και ντούκου ντούκου, κάναμε κεφάλι.Όχι όλοι.Εγώ σίγουρα.Παρόλα αυτά, πηγαίνοντας σπίτι είχα συνέλθει.Με βάρεσε ο αέρας, τα 18 μποφόρ που εχει εδώ αυτές τις μέρες , και ήρθα στα ίσια μου.
Ο Π. δεν ξέρω πως ήταν.Είχε πονοκέφαλο έλεγε..Αλλά είχε πιει πιο λίγο από μένα..Και ήρθε εδώ.Και αγκαλιαστίκαμε.Έτσι όπως εμείς αγκαλιαζόμαστε.Και τώρα τι;
Μαρούσκα το τσίπουρο!!!!!

κωλος

η κατάσταση γενικότερα..Αλλά οι μέρες κοιλούν.Φίλοι ή μάλλον γνωστοί , υπάρχουν και κάνουμε παρέα..Δεν μένω μόνη, περνάνε οι ώρες, γελάω αρκετά.Με παίρνει από κάτω, σαφώς, μου λείπεις πολύ. Αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς και αυτό είναι το καλύτερο που έχω να κάνω.Μέχρι να καταλάβεις και να νιώσεις.
Χθες φεύγαμε με τη Θ. από το πανεπιστήμιο, με τα ποδήλατά μας, και τραγουδάγαμε Χατζηφραγκέτα, την Αμοργό. 20 plays στον lastfm μου.Τραγουδάγαμε, μαζί με το λαλαλαλλαα.Και γελάγαμε. Φάγαμε και kip filet durum μετά και ήρθε και ο Φ. και πήγαμε στο little one bar και ήπιαμε Porto.Μετά ήρθε κι ο Γ.
Λοιπόν, είναι τρομερό.Είμαι στο Αιντχόφεν 6 μήνες ήδη..Το little one bar με την όμορφη μουσική, τους τελειωμένους ιδιωκτήτες, τον ανύπρκτο εξαερισμό και γενικά την ομορφη ατμόσφαιρα δεν το είχα ανακαλύψει.Ψέμα.Το είχα σταμπάρει,αλλά ποτέ δεν είχα πάει.Πάντα ήταν είτε άδειο είτε με παππούδες μέσα.Μέγα λάθος.Τώρα μένει να πάμε στο La Goede Bal. Σαν καφενείο είναι.Έχω έναν καφενέ στου λιμανιού την άκρη.Όχι δεν έχω.Αλλά θα ήθελα.Στου λιμανιού του Άμστερνταμ την άκρη.
Pixies φάση είναι η μέρα μου. Και λίγο Autistic Youth. Αλλά κυριώς Pixies και λίγο Ramones και μετα ξαναμανά Pixies.
Και είναι αστείο (και άσχετο στην προκειμένη) που ακούς ένα τραγούδι χρόνια τώρα, και λες οκ..Ωραίο πολύ..Μεγάλο κομμάτι.Ως εκεί.Και ξαφνικά το ακούς από κάποιον άλλον, και υγρένονται τα μάτια και παθαίνεις κοκομπλόκο και σταματάς ότι κάνεις και δεν μπορείς να συνέλθεις.Έτσι έγινε με αυτό.
Αχταρμάς ποστ.Είχα ανάγκη να γράψω.Πάρε να χεις λοιπόν.
Χαιρετώ.

συναχι.μελομακαρονα και κουραμπιεδες.

Όταν έχεις περάσει μια ολόκληρη μέρα στην μίζερη βιβλιοθήκη, έχεις ρίγη και η μύτη σου τρέχει σαν δρομέας στον τερματισμό, το λιγότερο που ζητάς το βράδυ είναι να χαλαρώσεις και να ηρεμίσεις, μόνος ή με καλή παρέα.Αυτό λοιπόν έκανα κι εγώ.Ανάμεσα σε χαρτομάντιλα, κι αψού, πήγα και πηρα τόνο ρίο μάρε από το σούπερμάρκετ και σαλάτα, και πήγα στην φίλη μου τη Θ. όπου φάγαμε. Και μετά σειρά είχαν τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες και κουβερτούλα στον καναπέ και Απαράδεκτοι και άλλα τέτοια αστεία στο γιουτιούμπι.Και έκανε την εμφάνισή του και το πρώτο 37 άρι της χρονιάς έτσι για να γουστάρουμε, αλλά εγώ δεν μασάω και πήγα και βρήκα τον Π. και κάτι άλλους μετά στην μπόμελ.Και έτσι το βράδυ ήταν όμορφο , και γύρισα αργά σπίτι και ξεράθηκα στοπν ύπνο. Ήθελα παρέα. Αλλά μόνη κοιμήθηκα πάλι. Και είδα ξανά αυτά τα ανήσυχα όνειρα που ποτέ δεν με αφήνουν να ηρεμίσω , αλλά αυτή τη φορά απλώς τα έβλεπα, ξύπναγα , και ξανακοιμόμουν κρυώνοντας.Ωραία ήταν.Σήμερα θέλω παρέα στα νανάκια μου, και ζεστή αγκαλιά.Θα την απαιτήσω και θα την πάρω.
Δεν μασάμε! Έτσι μου είπε κάποια μπλογκοφίλη και έτσι κάνουμε!