Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεθύσι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεθύσι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Η τηλεμεταφορά

Και τι σας ζητάμε κύριοι που ασχολείστε με τη Φυσική; Να ανακαλύψετε την τηλεμεταφορά.Αυτό και τίποτα άλλο.Διότι σκεφτείτε το..Με ένα άνοιξε-κλείσε των ματιών σου βρίσκεσαι εκεί που θες. Στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη, στα Καλύβια για μπριζόλες, στο σπίτι σου..
Φυσικά αυτό θα σήμαινε την κατάρρευση των συγκοινωνιών..Πάνε τα αεροπλάνα..Και τα πλοία..Ίσως μόνο για εμπορικούς λόγους να χρησιμοποιούνταν..Και εντάξει, εμείς σκοτιστήκαμε για το αν θα έχει αεροπλάνα..Αφου τηλεμεταφορά.Οι ταλαίπωροι οι μεγιστάνες όμως..Αχ μωρέ τα κακόμοιρα..
Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει κάποιο κόστος για την τηλεμεταφορά.Ναι μεν-αλλά, που λέμε. 
Δηλαδή, θα είχε ο καθένας από εμάς κάποιο όριο..Θα μπορούσε να τηλεμεταφερθεί 1-2 φορές τη μέρα..ή 4-5 την εβδομάδα..Αυτό επίσης θα είχε ως συνέπεια την κατανάλωση ενέργειας. Θέλω να πω, τελειώνεις από τη δουλειά σου, που βρίσκεται στου διαόλου το κέρατο (με καίει το ζήτημα-καταλαβαίνετε) γύρω στις 6:00. Ανοιγοκλείνεις τα μάτια και τσουπ!Είσαι στο σπίτι σου στις 6:03! Είσαι όμως το ίδιο κουρασμένος με το να είχες χρησιμοποιήσει λεωφορείο, μετρό (τρένα,αεροπλάνα και βαπόρια σκουριαμένα) και να χες φτάσει στις 8:00 πίσω. Ποιο το όφελος θα μου πείτε; Ε, έχεις ρε αδερφάκι μου τις 2 ώρες που θα έτρωγες στο δρόμο για τη πάρτη σου..Και μη μου πείτε πως δεν είναι σημαντικό αυτό. 
Σκέψου και το άλλο.Ας πούμε-σενάριο δεύτερο- έχεις σχέση από απόσταση.Αράζεις σπίτι..Αντί να μιλήσεις στο σκαιπ, ανοιγοκλείνεις τα μάτια, και σε 5 λεπτά είσαι Παρίσι ξερω γω. Οκ..Κουρασμένος, σαν να είχες πετάξει 6 ώρες, αλλά μαζί με το έτερον σου ήμισυ που το χεις σε εκτίμηση. 
Πολύ ωραία σενάρια. Όλοι μας ευχαριστημένοι και χωρίς να καταρρεύσει η παγκόσμια οικονομία. 
Γι αυτό επαναλαμβάνω στους απανταχού Φυσικούς! Την τηλεμεταφορά και τα μάτια σας παιδιά! Και γρήγορα! 

(Μη με παρεξηγείτε για τις παραπάνω σκέψεις. Έγιναν έπειτα από μεθύσι, με χανγκόβερ, και αναλύθηκαν, με την επίσης χανγκοβεριασμένη αδερφή μου, διεξοδικά!)

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

τσικνοπαρασκευή

Επεράσαμε όμορφα, ρίξαμε τα ψησίματά μας, χόρεψαμε και τα πεντοζάλια μας, ήπιαμε ρακί, κρασιά και μπύρες και όλα ήταν υπέροχα μέχρι εκεί που θυμάμαι!
Ο Π. μου διηγήθηκε τι έγινε στη συνέχεια..Με μια Μαργαρίτα ημιλιπόθυμη, να ξερνάει και να μην μπορεί να κρατήσει το κεφάλι όρθιο..Ρωταγα τον Π. αμα με αγαπάει και φώναζα "μπαμπακα μου γίνε καλά σε παρακαλώ".. ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΙΝΩ.το έχω ξαναπεί αυτό σαφώς, αλλά μετά από αυτό που έζησα χθες και σήμερα (που καταλάβαινα τι γινόταν μεν , δεν την παλευα καθόλου δε) νόμιζω θα το κάνω πράξη.
Είμαι χαζή και επισήμως.Αφού δεν το σηκώνεις ρε κοπέλα μου, άστο να πάει στα κομμάτια..
Εν πάση περιπτώση..Και του χρόνου εύχομαι.Χωρίς ξερατά και μεθύσια.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

το πιοτί

Έτσι ήθελα ρε παιδάκι μου.Να γίνω κομμάτια.Το τράβαγε ο οργανισμός μου.Και έγινα.2 τα δικά μου, ένα που μου πήρε η Ε. επειδή μου έριξε το δικό μου, ένα της Ν. , ένα του Χ. και ένα του Φ. Σύνολο 6.Και στεκόμουν στα πόδια μου αλλά όχι και πολύ.Και η πίτσα που καταβρόχθησα μετά στον Τούρκο, από το πιοτίδι ήταν.Όχι σιγά μην έτρωγα εγώ ποτέ πίτσα στις 4 το πρωί.Αλλά λίγο τα πόδια του Π. , λίγο η κουβέντα "Θα φας μόνο άμα δαγκώσεις γωνία", μου καλάρεσε, ήρθα κι έγινα και πήρα και δικιά μου.Και κλάματα πάλι χωρίς λόγο, με λόγο μάλλον.Έτσι δεν σου βγαίνουν αυτά άμα έχεις πιει?Τα πραγματικά σου συναισθήματα. Έτσι. Και να παίζει στο LaFolie Doors, και στο μυαλό μου να είναι το Fake Plastic Trees μέρες τώρα και να μην ξεκολλάει.
Γυρισμός στο σπίτι με παγωμένα πόδια και δάχτυλα.Καλοριφέρ και να προσπαθώ να τα ζεστάνω, παγωμένη πολύ.Μεθυσμένη ακόμα περισσότερο.Κουβέντες τώρα στο μυαλό μου.Έβαλα κάλτσες τελικά.Με πονάει ένας κάλος στο δεξί μου πόδι.Μπορεί και στο κεφάλι μου.Αλλά έχει βγει και στο πόδι μου σίγουρα.
Ξαπλώνω και μετά από 5 λεπτά. μπορεί πιο πολύ, μπορεί και πιο λίγο, όλα γυρίζουν.Και είμαι μόνη μου και δεν ξέρω τι να κάνω, αλλά δεν θέλω να πάρω και κανεναν τηλέφωνο.Δεν θέλω να με νταντεύει.Τον ξενερώνει και τώρα δεν γουστάρω να τον ξενερώνω γιατί ξενερώνω κι εγώ.Γενικά ξενερώνω και θυμώνω, αλλά αγαπάω κιόλας.Και γυρνάνε όλα πολύ και νομίζω πως θα κάνω εμετό αλλά σηκώνομαι και πάω στην βρύση και πίνω νερό.Και ξαναξαπλώνω και κοιμάμαι.Παρέα με πολλά όνειρα.Αλλά και τόσο μόνη μου.Και που έγινα κομμάτια τι κατάλαβα;
Στις 11 με πήρε τηλ ο μπαμπάς μου.Μου έλεγε διάφορα.Και μόλις το κλείσαμε φυσικά έκλαιγα πάλι.Κόκκινα μάτια τώρα,Σάββατο μεσημέρι.Και πάλι μόνη μου.Όλοι κοιμούνται ακόμα.Α να..Ξύπνησε ο Π. Θέλω παρέα..