Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

..πρωτου κοιμηθω..

Μου ήρθε στο μυαλό ένα βιβλίο που αγαπώ πολύ.Είναι από τα αγαπημένα μου.Ίσως το δεύτερο αγαπημένο μου.Για τα "ΤΑ ΧΑΣΤΟΥΚΟΨΑΡΑ" λέω.Κι έλεγε κάπου εκεί μέσα ο συγγραφέας για τα κολλήματα.Ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι σαν την τσίχλα.Κολλάει.Με ό,τι να 'ναι.Εκεί που κάθεσαι , στα καλά του καθουμένου, κολλάει.Ο καθένας έχει το δικό του κόλλημα. Εγώ να δεις πόσα. Ας πούμε, στο σπίτι μου δεν μπορώ να πέσω για ύπνο αν έχει άπλυτα πιάτα.Η αδερφή μου θα γελάσει άμα το διαβάσει αυτό, αλλά είναι γεγονός πως ακόμα και στην Αθήνα, όταν έλειπαν οι γονείς μου από το σπίτι για διακοπές ας πούμε, δεν έπεφτα για ύπνο αν δεν τα είχα πλύνει όλα.Κι εδώ αυτό κάνω.Ζήτημα είναι αν έχω κοιμήθει 2 φορές το δίμηνο αυτό χωρίς να έχω πλύνει τα πιάτα..Βασανιστικό.
Άλλο μου κόλλημα.Πριν κάνω ο,τιδήποτε σημαντικό νομίζω ότι κατουριέμαι.Και πάω στην τουαλέτα, αλλά μετά απο 5 λεπτά ξανά νομίζω ότι κατουριέμαι ή ότι δεν "τα έχω δώσει όλα" στη διαδικασία.Αγχωτικό.
Κόλλημα να μην σταματάω τραγούδι στο μπ3 για να το κλείσω, αν δεν είναι ζυγός αριθμός.Ποτέ ας πούμε δεν σταματάω στο 17, στο 19 ..Για να μη μιλήσω για το 7.Επουδενί.Οι μόνοι μονοί αριθμοί που εξαιρούνται είναι το 5 (επειδή είναι στρογγυλό και μου αρέσει), και το 13 (λόγω Παναθηναϊκού).Επίσης μιας και μιλάω για κολλήματα και αριθμούς, έχω μεγάλο κόλλημα και με το 4!Μιλάμε μεγάλο κόλλημα.ΤΕΡΑΣΤΙΟ.Με το 4 και τις δυνάμεις του.4,16,64,256.Δεν θα πω ιστορίες γι αυτό..Αλλά θα βάλω 4 θαυμαστικά στο τέλος της πρότασής μου, και όχι 1 , ούτε 3!!!!
Θυμάμαι ακόμη πιο μικρή, 10-11 χρονών θα πρέπει να ήμουν,ένα απόγευμα που έκανα τα μαθήματα μου.Η δασκάλα μας μας είχε βάλει να γράψουμε στο πρόχειρο 10 φορές την ορθογραφία.Και εμένα μου είχε κολλήσει πως δεν πρέπει να περισσέυει ούτε ίχνος μολυβιάς κάτω από τη γραμμούλα του τετραδίου μου.Είχα σβήσει την ίδια πρόταση πάνω απο 15 φορές, ώσπου σκίστηκε το τετράδιό μου.Και έβαλα τα κλάμματα.Και μετά είχα πυρετό.Όχι από το κόλλημα.Είχα κρυώσει.Αλλά μετά σταμάτησε και το κόλλημα.Μαζί με την αντιβίωση.
Επίσης κάποτε μου είχε κολλήσει ότι έπρεπε να πηγαίνω από έναν συγκεκριμένο δρόμο στη δουλειά για γούρι.Κι άλλες τέτοιες μαλακίες τούμπανα.Αλλά μπορεί κανείς να μου πει τίποτα; Όλοι έχουν κολλήματα, κι ο καθένας διαλέγει αυτό ή αυτά που γουστάρει.Και είναι γαμάτο αυτό.Απλώς σκέφτομαι πόσο μέγιστο θα ήταν , το κάθε κόλλημά μας να το μοιραζόμασταν με τους άλλους.Θα είχε φάση!!!!
Αλλά δεν παίζει.Γι αυτό και γω τα μοιράζομαι με την αδερφή μου τα κολλήματά μου και τα δικά της και σπάμε πολλή πλάκα!Για να μάθετε!

Δεν υπάρχουν σχόλια: