Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

πώς γίνεται

Γνωρίζεις κάποιον.Έτσι ξαφνικά..Τον βλέπεις δηλαδή και είναι όμορφος, και φαίνεται ενδιαφέρον τύπος, και ξέρεις..Σε κάνει να τον κοιτάς και να λες "ΑΧ".Και μάλλον κι εκείνος έτσι λέει για σένα, οπότε έρχεται και σου μιλάει.Και γνωρίζεστε..Και εκεί ξεκινάει ο έρωτας θαρρώ..
Ωραία ως εδώ..Οκ.Από την αρχή έχεις εντοπίσει πού δεν κολλάτε, αλλά είναι όμορφο κι αυτό.Οι διαφορές σας συμπληρώνουν τον άλλο, μαθαίνετε πράγματα και οι δύο..όλα κοιλούν όμορφα δηλαδή.Έρωτας λέμε..Τον κοιτάς και λιώνεις..Κι εκείνος..Και όλα είναι υπέροχα.
Ε και είστε ζευγάρι πια.Και περνάει ο καιρός, και τον μαθαίνεις καλύτερα, και κάποια ελαττώματα κάνουν μπαμ, αλλά δεν το σπουδαιολογείς γιατί είσαι ερωτευμένη και δεν είναι πως δεν βλέπεις μπροστά σου, αλλά απλώς δεν σε νοιάζει και τόσο.Εξάλλου και εσύ έχεις ελαττώματα που αντίστοιχα θα έχει εντοπίσει και ο άλλος.
Περνάει λοιπόν κι άλλος καιρός.Είσαι η κοπέλα του, είναι το αγόρι σου, όλοι σας ξέρουν σαν ένα.Έτσι είστε..Όχι με την κακή έννοια.Με την καλή.Ομάδα.Ζευγάρι, φίλοι, οικογένεια.Μια αγκαλιά πάντα εκεί για σένα, μια αγκαλιά πάντα εκεί γι αυτόν.Αλληλεπίδραση, κατανόηση.Όλα όσα μπορεί να θελήσει κανείς σε μια σχέση.Τι κι αν ο έρωτας έχει φύγει..Είστε καλά μαζί και αγαπιέστε.Δεν έχει σημασία τίποτα άλλο.Τουλάχιστον για σένα.Γιατί κάπου εκεί μπαίνουν κάποια συννεφάκια από εκείνον..Και αρχίζει και απομακρύνεται και έχει πολλά νεύρα και δεν μπορεί άλλο πια.Μαζί του δεν μπορείς κι εσύ.Λιώνεις , κλαις , δεν είσαι καλά.Αλλά δεν μπορείς να φανταστείς και την ομάδα να χωρίζει.Είστε ένα.Πώς θα γίνει αλλιώς;..Κι όμως θα γίνει.Με το ζόρι αλλά γίνεται.Και περνάει ο καιρός και είσαι χάλια.Και ακόμα τον βλέπεις υπέροχο κλπ κλπ.
Ξαφνικά όμως, και με τη βοήθεια του χρόνου γίνεται ένα κλικικλίκι.Και τελος. Τον συναντάς και τίποτα.Κενό.Οι κινήσεις του που σου φαίνονταν τόσο χαριτωμένες πλέον σε εκνευρίζουν και σου φαίνονται σπαστικές.Τα νεύρα του και οι ακεφιές του (που εξακολουθεί να σου εκφράζει όποτε του καπνίσει-γιατί είπαμε-όταν είσαι ένα, δύσκολα κόβεις) δεν σε στεναχωρούν πια, αλλά σε εξοργίζουν. Δεν γουστάρεις πια να είσαι στόχος.Σου βγαίνει αντίδραση. Υπάρχει κι αγάπη όμως.Οπότε για λίγο καιρό καταπίνεις..Και είσαι χαμογελαστή και δεκτική..Και φιλική..Αλλά το κακό παραγίνεται.Και πια δεν θες να τον συναντάς.Χαλιέσαι όταν συναντιέστε και η συμπεριφορά του είναι απαράδεκτη.Κι όχι χαλιέσαι απλώς..Νευριάζεις.Και δεν σου αξίζουν όλα αυτά.Το ξέρεις πια.Και εκτιμάς τον εαυτό σου.Έχεις αρχίσει να τον βάζεις πάνω από όλα.Πάνω από αυτή την αρρωστημένη σχέση που εν τέλει βλέπεις πόσο σε έφθηρε..
Και πλέον you can't stand him. Και αναρωτιέσαι..Πώς γίνεται;

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

λες να φταίνε οι λιακάδες;

Αυτό που συμβαίνει φέτος εδώ χάμω στην Αιντχόφα είναι ανήκουστο.Έχουμε καλοκαιρία φίλε μου.Και λιακάδα σχεδόν κάθε μέρα..Πάει βδομάδα που δεν έχει βρέξει και αυτό είναι πολύ ωραίο. Στις Ολλανδικές ειδήσεις λένε για Ινδικό καλοκαίρι που οφείλεται σε μια περιοχή της Ευρώπης με πολύ υψηλές πιέσεις...Μωρέ, όποια και να είναι η αιτία, η ουσία είναι ότι έχει ήλιο και ζέστη! Η διάθεσή μου εν τω μεταξύ είναι στα φόρτε της και αναρωτιέμαι αν φταίει ο καιρός ή ότι μια χαρά πάνε όλα..Ε..Οκ..Βοηθάει ο καιρός στην καλή διάθεση, αλλά γενικότερα μετά από πολύ καιρό μπορώ να πω πως είμαι καλά!
Η δημιουργικότητά μου αυτές τις μέρες χτυπάει κόκκινο.Ασχολούμαι με ό,τιδήποτε μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως δημιουργικό..Παίζω μουσική, πολλή μουσική..Ακούω νέα πράγματα, γράφω, μαγειρεύω καινούρια πιάτα, φτιάχνω κοσμήματα, ζωγραφίζω (εδώ γελάμε και λίγο)..Γενικά ασχολούμαι.Επισης διαβάζω, ασχολούμαι με το μεταπτυχιακό μου πιο ζεστά από ποτέ και μου καλαρέσει.Μπορεί να βοηθάει το ότι με τα περσινά είχα μείνει πίσω κι έτσι τώρα αναγκάστικα να πάρω πολλά μαθήματα που ΠΡΕΠΕΙ να περάσω..όμως δεν με ενοχλεί καθόλου αυτό.Τουναντίον. Ξυπνάω το πρωί να πάω για μάθημα και δεν έχω πια αυτό το συναίσθημα του να θέλω να μείνω στο κρεβάτι.Θέλω να κάνω συνέχεια πράγματα. Κολυμπάμε.Και το κολύμπι δεν κουράζει φίλε μου αμα το γουστάρεις.
Βασική ενίσχυση σε όλη την κατάσταση βέβαια αποτελεί και το συναίσθημα απαγκίστρωσης από τον Π.Επιτέλους.Είναι πολύ ωραίο να μην στεναχωριέμαι πια, να μην με ενδιαφέρει, να τον βλέπω να έχει νεύρα και αντί να προβληματιζομαι για το τι έχει απλώς να με εκνευρίζει..Υπάρχει βεβαια η πιθανότητα να παίξουμε ξύλο καμιά μέρα..Οχι, εντάξει..Αγαπιόμαστε πολύ για να τσακωθούμε άσχημα.
Επίσης αρχίζω και νιώθω ξανά..Χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές βέβαια, αλλά πάντα σε βαθμό που μου επιτρέπει να ονειρεύομαι και να σκέφτομαι και να νιώθω καλά.Και αν δεν πάει, χεστήκαμε..Απλώς τώρα παίρνουμε όλα όσα θέλουμε και έχουμε ανάγκη.Κι αυτό το κάνουμε αβασάνιστα και με χαμόγελο και καλή διάθεση..ρισπεκτ και παλαμάκια δηλαδή.Μου αρέσουν τα πάντα.Ρουφάω ήλιο, ρουφάω ζωή!
Και είναι ωραία ρε!

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011

επιλογες

Ξανά μανά τα ίδια και τα ίδια. Ήμουν στον 10ο όροφο του main building και περίμενα να κλείσει το laptop και να πάω για μάθημα.Και κοίταζα από το παράθυρο.Ήταν μισοσυννεφιασμένα, λίγος ήλιος.Κρύωνα και κάπως..Μπροστά μου έβλεπα την πρασινάδα και τα δέντρα του campus και σκεφτόμουν ότι είναι όμορφα.Πιο πίσω απλωνόταν το μίζερο και άσχημο Eindhoven και σκεφτόμουν πως δεν μου αρέσει καθόλου.Σκεφτόμουν ότι ήμουν χαρούμενη το πρωί και γενικά είμαι καλά αυτές τις μέρες, αλλά αν υπήρχε ένα μέρος στον κόσμο που θα ήθελα όσο τίποτα να βρίσκομαι , αυτό θα  ήταν η Αθήνα. Ενιωσα αβάσταχτη μελαγχολία, θυμήθηκα που είχα έρθει πριν 1 χρόνο γεμάτη όνειρα και αισιοδοξία και πήγαν όλα γάμα τα,σκεφτόμουν πως αν είχα μείνει στην Αθήνα ίσως και να ήταν καλύτερα.Κάποια δουλειά θα είχα βρει.Θα ήμουν εκεί σε όλα αυτά που έγιναν, πολλά ίσως να ήταν αλλιώς..Αλλά είπαμε.Και έχουμε πει κι άλλες τόσες φορές.ΕΠΙΛΟΓΕΣ.Και αφού τις έκανες, σκάσε και κολύμπα.Μελαγχόλησα τόσο, που άρχισα να κρυώνω πιο πολύ και νευρίασα και λίγο με τον εαυτό μου.Και τότε είπα "Βρε αστοκαλο.Μια χαρά θα είσαι και εδώ.Όλα καλά θα πάνε." . Και φάνηκαν να χρωματίζονται όλα.

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

πλειλιστα

  1. Pearl Jam-Black
  2. Tom Yorke-And it rained all night
  3. Tom Waits-Ol'55
  4. Nick Cave and The Bad Seeds-Love Letter
  5. Tom Waits-I'm your late night evening prostitute
  6. Tori Amos -Angie
  7. Simon&Garfunkel-Sound of Silence
  8. Tori Amos-Thank you
  9. Tori Amos-Cool on your island
  10. Nick Cave and The Bad Seeds-The Mercy Seat
  11. Radiohead-Fog
  12. Sleepin pillow -Once
  13. Nick Cave and The Bad Seeds-The Singer
  14. Nick Cave and The Bad Seeds-Still in Love
  15. Nirvana-Where did you sleep last night
  16. She & Him-You really got a hold on me
  17. Sleepin Pillow-Masterpiece
  18. Jeff Buckley-Lover you should've come over
  19. Leonard Cohen-Sisters of Mercy
  20. Sleepin Pillow-Pathetic
Και άνοιξα το γιουτιούμπ πιο νωρίς και είδα ένα ακουστικό βιντεάκι που δεν θα πω ποιο είναι γιατί δεν γουσταρω τώρα και μου ήρθε όρεξη για μουσική με ακουστικά και τίποτα άλλο.Και έβαλα κι ένα ποτήρι νερό (όχι κρασί όπως θα περίμενε κάθε λογικός άνθρωπος) και έφτιαξα την παραπάνω λίστα και άρχισα να απολαμβάνω..
Η μουσική έχει αυτή την ιδιότητα πάνω μου (και προφανώς και σε πολύ κόσμο ακόμα) που δεν μπορώ να την εξηγήσω.Με κάνει να αισθάνομαι.Με όλη τη σημασία της λέξης.Και με όλο μου το είναι.Νιώθω να περνάει σε όλο μου το σώμα και να κυριεύει κάθε κύτταρό μου.Από τις άκρες των δαχτύλων μου μέχρι το στομάχι μου.Αυτό το συναίσθημα νομίζω το ένιωσα πρώτη φορά ακούγοντας το Shine On (you crazy diamond) (Pts 1-5) και από τότε είναι στανταράκι.Το συναίσθημα αυτό..
Η μελωδία.Οι στίχοι.Από το όποιο τραγούδι επιθυμώ να ακούσω την εκάστοτε στιγμή..
Έτσι πάει.Το βράδυ μου έγινε υπέροχο..Απλά με 20 τραγούδια..όμορφα..

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

πολλες τελίτσες-αποσιωποιητικα.

Ήταν αλλιώς.Σκεφτόταν τα συναισθήματα, αυτά τα τόσο έντονα που την πλυμμήριζαν πριν κάποιους μήνες, και δεν ένιωθε. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι και πώς, αλλά ήταν διαφορετικά. Τα πράγματα δεν είχαν αλλάξει ιδιαίτερα.Τα πρακτικά ζητήματα τουλάχιστον.Αυτά ήταν σχεδόν σταθερά.Μέσα της όμως.Μέσα της ήταν αλλιώς.Μεσολάβησε ο καιρός ίσως;Η λογική ξεκίνησε να κάνει την δουλειά της;Κι η καρδιά; Τι έκανε;Το πήρε απόφαση μάλλον.
Μιλήσανε.Τον είδε.Δεν ένιωσε.
Ήταν αλλιώς.
......................................................................................................................................................................
Σκέφτομαι, σκεφτομαι, σκεφτομαι , σκέφτομαι.Εκείνες τις άσχημες στιγμες.Πόσο με είχες πληγώσει.Πόσο πολύ..Δεν μου άξιζε ρε γαμώτο.΄'Οχι.Δεν μου άξιζε γι' αυτό που σου έδωσα.Για όλα αυτά που έκανα και για όλα αυτά που είμαι.Δεν μου άξιζε.Τέλος.Άντε γεια.Είσαι παρελθόν.ΝΑΙ.Πρώτη φορά το πιστεύω τόσο.

The state I'm in

Είμαι στα πρόθυρα της σήψης.Έχω να πατήσω άσφαλτο από εχθές το πρωί και να βάλω κάτι άλλο πέρα από φόρμες από την Παρασκευή το βράδυ. Μπορεί να μην φαίνεται too much τωρα, αλλά για μένα είναι σαπίλα.Μεγάλη κιόλας.
Όλο το ΣΚ άκουγα μουσική.Νταουνιάρικη κυρίως.Ήταν ό,τι έπρεπε διότι για μυστήριο λόγο δεν με έριξε καθόλου.Ίσα ίσα, με είχε βάλει στο μουντ της φάσης της σαπίλας.
The state I'm in είναι περίεργο.Γεμάτο σκέψεις και αναμονή.Η ζωή μου δεν είναι υπο τον έλεγχό μου ακόμα και αυτό με αγχώνει.Αλλά όπως είπα και πριν έρθω εδώ, δεν τρέχει και τίποτα αν δεν τα ελέγχω όλα.Ναι οκ.Αυτή είμαι εγώ.Ηρεμώ μόνο όταν έχω τον έλεγχο.Και γι αυτό βάζω τάξη τώρα, για να τον ξαναπάρω στα χέρια μου και να μην καταφεύγω σε ανορθόδοξους τρόπους άσκησης ελέγχου σε "κατι".Σε καλό δρόμο είμαι δηλαδή.Έτοιμη λοιπόν για σούπερ νέα και ωραία πράματα, εξού και οι σκέψεις.Και είναι σκέψεις για την ζωή μου γενικότερα και τους ανθρώπους σε αυτή.Και είναι και σκέψεις και για μένα.Το τι κάνω, γιατί κλπ κλπ.Υπεραναλυση δηλαδή.Χρήστος.
Πάλι καλά.Δεν είναι τουλάχιστον όλα χυμένοι καφέδες στο κεφάλι μου μέσα.

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

Σε σειρά.

Mood: ΟΚ.
Listening :Pink Floyd -Granchester Meadows στο ριπιτ
Eating : Τώρα τίποτα..Πριν λίγο κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο μαγειρεμένο από τον φοβερό συγκάτοικο Μήτσο.
Drinking: Κόκκινο κρασί.Μπεκροπίνω μόνη μου that is
Thinking:Αυτά που πρόκειται να γράψω και άλλα πολλά που θα τα γράψω μάλλον αύριο ή όποτε.


Χαομένα όλα στο κεφάλι.Λογικό να αγχώνεσαι και να μην μπορείς να κουνήσεις.Και η λύση είναι τόσο απλή.Μια βαθιά ανάσα κι ένα τσακ ώστε να τα βάλεις όλα κάτω και να δεις τί πρέπει να κάνεις και με ποια σειρά.Τόσο απλά.Κι αμέσως επέρχεται η ηρεμία.Γιατί ξέρεις πλέον.Και να, πώς να το κάνουμε, όταν ξέρεις είναι αλλιώς.Έχεις την σιγουριά
Έτσι έκανα κι εγώ σήμερα.Από το πρωί το απέφευγα τεχνιέντως, αν και το είχα στο μυαλό μου.Δεν πήγαινε άλλο.Με έφαγε το άγχος και ο πανικός πέρσι, δεν θα μπορούσα πάλι..Έπρεπε να γίνει.Μετά από ένα γεμάτο πρωινό και έναν απολαυστικότατο καφέ κάθησα, πήρα βαθιά ανάσα και έβγαλα το μπλοκάκι μου.Άνοιξα τα mail μου και το site του πανεπιστημίου, τον οδηγό σπουδών και είδα που βρίσκομαι και τι μένει και τι πρέπει να γίνει.Δεν λέω,έβαλα μεγαλεπίβολους στόχους, αλλά γιατί όχι;Εξάλλου έτσι είμαι εγώ ΚΑΝΟΝΙΚΑ.Όταν πω "Θα το καταφέρω" το καταφέρνω.Γενικότερα, ο λόγος μου συμβόλαιο που λέμε.Αστείο.Κακό.
Μπήκε λοιπόν το πρόγραμμα.Απομένει η πραγματοποίησή του.Με αρχή την Τετάρτη που ΠΡΕΠΕΙ να περάσουμε το μάθημα.Τόσο απλά.Και μετά όλα θα πάρουν το δρόμο τους.
Με την Ε. σκεφτόμασταν τι είναι τόσο διαφορετικό και μας έχει πιάσει αυτός ο πανικός και το "δεν ξέρω τι μου γίνεται σε φάση".Και ψιλοβρήκαμε την απάντηση.Και την λύση.Αυτή που λέω εδώ.Σιγά σιγά και βήμα βήμα. Αυτά για απόψε.

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

παει το ποδήλατο

Όταν είχα συναντήσει εκείνον τον Ολλανδό κυριούλη πέρσι τον Οκτωβρη με σκοπό να αγοράσω το παλιό του ποδήλατο δεν είχα καν φανταστεί πόσο πολύ θα το αγαπούσα το καφέ αυτό ποδηλατάκι.Ήταν ένα όμορφο ποδήλατο, κλασσικό Ολλανδικό, σιδερένιο και όχι αλουμινένιο.Βαρύ πράμα.Παλιό.Το αγάπησα λοιπόν, κι αν και ήταν καπως στραβή η μία ρόδα και κάπως ψιλή η σέλα, ο κύριος μας διαβεβαίωσε ότι πρόκειτα για πολύ καλό ποδήλατο κι έτσι το αγόρασα.Μου είπε κι ο Π. ότι με κάποιες μικρές διορθωσούλες θα είναι αστέρι.Έτσι κι έγινε..Μια χαρά με βόλεψε.'Ολο και κάτι του χάλαγε βέβαια, όλο και κάτι φτιάχναμε, αλλά κανένα ουσιαστικό πρόβλημα.
Προχθές το βράδυ πήγα να συναντήσω τον Π. για να έρθουμε σπίτι να πάρει κάτι πράγματά του και μου είπε πως κάτι δεν πάει καλά με τη ρόδα.Δεν δάγκωνε τη γλώσσα του; Το επόμενο πρωί έσπασε η πιρουνα που κρατάει την μπροστινή ρόδα και όλοι καταλαβένεται ότι μπαι μπάι ποδηλατάκι μου..Πάλι καλά που αυτό έγινε ενώ δεν ήμουν πάνω.Θα είχα κατασβολωθεί που λένε και στο χωριό μου..
Το πρόγραμμα λεει τώρα περπάτημα μεχρι να δω τι θα κάνω.Και ο Π. υποσχέθηκε να έρθει να με βοηθήσει να φτιάξουμε το παλιό ποδήλατο της Ε. που είναι πολύ καλό κατα τ'άλλα για να έχω κι εγω..
Αυτά.Ολλανδικές ιστορίες για αγρίους.