an end has a start

Μπήκε το 2013 μάγκες και ούτε που πήραμε χαμπάρι.Και να 'μαι πίσω στην Αιντχόφα τη καλή για να τελειώσω αυτό που ξεκίνησα 2.5 χρόνια πριν. 

Η κλασσικούρα τώρα, και ατάκα που συνηθίζεται, θα ήταν : "μαλακααααα..πως πέρασαν 2.5 χρονια..ούτε που τα κατάλαβα!"...Λυπάμαι δεν θα την πω. Τα καταλαβα πολύ καλά αυτά τα 2.5 χρόνια, και εσείς μαζί μου πιστοί μου αναγνώστες, που με διαβάζατε να γκρινιάζω κάθε λίγο και λίγακι. Ευχαριστώ και θα σας αποζημιώσω. Πάρτε ένα ωραίο τραγούδι που ακούω τώρα και χαίρομαι μόνη μου.

Τα κατάλαβα που λέτε αυτά τα 2.5 χρόνια, αλλά δε πειράζει γιατί τελειώνει ο καιρός. An end has a start λένε οι Editors και αυτή η αρχή είναι σήμερα. Πάμε να τελειώνουμε γερά γερά. 

Σε άλλα νέα τώρα, είπαμε ότι το 2013 μπήκε και δεν το καταλάβαμε.Και μπήκε κάπως μελαγχολικά ας πούμε, αλλά με ένα συναίσθημα ότι θα είναι μια καλή χρονιά.Γενικότερα. Τελευταία το ένστικτο μου δεν κάνει και πολλά λάθη, οπότε βασιστείτε σε τούτα τα λόγια μου.Όλα καλά και την υγειά μας να έχουμε.

Δεν έκανα απολογισμό του 2012.Συνήθιζα να κάνω κάθε χρόνο.Αν ψαξετε τις παλιές αναρτήσεις θα τους βρείτε τους απολογισμούς μου.Του 2008 είναι ΕΔΩ ας πούμε.Φέτος δεν έβγαινε και πολύ.Ούτε πέρσι.Ήταν λίγο με το στανιό.Γι αυτό φέτος δεν έγινε καν.Εξάλλου τι να έλεγα;Οκ , δεν ήταν τόσο χάλια όσο το 2011, αλλά μεταξύ μας τώρα, δεν ήταν και καλά..Μόνο ότι πέρασε νεράκι.Με τα πάνω και τα κάτω του. Αλλά πέρασε.Και έχουμε 2013 τώρα, άρα αυτό κοιτάμε.Είθε να είναι μια ωραία χρονιά, έτσι όπως την προδικάζει το ένστικτό μου, γεμάτη χαμόγελα, υγεία και αγάπες. Αυτά. Δεν είναι ένα γιορτινό ποστ αυτό , να εξηγούμαστε.Αλλά δεν τα είπα τα ευχετήρια λόγια πριν και ήταν κρίμα.Άλλωστε τόσα χρόνια διαβαζόμαστε.

Μαργαρόλι στο Αιντχόβεν. Την πόλη για την οποία το μόνο που ήξερα όταν ήρθα, ήταν η ποδοσφαιρική της ομάδα.Απο τα τσαμπιολι , και από το τραγούδι εκείνο των Ημισκουμπρίων που λίγοι μάλλον θυμάστε, αλλά ξέρω σίγουρα δύο που το ξέρουν και τους αγαπώ γι αυτό.Αιντχόβεν και μυαλό κάπου εκεί στην Αθήνα, σε μια αγαπημένη κυρία που μας έχει τρομάξει.Αλλά είναι μάγκας και δεν τη φοβόμαστε.Είναι και το ένστικτο που σας έλεγα..enough said.

An end has a start είπαμε ε.Αντε να του δίνουμε. 

love song

οχι των Cure.Γιατί μου τη σπάει λίγο και μου φαίνεται και κάπως ψέμα. Αλλά τούτο εδώ, του Syd Barrett μωρε, μου φαίνεται πολύ πιο αληθινό.Κι ας είναι φευγάτο.

I knew a girl and I like her still
she said she knew she would trust me
and I her will...
I said: OK baby, tell me what you'll be
and I'll lay my head down and see what I see.
By the time she was back
by her open eyes
I knew that I was in for a big surprise.

γαμώ τα όνειρα βλέπω

Την κοπελιά δεν την ξέρω προσωπικά.Ξέρω πώς την λένε, ξέρω ότι υπάρχει, ξέρω γενικότερα κάποια πράγματα αλλά γνωστή μου δεν είναι. Ούτε μου αρέσει η προσφώνηση "κοπελιά" αλλά της ταιριάζει γαμώτο.Δεν είμαι κακιά..Αλλά ξες..καμιά φορά βλέπεις κάποιον ή κάποια και σου βγάζει μια αύρα συγκεκριμένη.Θετική ή αρνητική.Ε το κοριτσάκι μου βγάζει μια ουδέτερη αύρα, που με κάνουν να τη χαρακτηρίσω αδιάφορη ή ακόμα χειρότερα "ξέπλυμα". Όχι δεν ζηλεύω.'Οχι δεν πρόκειται για τη νέα γκόμενα του Π. Όχι δεν είμαι κακός άνθρωπος.Απλώς έτσι μου βγαίνει. Ασταδιάλα, δε θα νιώσω και τύψεις. Το αστείο της υπόθεσης είναι , ότι ενώ την χαρακτηρίζω "αδιάφορη", ασχολούμαι μαζί της , αυτή τη στιγμή γράφω για εκείνη στο μπλογκ μου, και την βλέπω και στον ύπνο μου.Δύο συνεχόμενα βράδια.Έλεος.Κι εγώ δηλαδή να είμαι μαγείρισσα και εκείνη τραγουδίστρια.Και σερβιτόρα παράλληλα.

Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει , αλλά πολύ θα ήθελα να μάθω.Ντε φάκτο πράματα.Και δεν βλέπω και νόημα σε αυτή την ανάρτηση, αλλά δε γαμιέται..Ας πούμε και καμιά μαλακία.

I blame studying

Όταν βλέπεις στον ύπνο σου ότι περπατάς κατά μήκος της Dommelstraat με ένα πολύ περίεργο συναίσθημα, και ξαφνικά ο δρόμος συνεχίζει και γίνεται η Στουρνάρη η οποία είναι γεμάτη με κορμιά πεσμένα κάτω, χωρίς κεφάλια η με κεφάλια ανάποδα, χωρίς ίχνος αίματος όμως, τι σημαίνει; Ότι έφαγα βαριά το βράδυ; Εγώ κατηγορώ το διάβασμα.