skip to main |
skip to sidebar
Τελειώνει σήμερα ο Ιανουάριος και δηλώνω ότι το 11 δεν άρχισε καλά και το καλό που του θέλω να στρώσει.Το ρίχνω με τα μούτρα στη μουσική.Φόρτωσα το mp3 με Radiohead και Piano Magic και άλλα τέτοια. Και κάνω τον θρήνο μου και παίρνω τον χρόνο μου.Και δίνω χρονο και σε εσένα. Για να καταλάβεις.Τι είμαι και τι είναι και όλα.
Έτσι ήθελα ρε παιδάκι μου.Να γίνω κομμάτια.Το τράβαγε ο οργανισμός μου.Και έγινα.2 τα δικά μου, ένα που μου πήρε η Ε. επειδή μου έριξε το δικό μου, ένα της Ν. , ένα του Χ. και ένα του Φ. Σύνολο 6.Και στεκόμουν στα πόδια μου αλλά όχι και πολύ.Και η πίτσα που καταβρόχθησα μετά στον Τούρκο, από το πιοτίδι ήταν.Όχι σιγά μην έτρωγα εγώ ποτέ πίτσα στις 4 το πρωί.Αλλά λίγο τα πόδια του Π. , λίγο η κουβέντα "Θα φας μόνο άμα δαγκώσεις γωνία", μου καλάρεσε, ήρθα κι έγινα και πήρα και δικιά μου.Και κλάματα πάλι χωρίς λόγο, με λόγο μάλλον.Έτσι δεν σου βγαίνουν αυτά άμα έχεις πιει?Τα πραγματικά σου συναισθήματα. Έτσι. Και να παίζει στο LaFolie Doors, και στο μυαλό μου να είναι το Fake Plastic Trees μέρες τώρα και να μην ξεκολλάει.Γυρισμός στο σπίτι με παγωμένα πόδια και δάχτυλα.Καλοριφέρ και να προσπαθώ να τα ζεστάνω, παγωμένη πολύ.Μεθυσμένη ακόμα περισσότερο.Κουβέντες τώρα στο μυαλό μου.Έβαλα κάλτσες τελικά.Με πονάει ένας κάλος στο δεξί μου πόδι.Μπορεί και στο κεφάλι μου.Αλλά έχει βγει και στο πόδι μου σίγουρα.Ξαπλώνω και μετά από 5 λεπτά. μπορεί πιο πολύ, μπορεί και πιο λίγο, όλα γυρίζουν.Και είμαι μόνη μου και δεν ξέρω τι να κάνω, αλλά δεν θέλω να πάρω και κανεναν τηλέφωνο.Δεν θέλω να με νταντεύει.Τον ξενερώνει και τώρα δεν γουστάρω να τον ξενερώνω γιατί ξενερώνω κι εγώ.Γενικά ξενερώνω και θυμώνω, αλλά αγαπάω κιόλας.Και γυρνάνε όλα πολύ και νομίζω πως θα κάνω εμετό αλλά σηκώνομαι και πάω στην βρύση και πίνω νερό.Και ξαναξαπλώνω και κοιμάμαι.Παρέα με πολλά όνειρα.Αλλά και τόσο μόνη μου.Και που έγινα κομμάτια τι κατάλαβα;Στις 11 με πήρε τηλ ο μπαμπάς μου.Μου έλεγε διάφορα.Και μόλις το κλείσαμε φυσικά έκλαιγα πάλι.Κόκκινα μάτια τώρα,Σάββατο μεσημέρι.Και πάλι μόνη μου.Όλοι κοιμούνται ακόμα.Α να..Ξύπνησε ο Π. Θέλω παρέα..
Εδώ είμαι.Ζω ακόμα, αν και είχα κάποιες αμφιβολλίες τη Δευτέρα.Χωρίζω, δεν χωρίζω, είμαστε δεν είμαστε (τίποτα δεν είμαστε βρε-λέει ο Σαββόπουλος), κλάμα κακό, δεν αντέχω, δεν μπορώ, μην κλαις, δεν μπορώ να σε βλέπω να κλαις,, και τι να κάνουμε,τι νόημα έχει, έχει έχει, κι αν δεν έχει, έχω αντοχή, μπορεί και όχι, μπορεί και ναι.Φλου κατάσταση, σκληρές απαντήσεις από αυτούς που με αγαπάνε, καλά κάνουν, αλλά εγώ δεν ξέρω αν μπορώ να το δω τώρα.Δηλαδή το βλέπω, αλλά νομίζω αλλιώς , πιστεύω αλλιώς, αλλιώς θέλω να γίνει, και θα γίνει γιατί μπορώ και γιατί είμαι γαμάτη και ότι θέλω το καταφέρνω.Ζω λοιπόν.Και σήμερα πήγα βόλτα με το ποδήλατο και το κρύο μου πάγωνε το πρόσωπο και το μυαλό και δεν σκεφτόμουν και πολύ. Έριξε και μια βροχή σαν χαλάζι, μικρά κομματάκια πάγου και μου την έσπαγε αλλά μου άρεσε ταυτόχρονα γιατί ήταν σαν λύτρωση κάπως. Δεν ξέρω τίποτα, δεν θέλω τίποτα, μόνο να είμαστε μαζί και να είμαστε καλά.Και εύχομαι γι αυτό.Το χαβά μου δηλαδή.Βράζει το κοτόπουλο τώρα.Πιλάφι θα κάνω σαν αυτό που έκανε η γιαγιά μου, η Ελένη. Τελευταία φορά που την θυμάμαι να το φτιάχνει (στάνταρ το είχε ξαναφτιάξει και μετά, απλώς δεν το θυμάμαι) ήταν ένα μεσημέρι στο χωρίο.Είχε ανάψει φωτιά στο αυλιδάκι για να ζεστάνει το ζουμί και να βράσει το ρύζι."Γαμοπίλαφο!" φώναζα εγώ και χαιρόμουν! Νερά κάτω, είχαμε κάνει μπάνιο εγώ και η Ελένη στο αυλιδάκι και τα είχαμε κάνει κώλο όλα!Γλυστρησε η γιαγιά, έπεσε κάτω, έσπασε το χέρι.Το πιλάφι με κάποιο τρόπο το έκανε.Έβαζε τον παππού να το φτιάχνει θαρρώ.Μετά πήγε στο νοσοκομείο και έβαλε γύψο και μετά ήρθε και η μαμά μου από την Αθήνα και χαιρόμουν. Δεν το είχα φχαριστηθεί το πιλάφι εκείνη τη μέρα.Σήμερα λέω να το φχαριστηθώ πολύ.Λέμε τώρα.Όρεξη καμία. Πρώτη μέρα χωρίς διάβασμα και νιώθω άπραγη.Και θέλω να μπω σε ρυθμούς.LastFm radio για την ώρα και πάλι καλά να λες.Δεν μπορούσα να ακούσω μουσική 2 μέρες τώρα.Τράτζικ.Πάω να ξαφρίσω την κότα.
Ένα για την μανούλα και ένα για τον μπαμπάκα.Το καθέ ένα με μεγάλη προσοχή φτιαγμένο και με σπεέσιαλ δωράκια μέσα.Και φυσικα με τα ανάλογα κλάμματα συγκίνησης όταν έγραφα τα γραμματάκια και όταν τα έστελνα..Και σήμερα η μέρα κάπως έτσι έχει πάει. Με συγκινήσεις και αρκετές κακές σκέψεις και νεύρα και όλα τα σχετικά.Ξέρεις..Αν είναι να γαμηθεί ο Δίας, θα γαμηθεί πατόκορφα. Δεν έχω ακούσει καθόλου μουσική σήμερα.'Ισως να φταίει κι αυτό..Ίσως να φταίνει και "εκείνες οι μέρες του μήνα" που πλησιάζουν με βήμα ταχύ.Και εγώ δίνω το τελευταίο μάθημα γι αυτή την εξεταστική μεθάυριο και είμαι τόσο μα τόσο πίσω στο διάβασμα. Και κάτω μα τόσο κάτω στην αυτοπεποιθηση. Αλλά τώρα τέρμα η γκρίνια γιατί δεν βοηθάει.Πάω πίσω στα Social Networks -diffusion για να αυξήσω τις πιθανότητες επιτυχίας..Χαιρετώ αγωνιστικά.Και θα φάω γαριδομακαρονάδα.
Είπα θα επανέλθω και επανήλθα.Τίμια.Λοιπόν σήμερα όλη μέρα ακούω Λουκιανό Κηλαιδόνη.Και είμαι πολύ χαρούμενη διότι ανακάλυψα έναν δίσκο του παλιό, τον "Αχ Πατρίδα μου γλυκιά" που είναι τίγκα σε παιδικά τραγούδια, παραδοσιακά και μη..Και θυμήθηκα πολύ τα παιδικά μου χρόνια κλπ και συγκινηθηκα."Ήτανε μια φρεγάτα παιδιά, ήτανε μια φρεγάτα, Γλάρο τη λέγανε, κάνε μια καντηλίτσα, Γλάρο τη λέγανε κάνε μια καντηλιά""Στραβός βελόνα γύρευε ολα ολά, στραβός βελόνα γύρευε ολα ολά,μέσα σε αχυρώνα βατζιτσέλο βατζιτσό,μέσα σε αχυρώνα βατζιτσέλο βατζιτσό""Μια γίδα μια φορά κουνώντας την ουρά εχώθηκε κρυφα να φάει κουκιά χλωρά""Να το να το το δακτυλίδι, ψαξε ψαξε δεν θα το βρεις""Εις το βουνό ψηλά εκεί ειν εκκλησιά ερημική" και τέτοια.Χαρά μεγάλη πήρα και θυμήθηκα που ήμουν παιδάκι και τα μάθαινα αυτά από τις κασέτες που μου έπαιρνε η μαμά μου..Στο σχολείο δεν μας τα μάθαιναν πάντως.Ποτέ.Όλο τα γνωστά χιτάκια "Μια ωραία πεταλούδα" και "Αχ κουνελάκι". Το "Ήτανε ένας κιθαρίστας μεγάλος και τρανός αρτίστας" η μαμά μου μου το έμαθε.Για να είμαι όμως δίκαιη, στο δημοτικό είχαμε μια δασκάλα μουσικής υπέροχη, που μας μάθαινε τέτοια όμορφα τραγούδια..Όπως την "Πέρδικα" που ακούω τώρα...Ήταν φοβερή η κυρία Ε...Ειδικά μετά τον κύριο Π. που μας μάθαινε όλο κάτι εκκλησιαστικά, διότι ήταν ψάλτης , και μας έβαζε να γράφουμε τους στίχους των τραγουδιών στο τετράδιο με οξείες και δασείες και περισπωμένες..Για να μάθουμε λέει..Που εμείς δεν είχαμε μάθει καλά καλά να γράφουμε με τον τόνο, τον κανονικό, της δημοτικής.Τέτοιους βαρεμένους στέλνουν στα σχολεία.Εν πάση περιπτώση..Σήμερα όπως είπα ακούω τον αγαπητό Λουκιανό και αναρωτιέμαι ποια γουστάρει..Την Γωγώ ή την Μάρη? Η Γωγώ είναι αυτή που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη , στο "πού βαδίζομεν κύριοι". Όποιος ξέρει ή κατάλαβε ας μου πει.Γιατί εγώ μπερδεύτηκα.
Και έρχεται το μεγάλο ερώτημα..Να πάω σουπερμάρκετ πριν τη βιβλιοθήκη ή να μην πάω.Τείνω προς το δεύτερο.Έχω φαγώσιμα στο ψυγείο.Μόνο ψωμί δεν έχω, αλλά δεν γαμιέται..Βαριέμαι.Οπότε θα ντυθώ και θα πάω βιβλιοθήκη να διαβάσω σαν καλή φοιτήτρια που είμαι.Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν εξουθενωτική.4 μαθήματα σε 5 μέρες, λίγος ύπνος..Πολλή μουσική, πολλές σκέψεις, εννοίοτε κλάμματα ξεσπάσματα.Τη βγάλαμε καθαρή όμως , και με τα σχετικά κέφια..Είναι Σάββατο σήμερα, και η νέα βδομάδα θα έρθει οσονούπω, και έχω 1 μάθημα ακόμη και ενα ντεντλάιν και τη γιορτή μου.Δεν έχω τι άλλο να γράψω, τελειώνει και ο νες μου, και σκέφτομαι συνέχεια τραγούδια και κιθάρες αντί για web information systems.Πάω λοιπόν να ντυθώ και να πάω βιβλιοθήκη, και ίσως επανέλθω λέιτερ,άμα έχω κάτι να πω.
(πάτα στον τίτλο για χαρούμενο λαλά)
..για να σε εμψυχώσει για αύριο, που γραφεις δύσκολο μάθημα, και έχεις ψυχολογία ήττας, νιώθεις πολύ ωραία!Χαμόγελο στο πρόσωπο κατευθείαν και τέτοια..Όταν όμως ανοίγεις το μήνυμα και βλέπεις "ΚΑΚΗΕΠΙΤΥΧΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ" λες... Wtf?Λόλ λέω όμως εγώ , χαμογελάω ακόμα γιατί ξέρω ότι άλλο εννοούσε!Και θέλω όλα τα καλά και για αυτόν..
Είναι απίστευτο που έχει λιακάδα όταν πρέπει να διαβάσω.Όπως και να χει όμως βελτιώνει την διάθεση.Περιμένω την Θ. να πάμε να φωτοσυνθέσουμε για κανα 10λεπτο.Σήμερα όλο περίεργα πράγματα γίνονται.Το πρωί μου ήρθε ένα μήνυμα στο ελληνικό νούμερο, από την Γενική Ταχυδρομική.Ότι έχω λέει παράδοση και να τηλεφωνήσω.Πλάκα κάνουν;Τίποτα δεν περιμένω, τίποτα δεν αγόρασα.Γουατέβερ.'Εβαλα τη μάνα τη γλυκιά να πάρει τηλ να ρωτήσει τι παίζει, διότι εγώ από δω κωλύομαι.Μετά ήρθε ένα εμέιλ, από το γραφείο που μου νοικιάζει το σπίτι και μου είπαν ότι "οπως ξέρω πρέπει να φτιάξουν τη διαροή νερού και να μετακομίσω μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου σε άλλο κουτί".Τι είναι πάλι αυτό?Ποια διαροή?Ούτε ξέρω τίποτα , ούτε ενημερώθηκα ούτε έχω αναφέρει τέτοιο πρόβλημα.Το καλό που τους θέλω να κάνουν λάθος, γιατί εγώ δεν μετακομίζω!!!!Αυτά.Γεια σας και χαρά σας και να είστε όλοι πολύ καλά!
