χιόνι κι ένας ανώμαλος

Παγωνιά, χιόνι, το έστρωσε τελικά..Χιόνι σου λέω όχι αστεία.Εχθές έριχνε από το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ.Το απόγευμα κατά τις 6 είπαμε με τη Θ. και την Ε. να πάμε να πιούμε έναν καφέ, έτσι βρε αδερφέ για το ονόρε (και για να τσεκάρουμε αν αληθεύουν οι φήμες περι καπνίσματος εντός της Bommel).Και μια και δυο ξεκινάμε από το πανεπιστήμιο αγκαζέ για να μην γλυστρίσουμε και πέσουμε οι λεπτεπίλεπτες, και τότε να σου ο ανώμαλος.Με -2 βαθμούς, χίονι τριγύρω και χιόνι να πέφτει, περπάταγε χαλαρός και άνετος με σανδάλι,βερμούδα και κοντομάνικο.Ούτε καν κάλτσα.Ξώφτερνος.Πολλών λογιών είναι η τρέλα, αλλά ο τύπος έδωσε ρεσιτάλ. Μαλάκα ΧΙΟΝΙΖΕ. Αν αυτό δεν είναι ανωμαλία , τι είναι;
Τελικά στην Bommel δεν καπνίζουν μέσα, παρα μόνο το βράδυ, μετά τις 10.30-11.00. Κάτι είναι κι αυτό σαφώς.Δεν είμαι καπνίστρια, αλλά είναι σπαστικό και για τον καημένο που θέλει με τη μπύρα του να κάνει ένα τσιγάρο, να πρέπει να βγει στο αγιάζι.Κι ας έχουν τις ψηστιέρες-σόμπες ανοιχτές.Ειναι χαρντκορ πράματα αυτά.Αυτά λοιπόν περί χιονιού κι ανωμαλίας.
Η ζωή στο Αιντχόφεν κοιλά κανονικά και γρήγορα, Χριστούγεννα πλησιάζουν και για άγνωστο λόγο δεν χαίρομαι και πολύ.Μόνο που μου έχουν λείψει όλοι στην Ελλάδα, και θέλω να τους δω..
Σας στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς και αποχωρώ!

Κιουρεντ κοντίσιονς

-2,2 βαθμοί κελσίου. Δείκτης ψυχρότητας -6. Πιθανότητα χιονιού. Και φοράω 4 μπλούζες, το μπαλετικό χοντρό καλσόν μου και τζιν. Και μπουφάν θηρίο.Και κάτι έπαθε το πίσω φρένο του ποδηλάτου μου.
Και πρέπει να πάω να γραψω Στοχάστικ Οπερέισονς Ρισέρτς. Γάμα τα.
Αλλά είμαστε γελαστοί!Και χαρούμενοι!Αυτά!

(ήθελα να φύγει η χθεσινοβραδινή μιζέρια από το μπλογκ μου-Ζήτω η χαρα και το γελιο)

κι αλλο ποστ σήμερα.

Γιατί μια λέξη άκουσα.Από τη μαμά μου.Κι αν και είναι θετικές οι σκέψεις μας, όλον αυτό το καιρό, και τώρα, και δεδομένης της όλο και καλύτερης κατάστασης του μπαμπά μου, εγώ φοβάμαι.Για την ακρίβεια χέζομαι και δεν μπορώ να μείνω ψύχραιμη.Νιώθω μόνη μου τώρα. Πολύ.Και δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν γι αυτό. Ούτε καν στον Π.Ίσως να μπορώ να μιλήσω αύριο, που θα ξέρω πιο πολλά.
Και προσπαθώ να το δω όλο αυτό σαν εφιάλτη που θα περάσει.Να περάσει.Μόνο αυτό θέλω. Να είναι εφιάλτης και να φύγει, να πάει στον διάβολο κι ακόμα παραπέρα.Και να τελειώσουν επιτέλους όλα αυτά τα άσχημα γεγονότα.
Σαν να μην έχω άλλη αντοχή νιώθω.Και πονάω πολύ.Και δεν μπορώ γαμώτο.
Και ακούγεται εγωιστικό, αλλά δεν είναι.Είναι νομίζω από τις λίγες φορές που είμαι σίγουρη ότι κάποια σκέψη μου δεν είναι εγωιστική.Αλλά τώρα τι..Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα και απλώς περιμένω να μου πουν.Και αγωνιώ και τρελαίνομαι (γιατί δεν φημίζομαι για την ψυχραιμία μου και την δύναμή μου). Και θέλω τόσο μια αγκαλιά.
Και θέλω μόνο θετικά να σκέφτομαι, και αυτό προσπαθώ να κάνω.Αλλά ξέρεις κάτι; Κάποιες φορές είναι τα όρια εκεί και δεν ξεπερνιούνται.Και όσο κι αν προσπαθώ μόνο κακές σκέψεις καρφόνωνται.
Τίποτα δεν είναι στο χέρι μου.Μόνο ό,τι κάνω εδώ.Και ότι σκέφτομαι.Και μόνο αυτό μπορώ να κάνω.
Δεν βγαίνει νόημα από αυτά που λέω.Αλλά χέστηκα.
Εγώ τώρα μόλις έκανα ένα μίζερο ποστ.Είχα υποσχεθεί ότι αυτό δεν θα γινόταν ξανά.Αλλά σχωράτε με.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ.
Μπορώ μόνο να σκεφτώ ότι όλα θα πάνε καλά.Και ότι τίποτα δεν γίνεται να πάει αλλιώς..Μόνο καλά θα πάνε όλα.Μόνο καλά..

δεν θα βάλω τίτλο

γιατί 1) δεν έχω σκεφτεί κάτι έξυπνο και πιασάρικο (λέμε τώρα) να βάλω 2) αν τελικά βάλω , λόγω του 1) ο τίτλος μου θα είναι πολύ κλισέ, τύπου "let it snow" κλπ.Οπότε δεν βάζω.Τελεία και παύλα.
Την Παρασκευή έριξε το πρώτο χιονάκι στην Αιντχόφα.Καλά, μαλακίες, ούτε καν το έστρωσε.Είχε μείνει λίγο το Σάββατο το πρωί, πάνω στα δέντρα, στα παγκάκια και σε τέτοια μέρη, αλλά μετά ο ήλιο ο ηλιάτορας κατάφερε να το λιώσει.Οπότε πάει.-2 πάντως είχαμε εψές το βράδυ που γύρναγα.Θα μπορούσε να χιονίσει πάλι, και να ρίξει παχύ χιόνι και να το στρώσει και να είναι όμορφα..Θα ήταν μάλλον όμορφα μέσα στο καμπους με το χιόνι.
Και αυτή η σκέψη μου έδωσε πάσα να σκεφτώ τα πιο όμορφα μέρη που έχω δει στην ζωή μου..
Ε δεν είναι και πολλά, αλλά νοστάλγησα.Και σκέφτηκα χιόνι σε αυτά τα μέρη..Και κυρίως στην Λαγκάδα,ένα μέρος πανέμορφο που είχα πάει τον Ιούνιο με τν Π. πάνω στον Ταϋγετο.Ερημιά, ησυχία και βράχια γύρω γύρω.Μέσα στον Ιούνιο είχαμε παγώσει από το κρύο.Σκέφτόμουν πώς θα ήταν να χιόνιζε, να το έστρωνε, και να ήσουν εκεί.Η απεραντοσύνη της ομορφιάς.Άσχετο.Μαλακίες γράφω.
Φαινόταν πολλά υποσχόμενο αυτό το ποστ αλλά δεν βγήκε.Αντίο.

Στείτ οφ δι αρτ

Κι όμως εδώ είμαι ακόμα, αν και η απουσία μου 8 μέρες τώρα άλλα άφηνε να εννοηθούν!Όχι, καλά είμαι.Όλα στη θέση τους και στην συνηθισμένη τους τροχιά..
Μέρες πίεσης από όλες τις μπάντες. Οι εργασίες τρέχουν και είναι τόσα πολλά αυτά που έχω να κάνω κάθε μέρα, που παθαίνω κοκομπλόκο και καταλήγω πολλές φορές να μην βγάζω άκρη! Επικές στιγμές. Τουλάχιστον το διασκεδάζω.Κάτι είναι και αυτό.
Από την άλλη το μυαλό μου βαράει υπερωρίες, χτυπάει κόκκινο με όλα αυτά που συμβαίνουν εκεί μέσα.Ολαρία ολαρά που έλεγε κι ο Σαββόπουλος.Νομίζω πως εδώ και 15 μέρες έχω να κοιμηθώ κανονικά...Να ξαπλώσω στο κρεβάτι μου, βρε αδερφέ, και να κοιμηθώ.Ανενόχλητη από σκέψεις και ασυνάρτητα όνειρα.Το αστείο είναι πως όσα όνειρα θυμάμαι , είναι πραγματικά διασκεδαστικά, και το να τα διηγείσαι την επόμενη μέρα σε κάποιον νηφάλιο έχει πολλή πλάκα. WTF ύφος και τα ρέστα. Το πρόβλημα είναι πως υπάρχουν και αυτά που δεν θυμάσαι, που είναι συγκεχυμένες εικόνες μέσα στο νου μου , οι οποίες απλώς με κάνουν να στριφογυρίζω, να ιδρώνω, να ξυπνάω κάθε μία ώρα και γενικά να μην κοιμάμαι..Κέφι και πάρτυ τρελό.Άγχος μάλλον το λένε αυτό.Γένικα με πιάνω να με αγχώνουν πολλά πράγματα..Και μάλιστα πράγματα στα οποία δεν μπορώ να έχω καμία παρέμβαση..Χαζό,ε; Έτσι σε δουλειά να βρισκόμαστε..Το κόβω εδώ.Μάλλον πρέπει να αρχίσω τις βαλεριάνες μπας και χαλαρώσω ποτέ.Ή τους μπάφους.Έδω που είμαι είναι και εύκολο.
Για την ώρα είμαι χαρωπή στο Οντιτόριουμ και διαβάζω πέιπερς για να κάνω εργασία.Αυτό υποτίθεται ότι κάνω τουλάχιστον, γιατί όπως όλοι βλέπουν εγώ γραφω και γράφω.Και ό,τι γράφει δεν ξεγράφει (άσχετο).Και το μόνο που αφήνω αυτή τη στιγμή να περνάει από το όμορφο -στειτ οφ δι αρτ- κεφαλάκι μου είναι ότι όλα θα πάνε καλά.Σε κάθε τομέα και με κάθε τρόπο.Και ότι πάει..Έκλεισε ο κύκλος με τα δυσάρεστα γεγονότα.Και επιτέλους, θα μπορέσω σε λίγο καιρό να πω.. Είμαι ήρεμη και πολύ χαρούμενη.Και όλα αυτά τα λέω και τα πιστεύω τώρα, για να συνεχίσει η μέρα έτσι χαρωπά όπως ξεκίνησε!!!! Με ψιλόβροχο μεν, αλλά με κέφι και υπερένταση!!!!!
Αντίο!Α μπιαντότ.

βρήκα γιατί

Με ρώτησες χθες γιατί έχω αυτό το blog.Και γιατί δεν σου είχα πει ποτέ τίποτα.Και τι γράφω.Και γιατί σε μπλογκ, αφού λέω πως δεν με νοιάζει αν τα διαβάζει κάποιος.Και προσπάθησα να σου απαντήσω.Αλλά φυσικά δεν τα κατάφερα.Όπως πάντα όταν μου κάνεις απανωτές ερωτήσεις.Ποτέ μα ποτέ δεν έχω βρει την σωστή απάντηση, ή μία που θα σε πείσει." Ανακρίβειες μου λες" "Δεν σε καταλαβαίνω" "Δεν με πείθεις ως συνήθως"..Αυτό μου λες και είναι αστείο γιατί συνήθως έχεις δίκιο.Με κομπλάρεις ρε παιδάκι μου.Με αφοπλίζεις ακόμη.Μετά από τόσο καιρό.Δεν μπορώ να βρω την σωστή απάντηση.Τι σημαίνει σωστή απάντηση ρε κορίτσι μου; Πες αυτό που πραγματικά ισχύει και την έχεις.Κι αν δεν μπορώ να εξηγήσω;Για την χθεσινή σου ερώτηση ας πούμε, δεν είχα απάντηση..Την σκέφτηκα όμως.Και την βρήκα.
Κοίταξα το πρώτο πόστ-κείμενο (?) που είχα γράψει σε αυτό εδώ το μπλογκ.Τον Σεπτέμβρη του 2007.Που ήταν ένας άσχημος μήνας.Και διάβασα και το δεύτερο ποστ. Vacant. Σου αρέσουν οι Dream Theater και αν διαβάσεις θα καταλάβεις. Μάλλον λοιπόν η ψυχή μου ήταν στα μαύρα της τα χάλια.Και ήθελε να πει πράγματα.Αλλά φοβόταν, ντρεπόταν , κόλωνε..γουατέβερ.Και ο τρόπος να βγουν ήταν αυτός.Μάλλον ήθελα να τα ξέρει κάποιος όλα αυτά. Αλλά δεν είχα το θάρρος να τα πω μόνη. Όσα γίνονταν κι όσα ένιωθα. Και απλώς περίμενα..Κάποιος να διαβάσει, να πει κάτι..Και να νιώσω πως κάποιος με ακούει..Comfort.Αυτό ζητούσα.
Ε μετά, πέρασε ο καιρός.Και γίναν κι άλλα.Και ξέρεις τι συνέβαινε τότε στη ζωή μου.Και πόσο ζοριζόμουν.Και το έζησες κι εσύ μαζί μου όλο αυτό, έστω και στο τέλος του.Και ήσουν εκεί, κοντά μου.Δύναμη.Και είσαι ακόμα.Ευτυχώς. Απλώς πριν έρθεις,ενώ ήξερα ότι χρειαζόμουν βοήθεια δεν ήξερα πώς να την ζητήσω.Φώναζα από δω. Δεν ξέρω αν είχε καταλάβει κανείς..Ξέρω να κρύβομαι καλά.Ειδικά πίσω από τις λέξεις..Μμμμ. Η Ελένη ήξερε.Μόνο. Άπλωσε χέρι..άργησα να το πάρω.Ευτυχώς το δικό σου το άρπαξα αμέσως.
Και μετά όλο αυτό έγινε συνήθεια.Και είναι ακόμη το γράψιμο εδώ ένας τρόπος να λέω αυτά που θέλω. Μπορεί να μην τα διαβάσει κάποιος , να βαρεθεί. Άλλος μπορεί απλά να ρίξει μια ματιά και κάποιος τρίτος να διαβάσει προσεκτικά..Δεν με νοιάζει και τόσο.Δεν έχει σημασία.Σημασία έχει να τα λέω και κάπου να βγαίνουν.Και να νιώθω ότι μπορεί να τα διαβάσεις κι εσύ κάποια στιγμή..Γιατί όπως σου έχω γράψει..όταν είσαι κοντά δαγκώνω τη γλώσσα μου.Βούλωνε Μαργαρίτα.Αυτό μου λέω..
Γιατί στα λέω αυτά; Έτσι.Γιατί θέλω να σου απαντήσω σε αυτό που με ρώτησες.Και η απάντησή μου να είναι αρκετή. Και γιατί αν έρθω τώρα να στα πω όλα αυτά, ή αν περιμένω μετά να έρθεις εσύ, δεν θα καταφέρω να ξεστομήσω ούτε τα μισά..Θα το βουλώσω πάλι.Ή όλα όσα θα πω θα ακουστούν αστεία και χωρίς νόημα. Με κομπλάρεις ακόμα..To sum up..

Διαίσθηση το λένε

Intuition may refer to:

• Intuition (philosophy), the act by which the mind perceives the agreement or disagreement of two ideas
• Intuition (knowledge), understanding without apparent effort

Αυτούς τους ορισμούς βρήκα για την διαίσθηση.
Καλύτερα μου πάει ο δεύτερος, τουλάχιστον όπως εγώ αντιλαμβάνομαι την διαίσθηση. Την έχω νομίζω.Και τώρα.Πολύ έντονα.Και γεγονότα την ενισχύουν και δεν ξέρω πώς και τι ακριβώς αλλά ξέρω.Και συνήθως δεν είναι η ευχάριστη διαίσθηση.Ξέρεις, ότι κάτι ωραίο θα γίνει σήμερα ή αύριο ή γενικά.'Οχι.Είναι η άλλη.Που προσθέτει πολλά πολλά μικρά καρφάκια στον κωλαρίνο και δεν σε αφήνει να ησυχάσεις..Και προσπαθεί ο άλλος να σε καθησυχάσει είτε με λόγια, είτε με ψέμματα , είτε με όποιον τρόπο, και κάνει μια τρύπα στο νερό στην ουσία.Ο όποιος άλλος. η διαίσθηση εκεί.Υπάρχει.Ακούνητη. Πονάει, τσιγκλάει, ζορίζει, δημιουργεί ακεφιές και νεύρα -γιατί είπαμε είναι η δυσάρεστη- και δεν ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις και πώς να το χειριστείς το όλο ζήτημα.
Αυτά για την διαίσθηση.

ASDF

Μα 5,5; Και εδώ η βάση δεν είναι το βολικό 5αράκι.Είναι το 6.Μάλλον είμαι χαζή, δεν εξηγείται αλλιώς.Γιατί είχα διαβάσει ΠΟΛΥ. Πάλι καλά που πάιζουν και οι εργασίες μπάλα κατά 70% και ξέρω πως δεν θα κοπώ.Αλλά μου τη σπάει.Γαμώ τον Ολυμπιακό μέσα.
Ήμουν μέσα στην τρελή χαρά σήμερα, παρά το σπαστικό κρύωμα (από αυτά που ουσιαστικά δεν έχεις τίποτα πέρα από συνάχι και πονοκέφαλο αλλά νιώθεις κομμάτια) , διότι και όμορφο βράδυ ήταν το χθεσινό αν και στο σπίτι, είχα λάβει και ένα τέλειο δέμα σήμερα το πρωί από τους γονείς (ελληνικός καφές, φασόλια, φακές, μπισκότα, κοκαλάκια για τα μαλλιά, κρέμα για τα χέρια, ένα τέλειο σκουφί, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (μπαμπάς γαμάτος) πολλές παρενθέσεις βάζω και δεν θα βγαίνει νόημα, αλλά σαν σωστή επιστήμονας (μη χέσω) πρέπει να τις κλείσω).
Αυτά.Έχω νεύρα τώρα.