Du calme

Και καποια στιγμη σαν να ηρεμεις.Ολα μπαινουν σε εναν ρυθμο ηρεμο και φυσιολογικο.Και τοτε ξυπνας.Ανοιγεις τα ματια και βλεπεις πως εχεις μπροστα σου ακριβως ο,τι ζηταγες.Προφανως και ηταν καιρο εκει.Εσυ ομως δεν ειχες ουτε τον χρονο,ουτε την διαθεση ισως ουτε και τη δυναμη να το δεις.Τωρα ομως;Τωρα το βλεπεις.Πεντακαθαρα.Και σε πλημυριζει ευτυχια.Αναγκη,χαρα!Μονο ομορφα συναισθηματα!Μα πως;Αναρωτιεσαι..Απλως επρεπε να ηρεμησεις..Μονο..

..Καθε μπαλκονι εχει αλλη θεα;;ε;;..

..Νομιζω πως τελειωνει.Μετα απο 2 χρονια στην εταιρεια, ηρθε η ωρα να φυγω.Μετα απο αμετρητες συμβασεις ορισμενου χρονου-αλλες φορες για 6 μηνες, αλλες για 1(!!!)-I've had enough..Μιλησα σημερα με την προϊσταμενη και μου ειπε οτι η επομενη συμβαση θα ειναι 3μηνη..Κι εγω εχω μια σχολη που ΠΡΕΠΕΙ να τελειωσω.Και πολλη πιεση, και κουραση, και καμια διαθεση για διαβασμα μετα τη δουλεια.Αρα υπαρχουν 2 δρομοι.

1)Μενω μεχρι τον Αυγουστο, χανοντας διακοπες, και πιθανοτατα μαθηματα.Καθυστερω κι αλλο να τελειωσω το Πανεπιστημιο, και φουνταρω απο κανα μπαλκονι (αν γλυτωσω την υπερκοπωση).Επισης νιωθω μεσα μου μιση διοτι δεν υπαρχει πλεον προσωπικη ζωη (καθως τυρεχω σαν το Βεγγο να προλαβω τα παντα) και δεν προλαβαινω να παω μπαλετο.

2)Φευγω τωρα.Καθομαι και διαβαζω.Περναω 6 μαθηματα τον Ιουνιο κι αλλα 6 τον Σεπτεμβρη.Παιρνω πτυχιο.Παω και διακοπες.Νιωθω για λιγο 24 κι οχι 35.Το καλοκαιρι κανω και προετοιμασια και δινω τον Σεπτεμβρη εξετασεις στην ΚΣΟΤ.Θα λειπουν τα χρηματα, θα υπαρχει ενα ζορι.Αλλα κανεις δεν χανεται.Δεν θα πεινασω κιολας.

Ειναι νομιζω ξεκαθαρο τι θα κανω.Στεναχωριεμαι που φευγω.Θα μου λειψουν πολλοι απο εδω μεσα.Και η ολη φαση δουλειας-ανεξαρτησιας.Αλλα η προτεραιοτητα μου δεν αλλαζει μ αυτο.Εξακολουθει να ειναι το πτυχιο.Γιατι μενω πισω οσο δεν τελειωνω.Γιατι μπαινω σε εναν φαυλο κυκλο, σπουδαζοντας κατι που δεν γουσταρω.Μολις παρω πτυχιο θα εχω ολο το καιρο μπροστα μου και για δουλεια και για δημιουργια...
Καθε μπαλκονι εχει αλλη θεα..Αλλα ξερω ποια προτιμω..

Οικιοθελης Αποχωρηση

Καθενας στον κοσμο του,καθενας τη δουλεια του.Διαφορετικες κινησεις για τις ιδιες δραστηριοτητες.Διαφορετικες σκεψεις για τις ιδιες περιστασεις.Διαφορετικα "θελω".Αντιθετα "πιστευω".Ομαδα; Ή απλώς συνυπαρξη;
Ειδα τεσσερα αδεσποτα το περασμενο σαββατο στη γειτονια μου.Μου θυμισαν συμμορια.Ηταν μια μικρη αρρικτη ομαδα.Καποια στιγμη ο ενας σκυλος-αντρακι σωστο- σταματησε για λιγο εξω απο τον φουρνο.Οι αλλοι δεν προχωρησαν.Απλως περιμεναν.Με υπομονη,κοιταζοντας τριγυρω.Μολις ο φιλος τους πλησιασε ξανα, φυγανε.Παρεα..Ομαδα..
Σκεφτομαι τα παιχνιδια στη γειτονια καθε καλοκαιρι στην Κρητη, οταν ημαστε μικρα.Ημαστε μια ομαδα παιδιων απο 5 εως 12 ετων.Και ΟΛΟΙ ειχαμε εναν κοινο στοχο.Το παιχνιδι.Και πως θα καταφερουμε να παιξουμε περισσοτερη ωρα.Κι επειδη ημαστε ομαδα, το πετυχεαιναμε.Κι ας φωναζε ο παππους να παμε να φαμε το μπιφτεκι μας.Κι ας φωναζε η μαμα της Χρυσουλας πως επρεπε να βοηθησει στις δουλειες..Εμεις εκει..
Αρα οι ομαδες πετυχαινουν.Οι ομαδες με την ουσιαστικη εννοια ομως.
Αρα εδω..στον 4ο οροφο..δεν παιζει αυτο με τιποτα.Συνυπαρξη απλη.Αρα..Την κανω με ελαφρα;Τα παραταω ή απλως αποχωρω απο καπου που δεν παιρνω τιποτα ουσιαστικο;
Φευγω.Αυτο εχει σημασια.Αντε γεια και μια ελια χωριατικη.

Μεγαλη Παρασκευη και σκεψεις που ανεβοκατεβαινουν στο ομορφο κεφαλι μου περι της χθεσινης ημερας.

Χθες ηταν Μ.Πεμπτη (προφανως) και ηταν η τελευταια μερα στη δουλεια, πριν το Πασχα.Και οι "απο πανω" τουτ'εστιν οι διευθυντες Ανθρ.Δυναμικού αποφασισαν να μας δωσουν ενα δωρο και να μας αφησουν να παρουμε πουλο λιγο νωριτερα..Στις 3 λοιπον και μετα απο ενα γεματο τεταρτο οπου αγκαλιαζομασταν ολοι με περισσια αγαπη και ευχομασταν καλο Πασχα και καλη Ανασταση και καλα κρασια, διαβηκαμε το κατοφλι της εταιρειας και ο καθενας πηρε το δρομο του.Εγω δεν ηθελα να παω σπιτι μου.Ειχε ωραιο ηλιο και ζεστα και ηθελα βολτα.Και οχι σκεψεις μελαγχολικες στο σπιτι.Κατεβηκα λοιπον κεντρο.Πρωτος σταθμος το καινουριο (?) ZARA στην Κοραη.Μετα απο ενα μισαωρο πανω κατω και ενα 10' στα δοκιμαστηρια αποφασισα οτι η τζιν φουστα μου ηταν απαραιτητη και ΠΡΕΠΕΙ-ΕΧΩ ΧΡΕΟΣ να την αγορασω καθως ουτε πολυ κοντη ειναι, φοριεται χειμωνα-καλοκαιρι, παει με all star αλλα και με μποτες και αλλους 9321748917348764824634 λογους.
Μετα μπηκα στον Παπασωτηριου, που γενικα μου την σπαει, αλλα νταξ..Σκεφτομουν λοιπον το αισθημα κουλτουρας που πλυμηριζει καποιους ανθρωπους με το που μπαινουν σε ενα τετοιο μερος.Σε φαση "διαβαζω..ειμαι λατρης των βιβλιων"..Εχουν λοιπον τετοιο υφος και κορδωνονται σαν παγωνια μολις βγουν απο το καταστημα με μια τσαντουλα που μεσα μπορει να εχει ενα ηλιθιο Best seller με περισπουδαστο τιτλο, που ο συγγραφεας καταναλωσε περισση ενεργεια για να εντυπωσιασει με παπαριτσες τον αναγνωστη, ο οποιος μαλλον δεν θα το διαβασει ποτε, απλως θα το τοποθετησει με δοξα και τιμη στην βιβλιοθηκη του.
Μεγαλη και μη κατανοητη προταση η παραπανω.
Σκεφτομαι λοιπον σε εκεινη την φαση ποσα απειρα ψεμματα μπορει καποιος ανθρωπος να πει σχετικα με βιβλια που εχει διαβασει, η ταινιες που εχει δει για να εντυπωσιασει τον αλλο.
Παρε σαν πχ ενα πρωτο ραντεβου.Οι δυο συμμετεχοντες αρχιζουν και αραδιαζουν ενα σωρο α) ψεμματα κουλτουρας (ναι..μου αρεσει κι εμενα πολυ η ποιηση..)
β)υπερβολες (εχω διαβασει ΟΛΑ τα βιβλια του Cohelo-που σιγα ας πουμε..σε λιγο θα γραφει την θεωρεια του και η Σουπερ Κατερινα-κι ας εχει ριξει μια ματια μονο στον Αλχημιστη)
Και μετα ευτυχισμενοι γινονται ζευγαρι οποτε υπαρχουν οι εξης επιλογες.
1)Να αφησουν σιγα σιγα να αποκαλυφθει ο πραγματικος εαυτος του καθενα (χμ..)
2)Να συνεχιζουν να ζουν κι οι δυο σε αυταπατες ("Το μωρο μου βλεπει μονο γαλλικο κινηματογραφο..Η αφισα του Σταλονε στο δωματιο του ειναι του αδερφου του")
Γιατι ομως ασχολουμαστε τοσο πολυ με το πως θα εντυπωσιασουμε τον αλλο; Και γιατι δεν ειμαστε απλα ο εαυτος μας; Γιατι να μην πεις στον εκαστοτε γκομενο οτι δεν εχεις διαβασει τα απαντα του Καβαφη και οτι οι Ανατριχιλες ηταν το πιο συναρπαστικο βιβλιο που εχει πεσει ποτε στα χερια σου!Γιατι να μην πεις οτι σε επιασε υπνος στην ταδε ταινια του Woody Allen αλλα εχεις δει 64192387462387642384 φορες το "Ο γαμος του καλυτερου μου φιλου"!
Συνεχιζω λοιπον την περιηγηση στον ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, αγοραζω και ενα βιβλιο που ηταν σε smile price και φευγω..Παω κι απο το Public.Βλεπω κατι αγορακια να χαζευουν βιντεοπαιχνιδια.Εγω δεν παιζω βιντεοπαιχνιδια.Μονο πακ-μαν στο κινητο.Παλια επαιζα τετρις και Σουπερ Μαριο στο Game Boy και αργοτερα Sims.
Και λεγαμε με την Ελενη πώς θα εξελιξω τα Sims οταν θα γινω μεγαλη και τρανη προγραμματιστρια (δηλαδη ποτε) και θα φτιαξω τη νεα version των Sims (Sims4844).
Και μου ηρθαν νεες ιδεες..Τα Sims μου λοιπον θα ονομαζονται (Sims4844-no limits) οπου θα μπορεις να φτιαξεις ανθρωπους ακριβως σαν εσενα με σπιτια ακριβως σαν το δικο σου και δουλεια ακριβως σαν τη δικη σου.Πανω κατω ο,τι κανεις και τωρα δηλαδη.Μονο που στην δικια μου εκδοση δεν θα υπαρχει η εννοια των οριων και των συνεπειων των πραξεων σου.
Θα μπορεις πχ να πηγαινεις στην δουλεια και να πετας το συραπτικο στο κεφαλι της ενοχλητικης συναδελφου.Ή να τρως 54 πιτσες χωρις να παρεις κιλο.Ή να κανεις σεξ με τον πανεμορφο γκομενο της κολλητης σου χωρις εκεινη να την πειραζει.Κι αλλα τετοια γραφικα.
Ξερετε τι θα γινοταν τοτε; Θα υπηρχε πλεον ενα γαματο και εκτονωτικο παιχνιδι και κανενας δεν θα αρπαζε την καραμπινα να σκοτωσει οποιον βρει μπροστα του. Ηρεμοι ανθρωποι..Θα ειχε δηλαδη και ανθρωπιστικο χαρακτηρα η ενεργεια μου αυτη.Θα γινομουν η νεα Μητερα Τερεζα-χωρις τις αγαθοεργειες κτλ.
Απο το Public βγηκα με αδεια χερια.Και γυρισα σπιτι.Οπου επαιξα κιθαρα οπως ειπα και χθες.
Και το βραδυ ειδα το "P.S I love you" και εκλαιγα απο την αρχη ως το τελος.Και μετα σαπισα στον υπνο μεχρι σημερα το πρωι.Που το ξυπνητηρι μου χτυπησε χωρις να υπαρχει λογος.Κι εγω εφαγα Special Κ (δημητριακα,οχι ναρκωτικο) και συνεχισα τον υπνο μου στο κρεβατι της μαμας μου..Και μετα με πηρε τηλ η φιλη μου.Και ειπαμε να παμε για ποτα το βραδυ.Και μετα πηρα τον Πανο τηλ.Και χεστηκατε για τα υπολοιπα.
Αυτα.

..η ζωη μονο ετσι ειναι ωραια..

Ρε..επιασα πριν λιγο στα χερια μου την κιθαρα μου.Κι αρχισα να παιζω αγαπημενα μου κομματια.Ελληνικα.Γιατι ετσι ενιωθα.Ο Καζουλης ηρθε πρωτα στα δαχτυλα..Και μετα ο Δεληβοριας..Και ενιωσα..Η Κικη καθε βραδυ..Ο Πανος πηγε στο χωριο του.Και επιτελους νιωθω να μου λειπει καποιος που του λειπω κι εγω..
Και ρε..Η ζωη μονο ετσι ειναι ωραια..θαρρω..

Απριλη μου ξανθε

Ή και μελαχρινε..Δεν εχω θεμα με το χρωμα..Ο Απριλης ομως ειναι ο ωραιοτερος μηνας του ετους..Η Ανοιξη σε ολο της το μεγαλειο.Μυρωδιες, αρωματα..Λουλουδια..Ζουζουνια..
Μεγαλωνει η μερα..Ηλιος και ενας πανεμορφος γαλαζιος ουρανος..Μια βολτα στη λιακαδα αρκει για να κανει μια απλη μερα συναρπαστικη...Στεκεσαι και ρουφας τον ηλιο μεχρι την τελευταια του αχτιδα..Τον νιωθεις σε καθε κυταρρο σου..Να μπαινει ολος μεσα σου, και να σε ζεσταινει ουσιαστικα..Στην ψυχη..Συναισθηματα απειρα γεννιουνται αυτον τον μηνα..Ομορφα κατα κυριο λογο..Αγαπες και λουλουδια..Ευχαριστη διαθεση..Γελιο..Καμια φορα και μελαγχολια..Αλλα σπανια..Μονο αν υπαρχει κενο στην ψυχη..
Το τραγουδι εκεινο του Θοδωρακη ελεγε "Απριλη μου, Απριλη μου Ξανθε και Μαη μυρωδατε.." κλπ κλπ..Γιατι ο Απριλης να ειναι ξανθος δηλαδη; Γιατι να μην ειναι μελαχρινος; Ή κοκκινομαλλης εστω;
Παντως ειναι ο ομορφοτερος μηνας..επιμενω..

Ωδη σε μια μυγα

Μια μυγα.Αλογομυγα.Πανω στο καγκελο του μπαλκονιου.Την παρατηρω.Ψαχνεται η τυπισα.Στις ομορφιες της ειναι κιολας.Πρασινογυαλιστερη.Κανει κυκλακια γυρω απο το καγκελο.Οταν γυρνα αναποδα τη ζηλευω λιγο.Θελω να πιαστω απο το καγκελο και να κανω κυκλακια κι εγω.Σαν το Βλαση Μαρα ξερω γω.Μυριζουν πορτοκαλι τα χερια μου παρ'ολο που τα 'πλυνα.Ρουφαω τον ηλιο.Εισρεει ολος μεσα μου.Σε καθε κυταρρο.Δεν αφηνω ουτε αχτιδα..Κλεινω τα ματια.Τα ανοιγω παλι.ΜΠΑΚ ΤΟΥ ΡΙΑΛΙΤΙ!!!!

my pet peeves..(ή μικρα καθημερινα πραγματα που μπορουν να σπασουν τα νευρα μου)

1. Οσοι στεκονται αριστερα στις κυλιομενες σκαλες στο μετρο.Ειδικα το πρωι..Οταν ολοι σχεδον (εκτος απο εκεινους,που ειναι αργοσχολοι) βιαζονται.Ρε φιλε, το λενε απο τα μικροφωνα..Να στεκεστε ΔΕΞΙΑ!!!Σκορδο-κρεμμυδι..Στο νηπιο μαθαμε να τα ξεχωριζουμε.Μην μπαινεις μες την μεση!!!!
2. Οι ανοητοι "καμακιδες" στον δρομο που παντα βρισκουν κατι πολυ ευφανταστο να πουν για να σε ριξουν..Αληθεια ρε παλληκαρι μου..Οταν με βλεπεις να τρωω το μηλο μου ή ο,τιδηποτε τελοσπαντων, κ εσυ ριχνεις την ατακα "kali oreksi" κοιτωντας τα βυζια μου πιστευεις οτι εχεις κανει strike? 'Η εσυ λεβεντη μου που προσφερεσαι να με πεταξεις καπου με την αμαξαρα σου (χωρις εξατμιση παντα-για να κανει θορυβο), στελνοντας μου φιλακια, αληθεια νομιζεις πως θα ερθω; ΝΑΙ ΡΕ..Για να ακουσουμε και Βολανη απο τα γαματα ηχεια σου στο δρομο.
3. Οι οδηγοι που σταματανε πανω στην διαβαση ΠΕΖΩΝ.Ε τι να πω παραπανω;
4. Οι ιδιοκτητες σκυλων που αφηνουν τα κακακια του "μπουμπη" τους ατο πεζοδρομιο...Και μετα ολο και καποιος ατυχος θα τα πατησει και θα βρωμαει απο χλμ.
5. Οι περιεργοι ανθρωποι,που παρακολουθουν με καθε λεπτομερια τι κανεις, ποτε και γιατι.Και το σχολιαζουν.Και θελω τοσο πολυ να ριξω μια μπουφλα σ'αυτην απ τη δουλεια που μολις ακουσει να κινησαι κοιταει που πας,τι θα βγαλεις απο την τσαντα σου κλπ κλπ.

Και πολλα αλλα ισως.Αλλα φτανει για σημερα.Αρκετα γκρινιαξα.