Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

μουσικές πάλι

Σήμερα, εν ώρα αυτοκινητάδας-ταξίδι επιστροφής, σκεφτόμουν ότι η γιαγιά μου η συνονόματη ήταν πάντα εκείνη που έτρωγε στη μάπα όλες μας τις μουσικές επιλογές. Και των 7 εγγονιών.Hardcore. Για ανεξήγητο λόγο πάντα σε εκείνη έπεφτε ο ρόλος αυτός. Και μας άκουγε και μας ανεχόταν.Όχι ότι την ένοιαζε ή την ενδιέφερε και πολύ..Λογικά δεν πρέπει να της έκανε διαφορά η όποια μουσική από το κασετοφωνάκι που ήταν στην μπροστά αυλή, με την φασαρία των ειδήσεων των 8 που άκουγε ο παππούς κάθε απόγευμα.
Καλοκαιρινά απογεύματα.Το παιχνίδι να ξεκινάει στις 5 με εμένα και τα δύο ξαδέρφια μου-τον Γιώργο και τον Χρήστο- να λυσσάμε με κουτσο , λαστιχο, μπάλα.Έρχοντουσαν και τα γειτονάκια λίγο μετά  και μόλις έπεφτε ο ήλιος ξεκινούσε το κρυφτοκυνηγητό. Βράδιαζε κι εκεί ξεκινούσαν οι μουσικές και τα τραγούδια. Μια χιλιοπαιγμένη κασέτα με πρώτο τραγούδι τα "Παπάκια" και μετά το Ska Sou sou. Συνέχεια.Θα είχε και άλλα η κασέτα, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν έπαιζε παρακάτω. Η γιαγιά καμαρώνει και χτυπάει παλαμάκια.
Τα χρόνια περνάνε, το ίδιο σάπιο κασετοφωνάκι υπάρχει ακόμα, όπως και η μπροστινή αυλή. Το σκηνικό έχει αλλάξει όμως. Ο Γιώργος πάει Λύκειο κι εγώ με τον Χρήστο ΣΤ δημοτικού. Και στις 5 δεν παίζουμε κουτσό απαραίτητα.Κάθομαι λοιπόν με τον Γιώργο στην μπροστινή αυλή.Εκείνος πίνει φραπέ γλυκό με γάλα, κι εγώ τρώω παγωτό. Μου βάζει να ακούσω το Paranoid και το War Pigs, και μετά το γυρνάει σε Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τραγουδάει το "Βικτώρια" λέγοντας λάθος τους στίχους. Εγώ τότε δεν το καταλάβαινα γιατί δεν ήξερα το τραγούδι. Μετά το έμαθα. Η γιαγιά μας κόβει καρπούζι και στο άκουσμα του Paranoid λέει "ααα..τι ωραίο τραγούδι..". Κάτι αντίστοιχο είχε πει και στην αδερφή μου χρόνια μετά για τους Anathema θαρρώ. Το ίδιο βράδυ, στην πίσω αυλή έχει έρθει και η Μαρία η φίλη μου και ακούνε μαζί με τον Γιώργο, τον καινούριο δίσκο του Παπακωνσταντίνου , που έφερε στην Μαρία ο πατέρας της δώρο.Αυθεντική κασέτα. Μαζί με βιβλιαράκι με στίχους. "Οι ψυχές και οι αγάπες". Εγώ βαριέμαι.Τους βάζω να ακούσουν BackstreetBoys, και χορεύω.Γελάνε και με κοροιδεύουν, αλλά η γιαγιά που ακούει μου λεει πως χορεύω πολύ ωραία. Και μετά κερνάει σουβλάκια από τον "πινόκιο" κι εκεί σταματάει η μουσική.
Η γιαγιά η Μαργαρίτα όλα αυτά.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

λίιιγο ακομα

Σήμερα όπως όλοι ξέρουμε είναι 3 Απριλίου. Και τι μ αυτό θα μου πείτε..Ε θα σας πω εγω. Σήμερα , 3 Απριλίου έχει γενέθλια η  φίλη μου η Ν. και ο φίλος μου ο Σ. Και η Α. μια παλιά συμμαθήτρια της αδερφής μου. Αλλά αυτό ήταν η άχρηστη πληροφορία της ημέρας.. Που λέτε, πάντα τέτοια μέρα, είχα πάρα πολλή όρεξη και κέφι. Δεν ξέρω αν έφταιγε ότι όλο και κάτι κάναμε με τους γενεθλιάζοντες, ή γιατί ήταν πια σίγουρα Απρίλης (διότι ο Απρίλης είναι ο καλύτερος μήνας του χρόνου).Αλλά πάντα είχα κέφια πολλά. Σήμερα δεν έχω. Αλλά επειδή κοντεύει ο νόστος (νόστος είναι η επιστροφή στην πατρίδα για όσους δεν ξέρουν) θα το καταπολεμήσω και θα ντυθώ να πάω στην λαική να πάρω σπαράγγια που βρήκα εχθές μια συνταγη και θέλω να την κάνω, και μετά στο πανεπιστήμιο. Ήθελα να πάω και γυμναστήριο, αλλά είπαμε, δεν είχα κέφια ρε παιδάκι μου σήμερα. μπααααα...
Λοιπόν ξέρετε γιατί ο Απρίλης είναι ο καλύτερος μήνας; Γιατί είναι η μέση της άνοιξης.Και όλα ανθίζουν.Πολλές φορές και οι άνθρωποι. Μου φαίνονται όλα φωτεινά. Και το μπουφάν είναι περιττό. Όχι εδώ, στην ολλανδία..Στην Ελλάδα όμως είναι.Και εμένα δεν μου αρέσουν τα πανωφόρια.Καθόλου. Θέλω ανοιξιάτικα ρούχα.Ή καλοκαιρινά. Αλλά να μην σκάω κι από την ζέστη.Γι αυτό σου λέω..ο Απρίλης είναι ο καλύτερος μήνας. Υπάρχει και ένα τραγούδι που λέει "Απρίλη μου ξανθέ" , και έχω αναρωτηθεί και σε άλλο ποστ αν θυμάμαι καλά, γιατί να είναι ξανθός ο Απρίλης και όχι μελαχροινός ας πούμε. Κανένας δεν μου απάντησε. Και μάλλον ούτε πρόκειται. Σας καλημερίζω για την ώρα, με μούτρα, όχι με κέφια, και θα επανέλθω με την σπαραγγοσυνταγή και την αγάπη μου.